زمينه وهدف: متداول­ترين روش تثبيت لجن­هاي بيولوژيكي مازاد ، هضم هوازي مي­باشد كه به دليل بالا بودن زمان هوادهي، اندازه اين تأسيسات بزرگ بوده و هزينه سرمايه­گذاري زيادي را به سيستم تحميل مي­كند. به دليل قدرت اکسيداسيون بالاي ازن، افزودن اين ماده به لجن باعث واپاشي جامدات لجن و تسريع در عمل تثبيت و در نتيجه كاهش اندازه و هزينه تأسيسات تصفيه لجن مي­گردد. بنابراين دراين تحقيق، فرآيند تلفيقي پيش تصفيه با ازن و سپس هضم هوازي لجن مورد بررسي قرار گرفت.
روش بررسي: در اين پژوهش از يک سيستم آزمايشگاهي شامل ژنراتور ازن، راکتور ازن زني با حجم 2 ليتر و يك راكتور هوادهي استفاده گرديد و پارامترهاي TSS، VS ، COD  کل و محلول، HPC، کليفرم مدفوعي و قابليت ته نشيني لجن    اندازه­گيري شد.
يافته ها: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد که ميزان کاهش جامدات فرار پس از گذشت 10 روز از هوادهي لجن بدون پيش تصفيه با ازن هنوز قادر به تأمين استاندارد EPA (کاهش 38 درصد (VS در  اين زمينه نمي­باشد. در حالي که  نتايج حاصل از تلفيق ازن زني با دوز 25/0 يا  g O₃/g TS 5/0 و به ترتيب 6 يا 3 روز هوادهي باعث کاهش VS به بيش از 38 درصد شده و استانداردهاي EPA را از اين نظر برآورده مي­کند. بنابراين زمان هضم كه در سيستم هاي متداول هضم هوازي 20-15 روز است پس از پيش تصفيه با ازن به 3 تا 6 روز كاهش مي­يابد. همچنين ازن زني به لجن تا حد زيادي باعث بهبود قابليت ته نشيني لجن وکاهش حجم لجن دفعي نهايي مي­شود. 
نتيجه گيري: پيش ازن زني لجن با مقادير کم ازن به دليل واپاشي جامدات مي­تواند راندمان هضم هوازي را به ميزان زيادي افزايش دهد که اين امر باعث کاهش اندازه تأسيسات و هواي مورد نياز شده و هزينه هاي سرمايه گذاري و تا حدودي      بهره برداي را نيز مي تواند کاهش دهد.