زمينه و هدف: در سال های اخیر کاربرد سیستم های راکتورهای زیستی با بستر متحرک در تصفیه زیستی فاضلاب هاي شهری و صنعتی توسعه یافته است. آزمايش طراحي شده آزموني است كه در آن تغييرات هدف داري در متغير‌هاي ورودي فرآيند اعمال مي گردد و معمولاً براي شناسايي عوامل مهم و موثر بر روي يك فرآيند و بهينه سازی مدل تجربي فرآيند استفاده مي شود. روش تاگوچي از سال 1980 به عنوان يك روش كنترل كيفيت به منظور بهينه‌سازي فرآيند آزمايش‌هاي مهندسي، به كار گرفته شده‌ است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي و تعيين شرایط بهینه جهت افزايش كارايي يك راکتور بيوفيلمي با بستر متحرک (MBBR) با کمک روش تاگوچی است.
مواد و روش ها: در ابتدا راه اندازي راكتور با كمك لجن فعال برگشتی تصفیه خانه فاضلاب چنيبيه اهواز انجام گردید. پس از راه اندازی و سازگارسازی، با ثابت بودن زمان ماند 9ساعت بارگذاری آلی در سه میزان COD برابر با 1000، 2000 و 3000 (mg/L) انجام شد. در این مطالعه برای تعیین شرایط بهینه رشد میکروارگانیسم های سازگار شده، در 9 مرحله تغییرات  پارامترهای pH، نوع منبع نیتروژن، میزان اکسیژن خواهی شیمیایی (COD) و نهایتاً میزان شوری در سه سطح مختلف اندازه گیری شد و نتایج توسط نرم افزار Qualitek-4 (w32b)تجزیه و تحلیل گردید.
يافته ها: در اين مطالعه، مقدار حذفCOD  محلول در زمان راه اندازي 97 درصد و بهترين شرایط بهینه رشد راكتور MBBR به ترتيب در میزان COD ورودی برابر 1000 میلی گرم در لیتر ، pH  برابر 8، منبع نیتروژن NH₄Cl و شوری 5٪  بدست آمد.
نتيجه گيري: بر اساس تحليل نتايج مي توان با استفاده از روش تاگوچي شرایط بهینه و مناسب را براي افزايش كارايي يك راكتور MBBR بدست آورد.