زمينه و هدف: توسعه روز افزون صنعت سبب شده تا استفاده بشر از انرژي در مقياس وسيع موجب رها شدن بخشي از انرژي به فرم طول موج هاي الکترومغناطيسي مانند مادون قرمز شد که اثرات آن بر سلامتي انسان شناخته شده است. کنترل اين تابش در حد  استاندارد ها و غير خطر زا و تامين تندرستي نيروي کار، از هزينه هاي اقتصادي توليد ناشي از صدمات وارد بر نيروي کار خواهد کاست. هدف از اين بررسي تعيين ميزان پرتو فروسرخ A در فضاهاي بسته و باز در محدوده مطالعاتي است.
روش بررسي: براي کنترل تابش پرتو فروسرخ A لازم است تا اين پرتوها اندازه گيري شده و تغييرات و مقادير آنها نسبت به حدود استاندارد قابل تحمل به وسيله انسان بررسي گردد .  در اين بررسي سعي شده است تا مقادير تابش اين پرتو در يک واحد صنعتي اندازه گيري شود. به اين منظور يکي از واحدهاي صنايع فولاد مستقر در جنوب شرقي اهواز برگزيده شد. براي بررسي تغييرات مقادير تابش پرتو هاي مادون قرمز A ، 8 بار اندازه گيري درهر ماه و درساعات متفاوت روز در ارتفاع هاي متفاوت از سطح زمين و به مدت يک سال انجام گرفت. اندازه گيري به وسيله دستگاه راديومتر ديجيتالي هاگنر مدل EC.1  IR-A جهت بررسي انتشار پرتوها در ارتفاع هاي مختلف انجام شده است. مقادير اندازه گيري شده با حدود استاندارد ACGIH مقايسه شده و تغييرات آنها ارايه گرديد.
يافته ها: ميانگين ميزان تابش پرتوهاي فرو سرخ A در اين واحد صنعتي 18/1 ميلي وات بر سانتي مترمربع است، نشان دهنده اينست که ميزان پرتو مادون قرمز A در تمام واحدهاي شرکت  کمتر از حد استاندارد است.
نتيجه گيري: نتايج حاکي از تاثير معني دار منبع تابش خورشيد بر ميزان پرتومادون قرمز A است.