دو ماهنامه شنوایی شناسی

مشکلات فراروی والدین در پرورش فرزندان کم‌شنوا

گیتا موللّی

زمینه و هدف: علی‏رغم انبوه مقالات موجود پیرامون کودکان کم‏شنوا، مقالات معدودی به‏طور خاص به والدین و مشکلات فراروی آنان در پرورش کودکان کم‏شنوا پرداخته‏اند. در فرایند رشد، اولین تعامل کودک با والدینش صورت می‏گیرد. در برنامه‏های مداخلات زودرس کیفیت تعامل و پرورش کودکان کم‏شنوا نقش مؤثری را در پیشرفت بعدی کودک کم‏شنوا ایفا می‏کند. هـدف این مقالـه بررسی جنبـه‏های مختلف پرورش فرزنـدان کم‏شنـوا از دیـدگاه‏ًهای مختلف است.
روش بررسی: در این مقاله به جنبه‏های مختلف پرورش فرزندان کم‏شنوا از دیدگاه مطالعات انجام یافته از بانک‏های اطلاعاتی Medline، Proquest و Scopus و نیز کتاب‏های معتبر از سال 1984 تا 2009 پرداخته می‏شود. نقش‏های نیمه تخصصی والدین برای فرزندانشان فشاری مضاعف بر آنها وارد می‏کند و دیگر جنبه‏های به همان اندازه پر اهمیت نقش آنها را ـ به‏عنوان یک پدر و یک مادرـ در پرورش فرزندانشان به‏شدت متأثر می‏کند. پرورش کودک کم‏شنوا با توجه به مسائل بسیاری از جمله نوع و میزان کم‏شنوایی، سن کودک و ویژگی‏های شخصیتی والدین، اثرات متفاوتی بر آنها بر جا می‏گذارد.
نتیجه‏گیری: پرورش کودک کم‏شنوا هم مشابه و هم متفاوت با پرورش هر فرزند دیگری است. هر جا تفاوتی هست، چالشی نیز هست. از این‏رو حمایت، پشتیبانی و مشاوره‏های کارشناسان و دیگر والدین در این راستا مورد نیاز و بسیار ارزشمند است.

بررسی کاهش بین‏گوشی گفتاری در بزرگسالان

فهیمه حاجی ابوالحسن

زمینه و هدف: در شنوایی شناسی بالینی ارزیابی هر گوش به‏طور جداگانه مستلزم اطلاع نسبت به کاهش بین‏گوشی است بنابراین هدف کلی از این پژوهش بررسی کاهش بین‏گوشی در مورد محرک گفتاری فارسی در افراد طبیعی 25ـ18 ساله می‏باشد.
روش بررسی: پژوهش حاضر با استفاده از یک بررسی مقطعی‏ـ‏تحلیلی در 50 فرد هنجار 25ـ18 ساله با شنوایی طبیعی که شامل 25 زن و 25 مرد بود در دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران صورت گرفت. در این بررسی آستانه دریافت گفتار با و بدون ارائه نویز با استفاده از روش نزولی ارزیابی می‏گردید سپس میزان کاهش بین‏گوشی برای کلمات اسپوندایک فارسی با استفاده از گوشی رو گوشی TDH-39 محاسبه می‏گردید.
یافته‏ها: در این پژوهش میانگین کاهش بین‏گوشی گفتاری 25/3±06/53 دسی‏ًبل به‏دست آمد. بین میانگین کاهش بین‏گوشی گفتاری در زنان (dB40/3±24/52) و مردان (93/2±88/53) اختلاف معنی‏داری مشاهده نشد(p>0/05).کمترین مقدار کاهش بین‏گوشی گفتاری در زنان و برابر 45 دسی‏بل به‏دست آمد و بیشترین مقدار کاهش بین‏گوشی گفتاری در مردان و برابر 60 دسی‏بل بود. در ضمن مشخص گردید زبان مادری نیز روی میزان کاهش بین‏گوشی گفتاری تأثیر ندارد.
نتیجه‏گیری: در ارزیابی‏های گفتاری فارسی کمترین میزان کاهش بین‏گوشی گفتاری را می‏توان 45 دسی‏بل در نظر گرفت ولی برای تعمیم نتایج نیاز به بررسی در تعداد نمونه‏های بیشتر می‏باشد.

بررسی ارتباط بین آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار با نمره خواندن در پایه اول ابتدایی شهر تهران

زهرا سلیمانی

زمینه و هدف: آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار بخشی از دانش زبانی فرد هستند. نتایج تحقیقات در جوامع مختلف و زبان‏های گوناگون نشان می‏دهد که بین آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار با نمره خواندن ارتباط وجود دارد. این پژوهش با هدف بررسی وجود ارتباط آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار با نمره خواندن در زبان فارسی انجام شده است.
روش بررسی: در این پژوهش مقطعی، توصیفی‏ـ‏تحلیلی 130 دانش‏آموز پسر پایه اول ابتدایی به‏طور تصادفی انتخاب شدند. آنها از نظر بهره هوشی، بینایی و شنوایی هنجار بودند و همچنین از رشد طبیعی زبان برخوردار بودند. از این کودکان آزمون‏های آگاهی واجی، سرعت نامیدن خودکار و خواندن گرفته شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‏ها از آزمون‏های ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون خطی استفاده شد.
یافته‏ها: ارتباط بین آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار با نمره خواندن معنی‏دار است(p<0/0001). ضریب همبستگی پیرسون آگاهی واجی مستقیم و برابر 86/0 بود. ضریب همبستگی بین زمان سرعت نامیدن خودکار و نمره خواندن معکوس است، یعنی هر چه نمره خواندن بهتر بود، زمان سرعت نامیدن خودکار کمتر می‏شد که برابر 87/0ـ بود. در بررسی ارتباط هر یک از متغیرهای فوق با نمره خواندن در حضور دو متغیر دیگر نیز معنی‏دار بود(p<0/0001).
نتیجه‏گیری: این پژوهش نشان می‏دهد بین آگاهی واجی و سرعت نامیدن خودکار با خواندن در کودکان فارسی زبان همانند سایر زبان‏ها ارتباط وجود داشته و با تقویت این مهارت‏ها می‏توان بر توانایی کودک در خواندن افزود.

مقایسه ویژگی‏های ادراکی صوت از دیدگاه آسیب‏شناس گفتار و زبان و افراد بزرگسال مبتلا به اختلال صوت و دارای صوت بهنجار

سیده مریم خدامی

زمینه و هدف: امروزه بررسی کیفیت زندگی بیماران از جمله مبتلایان به اختلال صوت با ابزارهای مبتنی بر بیمار متداول شده و در نظام سلامت، مرجع تصمیم‏گیری‏های بالینی محسوب می‏شود. این پژوهش برای اولین بار و با هدف مقایسه ویژگی‏های ادراکی صوت از نظر آسیب‏شناس گفتار و زبان و بزرگسالان مبتلا به اختلال صوت و دارای صوت بهنجار می‏پردازد.
روش بررسی: سی بزرگسال مبتلا به اختلال صوت و سی بزرگسال دارای صوت بهنجار همگن از نظر سن، جنس و شرایط شغلی ارزیابی شدند. ویژگی‏های ادراکی صوت از دیدگاه آسیب‏شناس گفتار و زبان به‏وسیله نیمرخ جامع ارزیابی شنیداری‏ـ ادراکی صوت و از دیدگاه فرد بزرگسال به‏وسیله پرسش‏نامه شاخص معلولیت صوت بررسی و مقایسه گردید. تحلیل داده‏ها با آزمون‏های من‏ویتنی و ویلکاکسون انجام شد.
یافته‏ها: اختلاف میانگین امتیاز کل و امتیاز هر یک از شاخص‏های معلولیت صوت میان افراد مبتلا به اختلال صوت و صوت بهنجار معنی‏دار بود(p<0/01). مقایسه میانگین امتیاز کل و امتیاز شاخص‏های شنیداری‏ـ ادراکی صوت، غیر از شاخص‏های زیر و بمی و سرعت، نیز بین دو گروه معنی‏دار بود(p<0/01). بررسی همبستگی‏ها در مبتلایان به اختلال صوت، همبستگی ضعیفی (34/0 =r) بین امتیاز شاخص معلولیت صوت و شاخص‏های شنیداری‏ـ ادراکی نشان داد.
نتیجه‏گیری: مبتلایان به اختلال صوت مشکل صوتی خود را متفاوت و شدیدتر از متخصص ارزیابی می‏کنند که بیانگر تأثیرات جسمی، روانی و اجتماعی اختلال بر بیمار می‏ًباشد. این پژوهش تأیید می‏کند ارزیابی صوت توسط بیمار باید بخشی از ارزیابی‏های متداول در اختلال صوت باشد.

مقایسه زمان نهفتگی و میزان وقوع پتانسیل‏های عضلانی برانگیخته دهلیزی در افراد هنجار و بیماران مبتلا به منیر باعلامت و بی‏علامت

منصوره عادل قهرمان

زمینه و هدف: پتانسیل‏های عضلانی برانگیخته دهلیزی از ساکول و عصب دهلیزی تحتانی منشأ می‏گیرند. از آنجایی‏که بیماری منیر عملکرد ساکول را تحت تأثیر قرار می‏دهد، این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه میزان درصد وقوع و زمان نهفتگی موج p13 و n23 در سه گروه مبتلابان به منیر باعلامت و بی‏علامت و هنجار انجام شده است.
روش بررسی: این تحقیق روی ۴۲ نفر شامل 19 بیمار مبتلا به منیر باعلامت، 11 بیمار مبتلا به منیر بی‏علامت و 12 فرد هنجار با میانگین سنی 48/40 سال انجام شد و امواج با ارائه محرک تن‏برست 500 هرتز با شدت 120 دسی‏بل peSPLثبت شدند. سپس درصد وقوع و زمان نهفتگی امواج در سه گروه مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.
یافته‏ها: میزان درصد وقوع امواج به‏طور معنی‏داری در مبتلایان به منیر باعلامت (6/52%) نسبت به مبتلایان به منیر بی‏علامت (9/90%) و افراد هنجار (100%) کمتر بود(p<0/05). اختلافی بین مبتلایان به منیر بی‏علامت و افراد هنجار مشاهده نشد. میانگین زمان نهفتگی امواج در بین سه گروه مورد بررسی اختلاف معنی‏داری نداشت(p>0/05).
نتیجه‏گیری: احتمالاً تأثیر روش‏های درمانی اعمال شده در مبتلایان به منیر سبب بازگشت مجدد عملکرد طبیعی ساکول شده و پتانسیل‏های دهلیزی حذف شده در مبتلایان به منیر پس از درمان، دوباره مشاهده می‏شود. به نظر می‏رسد به‏دلیل درگیری گوش داخلی و سالم ماندن عصب در بیماری منیر زمان نهفتگی تغییر نمی‏کند. با توجه به نتایج حاصله می‏توان از این پتانسیل‏ها برای ارزیابی بیماران مبتلا به منیر و پایش روند درمانی آنها بهره گرفت.

بررسی ارتباط سطح خونی هورمون آلدوسترون با وضعیت شنوایی بیماران سالمند مراکز گوش و حلق و بینی شهر همدان

فرهاد فراهانی

زمینه و هدف: در سال‏های اخیر تأثیر مستقیم هورمون آلدوسترون در حفظ وضعیت شنوایی افراد مسن مورد توجه قرار گرفته است. از این‏رو این پژوهش با هدف تعیین ارتباط سطح خونی هورمون آلدوسترون با وضعیت شنوایی بیماران سالمند مراجعه‏کننده به مراکز گوش و گلو و بینی شهر همدان در سال‏های 86ـ1385 انجام گرفت.
روش بررسی: در این پژوهش موردـ شاهدی حجم نمونه شامل 54 فرد بالای 60 سال بود. 28 نفر در گروه شاهد با شنوایی هنجار و26 داوطلب مبتلا به پیرگوشی به‏عنوان گروه مورد انتخاب شدند. افراد مبتلا به هر نوع یافته بیوشیمیایی غیرطبیعی و سابقه‏ی مواجهه با عوامل ایجادکننده‏ی کم شنوایی حسی ـ عصبی از مطالعه حذف شدند. سپس سطح خونی پتاسیم، سدیم و هورمون آلدوسترون در آنها اندازه‏گیری شد و ارزیابی شنوایی نیز توسط ادیومتری تن خالص، گفتاری و ایمیتانس صورت گرفت.
یافته‏ها: ارتباط بین سطح هورمون آلدوسترون با وضعیت شنوایی، جنس، الگوی کم شنوایی و میزان بازشناسی گفتار در سالمندان تأیید نگردید. همچنین ارتباط بین سطح سدیم و پتاسیم با وضعیت شنوایی نیز مشاهده نشد(p>0/05).
نتیجه‏گیری: در پژوهش حاضر نقش حفاظت کننده آلدوسترون بر کم‏شنوایی ناشی از سن تأیید نگردید که این موضوع ممکن است بهدلیل تفاوت‏های فردی و اپیدمیولوژیک، خطای آزمایشگاهی و یا تعداد کم نمونه‏ی مورد مطالعه باشد.

بررسی توانایی حذف هجا در کودکان هنجار 5 تا 6 ساله مهدکودک‌های شهر تهران

سیده زهره ضیاء تبار احمدی

زمینه و هدف: مهارت های آگاهی واج شناختی نوعی توانایی منفرد و یکپارچه است که شامل 4 مهارت آگاهی از هجا، آگاهی از قافیه، مهارت تجانس و آگاهی از واج می شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی رشد توانایی حذف هجا به‏عنوان بخشی از مهارت آگاهی از هجا در کودکان 5 تا 6 ساله فارسی زبان است.
روش بررسی: این مطالعه از نوع مقطعی توصیفی‏ـ تحلیلی می باشد. 30 کودک هنجار 5 تا 6 ساله فارسی زبان مهدکودک های شهر تهران شامل 15 پسر و 15 دختر، انتخاب شدند. نمونه ها همه یک‏زبانه و سالم بودند. ابزار پژوهش، 12 واژه بود. کودک باید هجای گفته شده را از واژه مربوطه حذف و باقی‏ًمانده واژه را بیان می نمود. از نرم افزار SPSS برای تجزیه و تحلیل استفاده شد.
یافته ها: توانایی کودکان 5 تا 6 ساله در حذف هجای واژه های دو هجایی بیشتر از واژه های سه و چهار هجایی و در واژه های سه هجایی نیز بیشتر از چهار هجایی بود(p<0/000). همبستگی بین تکالیف دو، سه و چهار هجایی نیز معنی‏دار بود. همچنین، نوع بافت هجایی و موقعیت قرارگیری هجای حذفی با توانایی حذف هجا رابطه معنی‏داری داشت(p<0/05).
نتیجه گیری: مهارت حذف هجا در کودکان 5 تا 6 ساله در مرحله رشد می باشد و توانایی کامل حذف هجا، پس از رمز گذاری مجدد واج شناختی و آموزش مهارت خواندن و نوشتن رشد و تکامل می یابد. همچنین، متغیرهایی مانند تعداد هجا، نوع بافت هجایی و موقعیت قرارگیری هجای حذفی می تواند بر توانایی حذف هجا در کودکان تأثیر بگذارد.

بررسی ارتباط حرکات تکراری و متناوب دهان با سرعت گفتار و خواندن دردانش‏آموزان پایه دوم ابتدایی شهر تهران

حوریه احدی

زمینه و هدف: از آنجا که در بسیاری از اختلالات گفتار و زبان، سرعت حرکات تکراری و متناوب دهان یعنی دیادوکوکینزیس کاهش یافته است این‏طور تصور شده است که بین سرعت دیادوکوکینزیس و سرعت گفتار ارتباط وجود دارد. البته این مورد توسط برخی محققان مطرود قلمداد شده و صحت این ارتباط همچنان زیر سؤال است. از این رو این پژوهش با هدف بررسی وجود چنین ارتباطی بین سرعت دیادوکوکینزیس و سرعت گفتار و خواندن در افراد طبیعی انجام گرفت.
روش بررسی: این پژوهش توصیفی‏ـ تحلیلی روی 100 نفر از دانش‏آموزان دختر پایه دوم شهر تهران انجام شد. مهارت خواندن و سرعت گفتار و حرکات متناوب دهان در آزمودنی‏ها بررسی گردید. برای ثبت و اندازه‏گیری زمان از نرم افزارCool Edit استفاده شد. برای توصیف داده‏ها آمار توصیفی و برای تجزیه و تحلیل داده‏ها، آزمون t زوجی به‏کار گرفته شد.
یافته‏ها: در تکالیف دیادوکوکینزیس میانگین زمان تولید تک هجایی‏های /tâ/، /pâ/ و //kâ به‏ترتیب 10/4، 15/4 و 74/4 بود و میانگین سرعت خواندن 1/3 هجا در ثانیه و سرعت گفتار آزاد 8/2 هجا در ثانیه بود. بین سرعت گفتار آزاد و تکالیف دیادوکوکینزیس ارتباطی یافت نشد. اما بین سرعت خواندن و برخی از تکالیف دیادوکوکینزیس /kâ/ (p=0/03) و/pâtâkâ/ (p=0/00) ارتباط معنی‏داری به‏دست آمد.
نتیجه‏گیری: به نظر می‏رسد برای افزایش سرعت خواندن می‏توان از تکالیف دیادوکوکینزیس مرتبط استفاده نمود. سرعت دیادوکوکینزیس دولبی در تک هجایی‏ها بالاترین سرعتی است که می‏توان در طی درمان انتظار داشت.

مقایسه یافته‏های دو آزمون پتانسیل‏های عضلانی برانگیخته دهلیزی و کالریک در مبتلایان به کم‏شنوایی ناشی از نویز و افراد هنجار

عبدالرضا شیبانی زاده

زمینه و هدف: اختلال تعادل، یکی از تأثیرات غیرشنیداری نویز ناشی از محیط‏های صنعتی است که کمتر مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه، تأثیرات نویز بر دستگاه دهلیزی کارگران مبتلا به کم‏شنوایی ناشی از نویز با استفاده از دو آزمون پتانسیل‏های برانگیخته دهلیزی و کالریک مورد بررسی قرار گرفت.
روش بررسی: آزمون پتانسیل‏های عضلانی برانگیخته دهلیزی و آزمون کالریک روی 30 مرد مبتلا به کم‏شنوایی ناشی از نویز به عنوان گروه مورد و 30 مرد هنجار (شاهد) در محدوده سنی 30 تا 50 سال انجام شد. شاخص‏های مورد بررسی شامل درصد ضعف طرفی، زمان نهفتگی امواج p13 و n23 و دامنه n23ـ p13بود. آزمون کالریک روی 20 فرد از گروه مورد انجام شد.
یافته‏ها: بین دو گروه، تفاوت معنی‏داری در درصد ضعف طرفی مشاهده نشد(p>0/05). میانگین زمان نهفتگی موج p13 در گوش راست با p=0/003 و در گوش چپ با p=0/01، بین دو گروه تفاوت معنی‏داری را نشان داد، در حالی‏که تفاوت معنی‏دار زمان نهفتگی موج n23 تنها در گوش راست مشاهده گردید(p=0/03). تفاوت بارزی بین دامنه n23ـ p13میان دو گروه، وجود نداشت(p>0/05).
نتیجه‏گیری: احتمالاً در افراد مبتلا به کم شنوایی ناشی از نویز، بخش تحتانی گوش داخلی یکی از مناطق با آسیب‏پذیری بالا است. در کل در این افراد نتایج غیرطبیعی هر دو آزمون پتانسیل‏های عضلانی برانگیخته دهلیزی و کالریک بسیار بیشتر از علائم عملکردی (وقوع سرگیجه) است که میتواند از جبران مرکزی و قرینه بودن اختلال ناشی شده باشد.

مقایسه پتانسیل وابسته به رخداد P300 شنوایی در افراد بینا و نابینای زودهنگام

سعید فراهانی

زمینه و هدف: متعاقب محرومیت زودهنگام بینایی، شبکه عصبی درگیر در پردازش اطلاعات فضایی شنوایی سازماندهی مجدد عمیقی را نشان می‏دهد. به‏منظور بررسی این فرایند، پتانسیل‏های وابسته به رخداد، اطلاعات دقیقی در زمینه الگوهای زمانی فعالیت عصبی همراه با فرایندهای درکی و شناختی فراهم می‏نمایند. در مطالعه حاضر مقایسه زمان نهفتگی و دامنه پتانسیل P300 شنوایی در افراد بینا و نابینای زودهنگام انجام گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، پتانسیل P300 شنوایی به‏روش تحریک متفاوت با استفاده از دو محرک تن‏برست 1000 و 2000 هرتز در 40 نفر بینا و 19 فرد نابینای زودهنگام در محدوده سنی 25ـ18 سال ثبت شد.
یافته‏ها: میانگین زمان نهفتگی پاسخ P300 افراد نابینای زودهنگام کمتر از افراد بینا به‏دست آمد که این اختلاف از نظر آماری معنی‏دار بود(p=0/00) اما میانگین دامنه پاسخ P300 در دو گروه تفاوتی نشان نداد(p>0/05).
نتیجه‏گیری: کاهش زمان نهفتگی پتانسیل P300 در افراد نابینای زودهنگام در مقایسه با افراد بینا نشان می‏دهد که احتمالاً پردازش خودکار و طبقه‏بندی اطلاعات در افراد نابینا به‏دنبال جبران حسی سریع‏تر است و به نظر می‏رسد به‏دلیل ساخت‏پذیری عصبی سرعت پردازش و توجه شنوایی در افراد نابینا بیشتر است.

بررسی ویژگی‏های زبانی کودکان کم‏شنوای پیش‏دبستانی شهر تهران

سعیده مهرکیان

زمینه و هدف: آسیب‏ شنوایی تمام جنبه‏های زندگی فرد به‏ویژه مهارت‏های ارتباطی و زبانی را متأثر می‏کند. وقوع کاهش شنوایی بهصورت مادرزادی یا در سال‏های آغازین زندگی، بر توانایی یادگیری کودک از طریق شنیدن تأثیر خواهد گذاشت. هدف از این مطالعه بررسی ویژگی‏های زبانی کودکان کم‏شنوای پیش‏دبستانی و مقایسه آن با کودکان شنوای همسال از نظر آموزشی بود.
روش بررسی: در این پژوهش که به شکل مقطعی و توصیفی تحلیلی انجام شد، 38 کودک کم‏شنوای شدید و عمیق که قادر به برقراری ارتباط شفاهی بودند و 28 کودک شنوا با همان بافت اجتماعی و فرهنگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به 24 متغیر غیرزبانی از جمله سن، جنس، سن ورود به مرکز پیش‏دبستانی، استفاده تک‏گوشی یا دوگوشی از سمعک و غیره از طریق پرسش‏نامه، و 15 متغیر زبانی از قبیل تعداد گفته، جمله درست، گفته درست و غیره از طریق آزمون هنجاریابی شده TOLD-P-3 و 3 پرسش مکمل برای کودکان کم‏شنوا و شنوا جمع‏آوری و سپس با یکدیگر مقایسه شدند.
یافته‏ها: اختلاف قابل توجهی بین میانگین طول گفته، میانگین طول گفته درست، تعداد جمله‏های خوش‏ساخت در دو گروه مشاهده گردید(p<0/000). اما بین میانگین تعداد و جمله‏های بدساخت تفاوت معنی‏داری مشاهده نشد(p>0/05).
نتیجه‏گیری: این مطالعه ضعف شدید مهارت‏های زبانی را در کودکان کم‏شنوای پیش‏دبستانی نشان می‏دهد.

اثر تحریکات دهلیزی‌ـ حس عمقی در آژنزیس جسم پینه‌ای

لیلا دهقان

زمینه: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تحریکات دهلیزی‏ـ حس عمقی تئوری یکپارچگی حسی در رشد مراحل حرکتی درشت، ظریف، زبان و مهارت‏های فردی‏ـ اجتماعی افراد مبتلا به آژنزیس جسم پینه‏ای بود.
مورد: این تحقیق به‏صورت مطالعه موردی، روی پسر 5/10 ماهه با تشخیص آژنزیس جسم پینه‏ای انجام شد. برای ارزیابی اولیه و تعیین میزان پیشرفت مهارت‏های کودک در هر ماه از آزمون غربالگری رشدی دنورـII و پایه‏های رشدی استفاده شد. درمان براساس اصول تئوری یکپارچگی حسی، در مدت 20 جلسه، هفته‏ای یک جلسه و هر جلسه یک ساعت انجام شد. این تمرینات مشتمل بر تمرینات حس عمقی، تمرینات دهلیزی خطی و ادامه‏دار روی توپ مخصوص فلج مغزی و تاب بود. پس از انجام مداخله درمانی، سن عملکرد حرکتی درشت، حرکت تطابقی ظریف، زبان و مهارت‏های فردی‏ـ اجتماعی افزایش یافت. همچنین براساس پایه‏های رشدی، حفظ وضعیت مهارت‏های حرکتی درشت مثل نشستن و چهار دست و پا افزایش یافت، غلتیدن کامل به چپ و راست و رها کردن ارادی اشیاء را انجام داد و مدت زمان واکنش کودک به تحریکات شنوایی به کمتر از 2 ثانیه رسید.
نتیجه‏گیری: تحریکات دهلیزی‏ـ حس عمقی تئوری یکپارچگی حسی با بهره‏گیری از قابلیت انعطاف‏پذیری سامانه عصبی تأثیر مثبتی در تسهیل مراحل رشد حرکتی درشت و ظریف، زبان و فردی‏ـ اجتماعی دارند و می‏توان از این تمرینات در اختلالات آژنزیس جسم پینه‏ای استفاده کرد.