۱۳۹۲/۲/۱۱، جلد ۹، شماره ۱، صفحات ۱۱-۱۸

عنوان فارسی برآورد ميزان بقای مبتلايان به سرطان مری و برخی عوامل مرتبط با آن، در استان گلستان در سال۱۳۸۷
چکیده فارسی مقاله مقدمه و هدف: استان گلستان از نظر ميزان ابتلا به سرطان مری يکی از مناطق پر خطر در دنياست. در مطالعه حاضر ميزان بقای مبتلايان سرطان مری به‌صورت مبتنی بر جمعيت، بررسی شد.
روش کار: در اين مطالعه طولی، 223 بيمار مبتلا به سرطان مری که در سال‌های 1386 تا 1387 در مرکز ثبت مبتنی بر جمعيت سرطان استان گلستان ثبت شده بودند، وارد مطالعه شدند. با استفاده از روش کاپلان ماير، ميانه بقا اندازه‌گيری و برای مقايسه ميزان‌های بقا در زيرگروه‌ها، از آزمون لگاريتم رتبه‌ای استفاده شد. برای بررسی ارتباط متغيرهای مختلف با ميزان بقا، نسبت خطر تعديل‌شده ( HRAdj ) با استفاده از مدل رگرسيون چند متغيره کاکس محاسبه شد.
نتايج: از مجموع 223بيمار، 129(8/57%) نفر مرد بودند. ميانگين سنی بيماران5/12± 3/64 بود. ميانه بقا در افراد مورد مطالعه حدود 11 ماه بود. ميزان بقا 6 ماهه، يک‌ساله و 3 ساله، به‌ترتيب 69%، 47 % و 14% بود. نتايج مدل رگرسيون کاکس نشان داد که نسبت خطرتعديل‌شده برای مرگ در مرحله متاستاز، نسبت به مرحله موضعی، 89/13 برابر (فاصله اطمينان 95%: 32/24-93/7) و در شغل کارگر نسبت به کارمند، 4/2 برابر (فاصله اطمينان 95%: 47/1-8/3) بيشتر بود.
 نتيجه‌گيری: ميزان بقای مبتلايان به سرطان مری در استان گلستان، نسبت به گزارش‌های پيشين از اين منطقه، افزايش داشته‌است. با اين حال، اين ميزان نسبت به کشورهای پيشرفته همچنان پايين است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سرطان مری، میزان بقا، گلستان، ایران

عنوان انگلیسی Estimation of Survival Rate of Esophageal Cancer and Some of its Determinants in Golestan Province, North of Iran
چکیده انگلیسی مقاله Background & Objectives: Golestan province in Iran has been known as a high risk area for esophageal cancer (EC). This study was conducted to assess the population-based survival rate in EC patients in Golestan province of Iran.
Methods: In a longitudinal study, 223 EC patients registered in Golestan population-based cancer registry in 2007 and 2008 were recruited. Kaplan-Meier method was performed to calculate median survival and log rank test was also used to compare survival rates between subgroups of variables. Multivariate Cox regression model was employed to determine adjusted hazard ratios (AHR) for different variables.
Results: From 223 patient, 129 (57/8%) were male. The mean age of participants was 64/3 years. The median survival in our study was 11/08 months. Survival rates for 6, 12 and 36 months were 69%, 47% and 14%, respectively. The results of Cox regression analysis showed that the AHR for patients with metastasis stage (compared to those with localized stage) was 13.89 (95% CI: 7/93-24/32) and the AHR for workers (compared to clerks) was 2.4 (95% CI: 3/8-1/47).
Conclusion: Our results showed that survival rate of EC patients were higher than the rate reported in a previous study from this region. However the survival rate from this region seems still lower than those reported from developed countries. Implementation of appropriate screening programs in this region will result in early diagnosis of EC and consequently will increase survival rate in EC patients.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Esophageal cancer, Survival, Golestan, Iran

نویسندگان مقاله 8609---8610---8611---8612---8613---8614---

نشانی اینترنتی http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5019&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات