1- کارشناس ارشد شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران 2- گروه آموزشی شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران 3- گروه سم شناسی انشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران 4- گروه آمار زیستی دانشگاه تربیت مدرس، ایران
چکیده: (10315 مشاهده)
زمینه و هدف: بلوک شدن گیرندۀ آدنوزین توسط کافئین در دستگاه عصبی مرکزی سبب افزایش سطح نوروترنسمیترهایی نظیر گلوتامات میشود. با توجه به وجود گیرنده آدنوزین در تمام مناطق مغز از جمله مسیر شنوایی مرکزی بهنظر میرسد کافئین بتواند با اثر بر این گیرندهها سبب تغییراتی در نقل و انتقالات عصبی در این مسیر شود. بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی اثر کافئین بر زمان نهفتگی و دامنه پاسخهای شنوایی ساقه مغز میباشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بود. افراد مورد مطالعه شامل 43 نفر دانشجویان هنجار مرد 25-18 سال بودند. به هر یک از آنها صفر، دو و سه میلیگرم بهازای هر کیلو گرم وزن بدن، کافئین طی سه جلسه متفاوت داده شد. پاسخهای شنوایی ساقه مغز قبل و 30 دقیقه پس از مصرف کافئین ثبت شد. نتایج به منظور بررسی اثر کافئین بر ویژگیهای پاسخهای شنوایی ساقه مغز بوسیله آزمون فریدمن و ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: زمان نهفتگی امواج III ، V و I-V پس از مصرف دوزهای دو و سه میلیگرم بهازای هرکیلوگرم وزن بدن و زمان نهفتگی موج I پس از مصرف سه میلیگرم نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری نشان داد(p<0/01). نتیجهگیری: افزایش سطح گلوتامات در اثر بلوک شدن گیرنده آدنوزین سبب تغییراتی در سرعت انتقال عصبی در مسیر شنوایی مرکزی میشود.
