زمينه و هدف: فرايند USBF يك نوع سيستم لجن فعال متعارف مي‌باشد كه با يك منطقه غير هوازي و يك زلال‌ساز تركيب و در يك بيوراكتور قرار داده شده ‌است. اين فرايند يك سيستم كارآمد جهت تصفيه انواع  فاضلاب­هاي مسكوني، بهداشتي، صنعتي و كشاورزي بوده كه در اين تحقيق هدف بررسي كارائي آن در تصفيه فاضلاب صنايع قندي مي­باشد.
روش بررسي: از يك پايلوت 60 ليتري از جنس پلكسي‌گلاس شامل سه بخش هوازي به حجم 38 ليتر، غير هوازي به حجم 14 ليتر و زلال‌ساز به حجم 8 ليتر استفاده و ملاس مورد نياز جهت تهيه فاضلاب خام از کارخانه قند ورامين تأمين شد. در طول دوره، فاضلاب خام وارد بخش غيرهوازي شده و در آنجا با لجن برگشتي از كف مخزن ته‌نشيني مخلوط مي‌گرديد. پس از آن، جريان از قسمت زير زلال‌ساز بصورت نهرگونه وارد بخش هوازي و سپس پايين زلال‌ساز مي‌شد. در اين بخش بستر لجن، لخته‌هاي لجن را جذب كرده و فاضلاب تصفيه شده از سيستم خارج مي‌شد. پس از تكميل چرخه‌ داخلي، لجن فعال جمع‌آوري شده در كف زلال‌ساز به قسمت غيرهوازي در ابتداي راكتور برگشت داده مي‌شد.
يافته­ها: راندمان حذف  CODبا زمان ماند هيدروليكي 21 تا 26 ساعت در بخش هوازي و 8 تا 10 ساعت در بخش غيرهوازي، حدود 77 تا 97 درصد بسته به ميزان بارگذاري بارآلی COD در محدوده 1000 تا 30000 ميلي‌گرم بر ليتر در سيستم متغير بوده است.
نتيجه­گيري: راكتور USBF به عنوان يك فرايند تصفيه پيشرفته، قابليت مناسبي در حذف بيولوژيكي فاضلاب صنايع قندي نسبت به ساير روش­هاي ذكر شده در تحقيقات دارد.