زمينه و هدف: پسماندهاي خطرناک به علت دارا بودن خصوصياتي نظير سمي، خورنده، اشتعال‌پذير، واکنش‌پذير يا ديگر مشخصات مشابه شامل آن دسته از پسماندهايي مي‌شوند که سلامت انسان و محيط زيست را به مخاطره مي‌اندازند. از آنجايي که دانشگاه علوم پزشکي تهران نقش مهمي در توسعه آموزش کشور دارد به يک مطالعه جهت شناسايي پسماندهاي خطرناک در دانشگاه علوم پزشکي تهران نياز مي‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسي وضعيت توليد و مديريت پسماندهاي خطرناک در دانشگاه علوم پزشکي تهران بوده است.
روش بررسي: در اين مطالعه چهار دانشکده که در پرديس مرکزي دانشگاه علوم پزشکي تهران بودند، انتخاب گرديده و داده‌هاي مورد نياز از طريق نمونه ‌برداري، پرسش ‌نامه، مصاحبه حضوري با متصديان واحدهاي مورد نظر و مراجعه به اسناد موجود جمع‌آوري گرديده ‌اند. اين اطلاعات شامل نوع و مقدار پسماند، روش نگهداري موقت، تناوب تخليه پسماند و روش دفع نهايي پسماند است.
يافته‌ها: نتايج به دست آمده نشان دادند که تقريبا 2072 کيلوگرم پسماند خطرناک به استثناي فاضلاب کنترل نشده در سال توليد شده است. همچنين دانشکده دندانپزشکي، داروسازي، پزشکي و بهداشت به ترتيب حدود 993، 606، 256، 217 کيلوگرم در سال پسماند خطرناک در پرديس مرکزي توليد نمودند. نتايج حاصل همچنين نشان داده‌اند که از کل مقدار سالانه پسماند خطرناک توليد شده که معادل 72/2 تن بوده است، 954، 848، 475، 427، 245، 49 کيلوگرم را به ترتيب پسماندهاي با خاصيت عفوني، سمي، اشتعال‌ پذير، سرطان‌زا، خورنده و واکنش‌پذير تشکيل داده‌اند.
نتيجه‌گيري: لازم به ذکر است که پسماند خطرناک جامد همراه با پسماندهاي جامد خانگي مديريت مي‌شوند و پسماندهاي خطرناک مايع به داخل سيستم دستشويي (سينک) بدون هيچگونه کنترلي تخليه مي‌شوند. روش مديريت ناصحيح پسماندها از نقطه توليد تا محل دفع نهايي به وضوح قابل مشاهده است.