توانبخشي نوين
1387;2(2) : 1-5

بررسی ميزان تکرارپذيری مقادیر اندازه گيری شده قدرت عضلات خم کننده عمقی گردن به کمک دستگاه اسفيگمومانومتر

اصغر رضاسلطانی1، عبدالرضا زاهدی2،  ليلا اله پناه3،  مرجان حيدری3

1-       دانشيار گروه فيزيوتراپي، دانشكده توانبخشي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

2-       كارشناس ارشد، گروه فيزيوتراپي، دانشكده توانبخشي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

3-       كارشناس فيزبوتراپي، دانشكده توانبخشي، دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي

چکیده

زمینه و هدف: در ارزیابی­های عملکردي، عضلات خم کننده عمقی گردن از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف از اين مطالعه، بررسی ميزان تکرارپذيری مقادیر قدرت عضلات خم کننده عمقی گردن به کمک دستگاه اسفيگمومانومتر(دستگاه سنجش فشار خون) بود.

روش بررسی: در اين مطالعه 30 دانشجوی خانم سالم بين سنين 24- 18 سالگی، به طور داوطلبانه شرکت کردند. حداکثر قدرت عضلات در زمان های متفاوت و به کمک دو آزمونگر مورد ارزيابی قرار گرفت. در هر زمان اندازه­گيری، افراد سه بار حداکثر انقباض ارادی خود را به کار بردند و از بين سه تلاش حداکثر قدرت، برای آناليز آماری انتخاب شد. از آزمون­های ICC ، ضريب همبستگی پيرسون و درصد CV برای اندازه گيری ميزان تکرارپذيری در بين زمان­ها، روزها و بين  افراد تست کننده استفاده شد.

یافته­ها: نتايج مربوط  به ICC ، ضريب همبستگی پيرسون و درصد CV  همگی مؤيد تکرارپذيری بالای روش اندازه­گيری قدرت عضلات عمقی به کمک دستگاه فوق بود (91/0 r  ،8/3 %CV% و90/. ICC ≥).

بحث: در این مطالعه دستگاه اسفيگمومانومتر و روش اندازه­گيری به کمک آن برای ارزيابی قدرت عضلات خم کننده عمقی گردن به صورت روشی معتبر ظاهر شد که می­تواند به صورت روشی  مفيد در توانبخشی مورد استفاده قرار گيرد.

کلیدواژه ها: گردن، عضلات عمقي ، قدرت، اندازه­گيری، تکرارپذيری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


(وصول مقاله: 15/4/1387  پذیرش مقاله: 23/6/1387)

نویسنده مسئول: تهران- خیابان دماوند- روبروی بیمارستان بوعلی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دپارتمان فيزيوتراپی

arezasoltani@yahoo.com  e-mail:


 


مقدمه :


اندازه­گيري قدرت وعملکرد عضلات عمقی ستون فقرات گردنی يك جز اساسي در ارزيابي­هاي فيزيكي به شمار مي­آيد(1). از برخی ار این نوع ارزيابي­ها می­توان برای بررسی وضعیت پوسچر (2) تعيين بهبودي يا عدم بهبودی بيمار و به عنوان وسيله­اي جهت پيشگيري يا تعيين پيش آگهی گردن درد استفاده نمود (3). از سوی دیگر در روند توانبخشی، اندازه‏گیری قدرت عضلات برای ارزیابی میزان پیشرفت در درمان بيمار بسیار حائز اهمیت است(4). انجام این تست­ها در کلینیک‏های فیزیوتراپی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و در اين رابطه دستیابی به روشی آسان، ارزان، با حساسیت و قابلیت تکرار پذیری بالا بیش از پیش مورد نياز است(5).

مطالعات نشان می­دهند كه در افراد سالم قدرت عضلاني با افزايش سن كاهش مي­يابد. البته میزان این کاهش در سنین و گروهای عضلانی مختلف متفاوت میباشد(6). به علاوه در تست­هاي قدرت عضلاني كه در مردان و زنان انجام شده، بطور معمول قدرت عضلات گردن زنان بين 60-40 درصد کمتر از قدرت عضلات گردن مردان گزارش شده است(5). در بسیاری از بیماران با گردن دردهای مزمن، یکی از

گروه­هاي عضلاني که دچار ضعف میشوند عضلات عمقی گردن می­باشند. اندازه­گيري صحيح قدرت اين عضلات زماني از اهميت بیشتری برخوردار می­شود که بسياری از گردن دردها با علت ناشناخته مي­توانند با علت ضعف و ناكارآمدی اين عضلات مشخص شوند.

اگرچه  برای ارزیابی قدرت این عضلات از روشهای الکترومیوگرافی سطحی (7)  یااولتراسونوگرافی (8) استفاده شده است اما در حال حاضر، با توجه به دردسترس نبودن این روشها، اندازه­گيری دستی قدرت عضلات يا MMT یکی از متداول­ترين راه­ها برای اندازه­گيري قدرت عضلات در کلینیک‏ها مي­باشد.MMT تاريخچه طولاني داشته و به تجهيزات خاصي نیاز ندارد (9). اين تست عموماً بر اساس مهارت­هاي فردي صورت مي­گيرد و محدود بودن درجه بندی قدرت عضلات در آن یکی از معایب این روش به حساب می‏آید. در درجات بالاتر MMT، بيمار در مقابل نيروي اعمال شده توسط آزمونگر عكس­العمل نشان مي­دهد. استفاده از این روش برای ارزيابی عضلات قوي كمتر مفيد واقع مي­شود. چرا كه نيروي مقاوم اعمال شده توسط تراپيست بر بيمار محدود خواهد بود. با توجه به معایب ذکر شد، اطمینان و حساسیت این تست برای ثبت بهبودی یا عدم بهبودی بیمار ضعیف می‏باشد.

یکی از وسایل قابل استفاده در محاسبه قدرت عضلات كه نسبت به MMT کمی بوده و به لحاظ اقتصادی از روش­های ذکرشده قبلی به صرفه­تر ودر دسترس­تر می­باشد، دستگاه­های ساخته شده بر مبنای فشار هوا یا فشارسنج است. دستگاه­های فشار سنج در كلينيك­ها به آساني قابل دسترس و استفاده می­باشد. براي تست با اين دستگاه به اين صورت  عمل مي­شود. ابتدا فشار پايه­اي براي آن تنظيم شده وسپس دستگاه بين قسمتي از بدن بيمار و يک سطح ثابت قرار مي­گيرد. بيمار يك نيروي فشاري به قسمت کيسه هوائی  دستگاه وارد مي‏آورد و به دنبال آن مقدار قدرت عضلات به وسيله عقربه آن نشان داده می­شود(10، 16، 17 ،18 ،19). نوعی از این دستگاهها، دستگاه (SM) Sphygmomanometer است که برای اندازه­گیری میزان فشار خون استفاده می­شود.

 هدف از اين مطالعه، بررسی ميزان تکرارپذيری مقادیر اندازه­گيری شده قدرت عضلات خم کننده عمقی گردن به کمک دستگاه اسفيگمومانومتر  بوده است .

 

روش بررسي

در اين مطالعه که به روش تجربی با طراحی کارآزمایی بالینی انجام شد، 30 نفر دانشجوي دختر سالم با میانگین سنی 21 سال (24-18 سال) بطور داوطلبانه شركت کردند. مقدار وزن و قد افراد مورد مطالعه به وسيله وسائل رايج اندازه­گيری به دست آمد و ضريب توده بدنی يا BMI از روش زير محاسبه شد .

         مجذور قد / وزن = ضريب توده بدني

مشخصات آنتروپومتريك افراد مورد مطالعه در جدول شماره یک آورده شده است. هيچ يك از افراد مورد مطالعه سابقه بیماری و یا درد در عضلات ناحيه گردن و شانه، سابقه عمل جراحي ستون فقرات، اختلال عملكرد مفصل تمپومنديبولار، اختلال شنوايي، محدوديت حركتي در نواحي گردن، سر و شانه، سابقه تصادف و یا ضربه به گردن را ذكر نكردند. به علاوه هيچ يك از افراد ورزش خاصی را بصورت حرفه اي دنبال نمي­كردند.


 

 

 

جدول 1- مشخصات آنتروپومتريك افراد مورد مطالعه (تعداد 30 نفر)

 

 

سن

(سال)

وزن

(کيلوگرم)

قد

(سانتي متر)

BMI

 

قدرت عضلات

mm/Hg

ميانگين

10/21

38 /54

57/ 158

49/ 21

16/ 27

انحراف معيار

47/1

17/7

03/5

51 / 2

52/13

دامنه

24- 18

67- 38

169- 147

4 8/25- 45/ 16

48-18

 


در اين مطالعه ابتدا 49 نفر پرسشنامه را پر نمودند. 15 نفر به علت عدم احراز صلاحيت ورود به مطالعه از ادامه تحقيق باز ماندند. 4 نفر از ادامه همكاري منصرف شدند و سرانجام اين مطالعه برروي 30 نفر به طور كامل انجام شد.

در حين انجام مطالعه، فرد مورد بررسي در وضعيت طاقباز  روي تخت دراز مي­کشيد. دو بالش در زير ناحيه زانوها قرار مي‏گرفت تا فرد در وضعيت راحت قرار گيرد. کيسه هواي SM (ALPK2, Japan) زيرگردن فرد قرار گرفته و هواي درون کيسه پر می­شد. سپس يك كتاب به قطر 3 سانتیمتر  زير ناحيه اكسيپوت قرار می­گرفت. كتاب با کيسه SM تماس نداشت. در اين حالت فشار پايه SM را تنظيم كرده و عدد مربوط به مقدار فشار از روی عقربه­ی دستگاه خوانده و يادداشت مي­شد.

در انجام اين نوع ارزيابی قدرت عضلات، تعلیم نحوه انجام انقباض بسیار مهم است و می­تواند بر روی نتیجه تست تاثیر گذار باشد . بنابراين تفهیم  نحوه صحیح انجام تست باعث می­شود تا فرد از عضلات دیگر سر و گردن خود برای انجام حرکت کمک نگیرد.

برای نیل به این منظور، به روش زير عمل می­شد. ابتدا از فرد مورد ارزيابي خواسته می­شد که تمامي عضلات قفسه سينه، شانه­ها و كمر خود را در حالت راحت قرار دهد و بعد پشت گردن خود را به کيسه­ی هوای دستگاه SM فشار دهد. همچنين از فرد خواسته می­شد که طي انجام تست مستقيم به سمت سقف نگاه كند و فك خود را در تمام مراحل تست بسته نگه دارد. سر بيمار در وضعيت نوترال قرار گرفته و فاصله­ی چانه او تا سينه­اش برای اندازه­گيری مکرر اندازه­گيری می­شد. آزمونگر كنار فرد مورد آزمايش و در يك سمت او قرارگرفته، کيسه هوا را زير گردن فرد تست شونده گذاشته و پمپ هوا و نشانگر SM را در دست خود بصورتی که بیمارقادر به دیدن نشانگر دستگاه ودریافت فیدبک از آن باشد می­گرفت.

قبل از انجام تست برای آموزش صحيح ارزيابی، آزمونگر زواید خاری مهره­هاي ستون فقرات گردني را با انگشتان خود لمس كرده و از فرد مي­خواست تا زائده خاری مهره­هاي گردن را به تخت نزديك كند. در عين حال انگشت ديگر خود را در ناحيه اتصال عضلات بلند گردن در قسمت قدام و خلف آن قرارداده و مواظب بود تا انقباضي در عضلات بلند گردن صورت نگيرد.

برای اطمینان از عدم به كارگيري عضلات استرنوکلیدوماستوئید و اکستانسور بلند گردن و به منظور تصحيح روش اندازه­گيری و جلوگيری از انقباض احتمالي عضلات فوق از دستگاه الکتروميوگرافی سطحي (با حساسيت 100 تا 50 ميکروولت) در يک مورد استفاده شد که به دنبال استفاده از روش فوق، الکتروميوگرافی سطحی فعاليت قابل ثبتي را نشان نداد.

بعد از حصول اطمينان از اجرای صحيح روش فوق، تست ها در روز اول، در دو زمان اول و زمان دوم و روز دوم در زمان اول انجام شدند. در هر زمان اندازه­گيری هر تست 3 بار تکرار با 1 دقيقه استراحت در بین آنها داده شد. بين زمان اول و زمان دوم اندازه‏گيری يک ساعت و بين روزهای تست دو روز فاصله بود.

برای بررسي تكرارپذيري بين آزمونگرها نه نفر از آزمايش شوندگان به وسيله­ی دو آزمونگر مورد ارزيابی قرار گرفتند.

از متدهاي آماري معمول براي برآورد ميانگين­ها و انحراف معيارها استفاده شد. در اندازه­گيري تكرارپذيري از روش­هاي آماري (Intraclass Correlation of Coefficient ) ICC ، (Coefficient of Variation ) CV% استفاده شد که از طريق تجزيه واريانس يكطرفه محاسبه گرديد. اين متد در مقالات معتبر بعنوان يك راه ارزيابي براي سنجش تكرارپذيري طي دو يا چندين مرتبه اندازه­گيري مختلف مطرح شده است.

درصدCV  از طريق معادله  [(SD/mean)×100] محاسبه شد. از آزمون  براي مقايسه تفاوت­هاي اندازه­گيري شده بين حداكثر قدرت­هاي بدست آمده به كمك اولين و دومين آزمونگر و نيز مقايسه اندازه­گيري­ها در بين زمان­ها و روزهاي مختلف استفاده شد) جدول شماره 2(.


جدول 2-  نتايج مربوط به تكرارپذيري در بين روزها ، زمان ها و آزمونگرها

مقادير تكرارپذيري

تعداد

ICC

%CV

SEM

بين زمان ها

30

90 / .

3%

91/3

بين روزها

30

90 / .

8/3%

05/4

بين آزمونگرها

9

 91/.

9/3%

27/4

ICC = Interclass Correlation Coefficient

CV% = Coefficient of Variation

SEM = Standard Error of Measurement (95-%CI)


 

 

از آزمون Pearson product-moment براي تعيين ارتباط بين میزان قدرت­هاي عضلاني اندازه­گيری شده در دو زمان ، در دو روز متفاوت و توسط دو آزمونگر متفاوت استفاده شد. از

نرم افزار SPSS براي تجزيه­هاي آماری استفاده شد و دقت تمام محاسبات آماري در حد كمتر از  5% خطا برآورد شد (P (05/0<

 

یافته ها

نتايج مربوط به تكرارپذيري در بين روزها ، زمان­ها و آزمونگرها در جدول شماره 2 آورده شده است. تفاوت معني‏داري در اندازه‏گيري قدرت عضلات در بين روزها و زمان‏های متفاوت و ميان دو آزمونگر وجود نداشت. همبستگی بالایی بین مقادیر اندازه‏گيري شده قدرت عضلات در بين زمان­ها، روزها و بين  آزمونگران وجود داشت. (91/0 r ) میانگین قدرت عضلات عمقی ستون فقرات گردني در افراد مورد مطالعه  برابر  با mmHg 16/27 بود.

 

بحث

عضلات خم کننده کرانیوسرویکال مانند لونگوس کاپیتوس و  لونگوس کولی عضلاتی هستند که به عنوان خم کننده­های عمقی گردن و تیلت دهنده مهره­های گردن عمل می­کنند (13،12). عمل این عضلات درطول تمام سگمانهای مهرهای گردن وجود دارد (15،14).

 روش­های زیادی برای اندازه­گیری قدرت عضلات خم کننده­های عمقی گردن وجود ندارد. در بین روشهای موجود ، استفاده از EMG عمقي براي اين گروه از عضلات مشكل بنظر می­رسد زیرا قراردادن سوزن در اين عضلات عمقي و كوچك از نظر تکنيکی و احساس بيمار با مشكلاتی همراه است. به علاوه فرو بردن سوزن در عضلات عمقي ستون فقرات گردن ممکن است دارای خطراتی باشد. روش دیگراستفاده از اولتراسونوگرافی بوده (7 ) که با وجود بی­خطر بودن، از نظر دسترسی استفاده ازآن در تمامي مراكز درمانی مقدور نيست.

از دستگاه فشارسنج تاکنون برای ارزشیابی قدرت عضلات عمقی ستون فقرات استفاده شده است (16) .

در تحقیق Vernon و همکاران (1992) از دستگاه  فشارسنج برای اندازه­گیری قدرت ایزومتریک عضلات بلند گردن شامل عضلات اكستانسور، فلكسور، روتاتور استفاده شده است (17). در تحقیق فوق برای بررسی قابلیت تکرارپذیری این دستگاه 40 نمونه مرد سالم با میانگین سنی 25 سال شرکت کردند. محققین در این تست دریافتند که استفاده از فشارسنج دارای قابلیت تکرار پذیری بالا در اندازه­گيری قدرت عضلات شرکت کننده در حرکات خم شدن، صاف شدن و چرخشی طرفی گردن می­باشد.

از این نوع دستگاهها همچنین، برای تقویت عضلات خم کننده کرانیوساکرال نیزاستفاده شده است (18).

ما ضمن بررسی منابع در مورد ارزيابی قدرت عضلات عمقی گردن به کمک SM تنها به چند پاراگراف در مورد روش ارزيابی آن دست يافتيم. درحالی که در مورد چگونگی تکرارپذيری اين روش تا زمان انجام اين مطالعه اطلاعاتی موجود نبود. اخیراً قدرت این عضلات از طریق دینامومتری به کمک دستگاهی که به این منظور طراحی شده است اندازه­گیری شده است. در این دستگاه اهرم دینامومتر در زیر ناحیه شانه تعبیه می­گردد. استفاده از این روش دارای ملاحضات خاصی است و تکرار پذیری  test-retest آن  بین 92 تا 67  ICC متغیر می­باشد (20).

در این تحقیق پس از بررسی­های آماری مشخص شد که استفاده از دستگاه فشارسنج برای اندازه­گیری قدرت ایزومتریک عضلات عمقی گردن از اعتبار بالايی برخوردار است. به طور کلی اندازه­گيری عملکرد عضلات عمقی ستون فقرات گردنی در افراد سالم با توجه به متدهای رايج بسيار مشکل به نظر می­رسد. روش پيشنهاد شده اين مطالعه روشی بسيار مفيد، قابل اطمینان و در عين حال ساده و ارزان است که به راحتی در كليه كلينيك­هاي فيزيوتراپي، اعم از تحقيقاتي و يا درماني می­تواند مورد استفاده قرار گیرد. مطالعات بيشتري در اين زمينه لازم است تا قابليت و كارآيي آن بر روي بيماران گردن دردي نیز ارزيابی شود.  


 


REFERENCES

 

1-Lee JP, Tseng WY, Shau YW, Wang CL, Wang HK, Wang SF1- Measurement of segmental cervical multifidus contraction by ultrasonography in asymptomatic adults. J Manipul Ther 2007;12:286-94. 

2-Grimmer-Somers K , Milanese S, Louw Q.Measurement of cervical posture in the sagittal plane. J Manipul Physiol Ther 2008;31:509-17.

3- Silverman JL , Rodriques AA , Agre JC. Quantitative cervical flexor strength in healthy subjects and in subjects with mechanical neck pain. Arch Physical Med Rehabil 1991; 72: 679-681.

4-Ylinen J, Ruuska J. Clinical use of neck isometric strength measurement in rehabilitation. Arch Physical Med Rehab 1994;75: 465-469.

5- Rezasoltani A, Ahmadi A, Jafarigol A, Vihko V. The reliability of measuring neck muscle strength with a neck muscle force measurement device. Journal Physical Therapy Sciences 2003;15: 7-12.

6- Staudte HW and Dühr N. Age and sex-dependent force-related function of cervical spine. Europ Spine J 1994; 3: 155-161.

7-Falla D, Jull G , O'Leary S , Dall'Alba P. Further evaluation of an EMG technique for assessment of the deep cervical flexor muscles. J Electromyogr Kinesiol 2006;16: 621-8.

8-Jesus FM, Ferreira PH, Ferreira ML. Ultrasonographic measurement of neck muscle recruitment: a preliminary investigation. J Manip Ther 2008;16: 89-92.

9- Laubach LL. Comparative muscular strength of men and women: A review of literature. Aviation, Space and Environment Medicine 1976;47: 534-542.

10- Fakhari Z. Manual muscle and joint range of motion measurements. Nakhl: Tehran; 2003, pp.1-10.

11- Prentice WE and Voight M. Techniques in musculoskeletal rehabilitation. Mosbey: London; 2001, pp 259 – 275.

12-Kamibayashi LK and Richmond FJ. Morphometry of human neck muscles. Spine 1998;23:1314-1323.

13-Vasavada AN , Li S , Delp SL. Influence of muscle morphometry and moment arms on the moment- generating capacity of human neck muscles. Spine 1998;23:412-422.

14- Harms-Ringdahl K, Ekholm J, Schuldt K, Nemeth G, Arborelius UP. Load moments and myoelectric activity when the cervical spine is held in full flexion and extension. Ergonomics 1986;29:1539-1552.

15-van Mameren H, Sanches H, Beursgens J, Drukker J. Cervical spine motion in the sagittal plane. II. Position of segmental averaged instantaneous centers of rotation—a cineradiographic study. Spine 1992;17:467-474.

16- Hodge PW and Jull GA . Spinal segmental stabilization training. In:  Liebenson C,ed: Rehabilitation of the spine: A practitioner's manual. Baltimore: Lippincott Williams & Wilkins, 2007, p 602.

 17- Vernon HT, Aker P, Aramenko M, Battershill D, Alepin A, Penner T. Evaluation of neck muscle strength with a modified Sphygmomanometer dynamometer: reliability and validity. Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics 1992; 15: 343-349.

18-Jull G, Falla D, Treleavan J, Sterling M, O’Leary S. A therapeutic exercise approach for cervical disorders. In: Boyling JD, Jull G, eds. Grieve’s Modern Manual Therapy: The Vertebral Column. Edinburgh, UK: Churchill Livingstone; 2004:451-46

19- Prentieewe VM. Techniques in musculoskeletal rehabilitation, London: Mosbey; 2001, 259 – 275.

20- O’Leary S. Development of a New Method of Measurement of Cranio-Cervical Flexor Muscle Performance. University of  Queensland. Ph.D thesis in  Physiotherapy, 2008: pp, 80-89.

Untitled Page

Home - About  - Contact Us

TUMS E. Journals 2004-2009
Central Library & Documents Center
Tehran University of Medical Sciences
 
Best view with Internet Explorer 6 or Later at 1024*768 Resolutions