ارسال
به پست الکترونیکی من:
سلامت و محيط ايران
1387;1(1) : 19-28
 
مقاله اصيل
بررسي ميزان آرسنيك در آب شرب: يك مطالعه موردي

دکتر محمد مسافري1، دکتر حسن تقي پور1، دکتر امير حسام حسني2، دکتر مهدي برقعي3، زهره کمالي کردآباد4، ايوب قديرزاده5  

1- دکتراي بهداشت محيط، استاديار دانشکده بهداشت و تغذيه ي دانشگاه علوم پزشکي تبريز، همکار پژوهشي مرکز کشوري مديريت سلامت
2- دکتراي محيط زيست، استاديار دانشکده محيط زيست و انرژي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات تهران
3- استاد گروه مهندسي شيمي دانشگاه صنعتي شريف
4-کارشناس ارشد محيط زيست، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد علوم و تحقيقات تهران
5-کارشناس ارشد، اداره کل زمين شناسي استان آذربايجان شرقي

نويسنده مسئول
 

M.Mosaferi
mmosaferi@yahoo.com

دريافت : 20/07/1387
پذيرش : 18/09/1387
دسترسي : 10/12/1387
چکيده:

زمينه و هدف: مطالعات انجام شده نشان داده است که آب آلوده به آرسنيک مي تواند انواع متفاوتي از مشکلات سلامتي را در افراد مصرف کننده ايجاد نمايد. سازمان جهاني بهداشت مقدار L/µg 10 آرسنيک را به عنوان رهنمود ارائه نموده است. با توجه به برخي گزارشات در خصوص حضور آرسنيک در يکي از روستاهاي شهرستان هشترود و عوارض بهداشتي مربوطه و با در نظر گرفتن اينکه تعيين اين ماده در زمره پايش هاي روتين سازمانهاي مسئول کنترل کيفي آب نيست لذا در مطالعه حاضر کليه منابع آب شرب در شهرستان هشترود آذربايجان شرقي از نظر مقدار آرسنيک مورد آناليز قرار گرفت.
روش بررسي: کليه شهرها و روستاهاي داراي سکنه (200 روستا) شهرستان هشترود با مراجعه حضوري از نظر نحوه تامين آب شرب و وضعيت بهسازي بررسي شد و پس از تهيه نمونه آب، مقدار آرسنيک آن با استفاده از کيت سنجش آرسنيک شرکت هک تعيين مقدار گرديد. بر اي اطمينان از نتايج کيت، 20 نمونه آب حاوي غلظتهاي مختلف آرسنيک با روش ICP نيز تعيين مقدار شد و با نتايج کيت مقايسه گرديد.
يافته ها: آرسنيک در آب شرب 50 روستا وجود داشت که در 9 روستا مقدار آن بالاتر از استاندارد ايران يعني L/µg 50 بود. در مجموع 11087 نفر يعني 96/21 % از جمعيت روستائي شهرستان هشترود در زمان تحقيق در معرض مواجهه با غلظتهاي مختلف آرسنيك در آب شرب بودند. همبستگي بين نتايج کيت و  ICP معني دار بود (9715/0 =R2).
نتيجه گيري: منطقه مورد مطالعه يک منطقه آلوده به آرسنيک با منبع ژئوژنيک بوده و لازم است آب روستاهايي که بالاتر از استاندارد ملي است در اسرع وقت توسط منبع سالم جايگزين شود. کنترل حداقل ساليانه غلظت آرسنيک در آب شرب کليه روستاها بويژه روستاهاي آلوده لازم است در دستور کار سازمان هاي مسئول از جمله شبکه بهداشت و درمان و شرکت آب و فاضلاب روستايي قرار گيرد. کيت مورد استفاده در تحقيق حاضر براي اين منظور قابل توصيه مي باشد.

کلید واژه ها:
آرسنيك ،  آب آشاميدني ،  شهرستان هشترود ،  روستا
پیوند دائم: http://journals.tums.ac.ir/abs/12639
    2042 KB
 
 
 
 
Untitled Page

Home - About  - Contact Us

IRJournals 2004-2011
 
Best view with Internet Explorer 6 or Later at 1024*768 Resolutions