دو ماهنامه شنوایی شناسی

آستانه های رفلکس آکوستیک در گوش های طبیعی، گوش های مبتلا به آسیب حلزونی و وراء حلزونی - قسمت دوم

نوید شهناز

طی یک بررسی وسیع (2748 گوش) ، نقاط قطع صدک تودم (1) در آستانه های رفلکس آکوستیک (2) افراد طبیعی و مبتلا به کاهش حسی عصبی با منشاء حلزونی تعیین گردید. تمامی افراد دارای شنوایی قابل اندازه گیری (ANSI-1969≤110 dBHL) در سه فرکانس 500، 1000و 2000 هرتز بودند.وقتی که افت شنوایی بیش از dB55 باشد، آن دسته از مطالعاتی که عدم پاسخ (NR) (3) را در بررسی های خود مد نظر قرار داده بودند، مقادیر قطع بالاتری را نسبت به مطالعات دیگر که عدم پاسخ را در بررسی های خود تاثیر نداده بودند، داشتند" مقادیر قطع صدک نودم را می توان بصورتی کارآمد، جهت شناسایی موارد آسیب ورا حلزونی بکار گرفت مشروط بر اینکه کاهش شنوایی از dB75 فراتر نرود" هنگامی که میزان کاهش شنوایی زیاد باشد( بیش از dBHL75) ART نمی تواند بین گوشهای مبتلا به آسیب ورا حلزونی و حلزونی افتراق بگذارد زیرا در کم شنوایی های زیاد هر دو ماهیت بالینی، همراه با عدم وجود رفلکس هستند.

کاربردهای اولتراسون در شنوایی شناسی -قسمت دوم

فرزاد رحیمی

اولتراسیون تشخیصی تکنیک سودمندی است که شنوایی شناس بر اساس آموزش های لازمه می تواند آن را به کار بگیرد. اگرچه موانع زیادی در رابطه با اندازه پروب و وضوح تصاویر حاصله وجود دارد ، ولی به کمک آن می توان اطلاعاتی را کسب نمود که با استفاده از سایر روش ها غیر قابل ابتیاع است. توانایی تصویر سازی همزمان real time در روش های A و B، این دو شیوه را به وسایل سودمندی در زمینه مطالعه تغییرات ساختارهای گوش مبدل ساخته است. ارزیابی اولتراسیون در ارزیابی بیماران مبتلا به Dizzinessبه صورت بالقوه روش مفیدی است که می‏توان از آن در کنار سایر آزمون های سیستم دهلیزی استفاده نمود.

آزمون های صوت خالص در ارزیابی شنوایی کودکان- قسمت دوم

مهناز احمدی

تاثیر عملکرد شنوایی در کسب مهارتهای ارتباطی، به ویژه گفتار و زبان، بر همه آشکار است، به همین خاطر، بیشتر کوششها در ادیومتری رفتاری، بر روی بهبود و اصلاح روشهای ارزیابی نوزادان متمرکز گشته است. به عنوان نمونه ای از این روشها، می توان از متد پیشنهادی داوتز و نورترن (Downs & Northern) و Crib - O- Gram نام برد. طی سالهای متمادی، پیشرفتهای قابل ملاحظه ای در اندازه گیری حساسیت شنوایی اطفال صورت گرفته است" روشهایی چون ادیومتری مشاهده رفتاری VROCA, TROCA, VRA, (BOA) و ادیومتری بازی گونه از آن جمله می باشند" در مورد کاربرد تکنیک BOA در کودکان عقب مانده ذهنی نیز تحقیقاتی صورت گرفته است، که موفقیت این متد را در تخمین حساسیت شنوایی این افراد به اثبات می رساند" سایر روشها، که جهت تقویت پاسخهای طفل، از پاداش استفاده می کنند نیز توسط پژوهشهای مربوطه مورد تاکید قرار گرفته اند"همچنین بررسی روند تکامل شنیداری در اطفال، از طریق مقایسه نتایجی که از تحقیقات مربوط به تمایز فرکانس و شدت (توسط آزمون Luescher) ، تغییرات حاصل در فرکانس رزوتانس گوش خارجی و همچنین سطوح LDL (Loudness Discomfortable Level) کسب شده ، صورت می گیرد.

مروری بر تاریخچه تکامل تست های شنوایی در ارتباط با عملکرد محیطی دستگاه شنوایی- قسمت دوم

فرزاد موبدشاهی

مبحث حاضر به بررسی تکامل آزمونهای شنوایی از ابتدا تا به امروز می پردازد. بر طبق نظر اُلسن1)آگاهی از تاریخچه آزمونهای شنوایی یک موضوع پیش پا افتاده نیست بلکه، یک ادیولوژیست باید نسبت به آن آگاهی کامل داشته و خود را در جریان پیشرفت آن قرار دهد، تا بدین وسیله معلومات و مهارت کافی برای کاربرد و استفاده از تکنولوژی پیشرفته امروز را به دست آورد.قدیمی ترین تاریخچه ای که در این مبحث عنوان می گردد مربوط به اوائل قرن شانزدهم می باشد ولی باید توجه داشت که قبل از این تاریخ نیز در زمینه صوت، شنوایی و موضوعات وابسته به آن مطالعاتی صورت گرفته است که نباید ذکر نقش محققین مربوطه را نادیده انگاشت.

اختلال شنوایی شیرخواران

هما زرین کوب

این مطالعه در ادامه مطالعه سال‏های 1982-1980 می‏باشد که بروز عوامل مخاطره‏آمیز¹ و الگوهای تشخیصی و توانبخشی² در گروهی از شیرخواران مبتلا به اختلال شنوایی را در یک مرکز شهری مورد بررسی قرار می‏دهد. یافته‏های فعلی که از مطالعات سال‏های 1988-1983 به‏دست آمده نشان می‏دهد که فقط یک سوم شیر خوارانی که اختلال شنوایی دارند را می‏توان از طریق برنامه‏های بیماریابی شنوایی شناسی³ در مراکز مراقبت ویژه نوزادی ((NICU⁴ مشخص نمود. اگرچه سن تشخیص در بخش مراقبت‏های ویژه زودتر از گروهی است که در شیرخوارگاه کودکان سالم ((WBN⁵ می‏باشند، سن ثبت نام در برنامه والد-شیرخوار⁶ برای هر دو گروه NICU وWBN حدود 20 ماهگی می‏باشد.در طی هشت سالی که این مطالعات با این دو بررسی صورت گرفته مشخص می‏شود: سن کودکانی که اختلال شنوایی داشته و در برنامه توانبخشی ثبت نام کرده‏اند یک سال یا بیشتر از سنی است که در سال 1982 توسط کمیته مشترک شنوایی شیرخوار⁷ (حدود 6 ماه به‏عنوان سن ایده‏آل) توصیه شده است.

کاشت حلزون

مهرناز کریمی

چگونگی عملکرد پروتز کاشت حلزون1ـ صوت توسط میکروفن دریافت می‏شود. این میکروفن غالباً در سمعک پشت گوشی قرار گرفته است.2ـ صوت توسط سیمی از میکروفن به بخش پردازنده گفتار هدایت می‏شود.3ـ قسمت پردازندۀ گفتار عناصر صوتی را که بیشترین استفاده جهت درک گفتار را دارند،انتخاب و کدبندی می‏کند.4ـ کدهای الکتریکی از طریق سیم نازکی به حلقۀ انتقال‏دهنده فرستاده می‏شود.5ـ حلقۀ انتقال‏دهنده که حلقه‏ای به قطر تقریبی mm34 و با پوشش پلاستیکی است، کدها را به بخش گیرنده-‏تحریک‏کننده منتقل می‏سازد.6ـ بخش گیرنده-‏تحریک‏کننده کدها را به سیگنال‏های الکتریکی تبدیل و در طول نوار الکترودها منتقل می‏نماید.7ـ سیگنال‏های الکتریکی به نوار باریک الکترودها فرستاده می‏شود. نوار الکترودها که از باندهای الکتریکی کوچک و باریکی تشکیل شده است، سیگنال‏ها را در طول حلزون به فیبرهای عصب شنوایی منتقل می‏کند. هر الکترود به‏گونه‏ای برنامه‏ریزی شده است که به صورت مجزا سیگنال‏هایی را که از نظر بلندی (loudness) و تیزی (pitch) متفاوتند، دریافت دارد.8ـ فیبرهای عصب شنوایی توسط الکترودها تحریک می‏شوند و پیام به مغز می‏رود.9ـ مغز سیگنال‏ها را دریافت کرده و تفسیر می‏کند و در این زمان است که شخص احساسی از صوت را تجربه می‏نماید.

افت شنوایی حسی عصبی ناگهانی

فریبا اسلامبول نساج

افت شنوایی ناگهانی، افتی است که در سه فرکانس مجاور، حداقل 30 دسی بل افت در محدوده زمانی کمتر از 72 ساعت ایجاد کند. شیوع تقریبی این افت در سال، 10 مورد از هر 100000 نفر، و در ایالات متحده سالانه بالغ بر 25000 مورد می باشد. جمعیتی که از این افت متاثر می شوند، شامل مردها، زن ها، افراد پیر و جوان با متوسط سنی 43 سال در شروع بیماری، است.

جسم پینه ای و ارتباط آن با فرایندهای شنیداری

احمدرضا ناظری

جسم پینه ای یکی از رابط های چهارگانه مغزی است که دو نیمکره مغز را به هم متصل می کند. در این مقاله به عملکردهای اختصاصی هر نیمکره و نقش کورپوس کالوزوم در تحقق عملکردهای گوناگون شناختی. که ماحصل تداخل عمل بین دو نیمکره هستند، اشاره می شود. قطع کورپوس کالوزوم می تواند بر فرآیندهای شنیداری تاثیر بگذارد. در این مقاله برخی از نتایج شنیداری بدست آمده از افراد دوپاره مخ ذکر شده است.

نروشیمی عملکردی سیستم شنوایی

نوراله آقا ابراهیمی

یکی از زمینه های مطالعاتی ادیولوژی که دارای رشد سریع بوده، نروشیمی سیستم شنوایی است. بسیاری از پیشرفت های نوین نه تنها برای محققین شنوایی پایه، بلکه برای کسانی که در زمینه های بالینی فعالیت دارند نیز نکاتی را دربرداشته است. این مقاله برآنست تا در زمینه نروشیمی شنوایی، براساس آخرین پیشرفت های حاصله، مقدماتی را مطرح سازد. البته بیشترین توجهات، به مطالعاتی معطوف بوده که بنظر می رسد، در آینده ارزش های بالینی و رایج تری خواهند یافت.

الکترونیستاگموگرافی در تشخیص صدمات سر

رحیم قنبری

این گزارش تشریح وضعیت یک زن سفیدپوست 33 ساله است، که دچار سانحه تصادف با وسیله نقلیه موتوری شده. قبل از حادثه، بیمار از سلامتی کامل برخوردار بوده و سابقه صدمات سر، ضایعات نورولوژیک، مشکلات اتولوژیک و سرگیجه نداشته است. سانحه به‏هنگام رانندگی روی داده و بیمار در مورد بیهوشی بعد از تصادف مطمئن نیست اما به‏خاطر می‏آورد که احساس گیجی شدید و سردرگمی داشته، و قادر به تشخیص موقعیت خود نبوده است. وی با وجود استفاده از کمربند ایمنی دچار صدمه در ناحیه پیشانی شده است.بلافاصله بعد از حادثه احساس وجود درد در گردن داشته، و بعد از مراجعه به بیمارستان و انجام رادیوگرافی به‏‎طور سرپایی، مرخص گردید.روز بعد بیمار با شکایت مجدد از گیجی، عدم تعادل، تهوع و درد گردن به اورژانس بیمارستان مراجعه نموده و با انجام رادیوگرافی‏های بیشتر از بیمارستان مرخص می‏شود؛ با این توصیه که به متخصص ارتوپدی مراجعه کند. پس از مراجعه به متخصص ارتوپدی برای انجام کشش و ارزیابی بیشتر در بیمارستان بستری می‏شود.

آخرین نگرش بر درمان بیماری منییر

عبدالحمید حسین نیا

درمان بیمارانی که از بیماری منییر Meniere's Disease)) رنج می‏برند هنوز در هاله‏ای از ابهام بر جای مانده است. حتی می‏توان گفت برنامۀ درمانی موفقی که بسیاری از متخصصین گوش و حلق و بینی مدعی آن هستند، در واقع رژیم گیج کننده‏ای بیش نیست. وجود انواع و اقسام درمان‏های پیشنهادی در این زمینه دلالت بر آن دارد که حصول نتیجۀ درمانی مطمئن در این جمعیت آزرده، کاری بس دشوار است.در سال 1977 نیکولاس توروک (Nicholas Torok) 834 مقاله را که طی مدت 25 سال دربارۀ درمان بیماری منییر به رشتۀ تحریر درآمده بود، مرور نموده و به جمع‏بندی نتایج درمانی مشابه با هم‏-‏بدون توجه به آنچه که در رژیم درمانی منظور شده بود‏-‏پرداخت. میزان بهبود 60 تا 80 درصد موارد بود. چنین تصور می‏شد که 20 تا 30 درصد بیماران بهبود یافته‏اند و در 10 تا 25 درصد موارد بهبودی مشاهده نگردید. او در جمع‏بندی خود بدین نتیجه رسید که: «در حالی‏‎که درمان بیمار حائز اهمیت زیادی است اما ماهیت خاص درمان رابطه‏ای اندک با کسب نتیجۀ درمان دارد». او ضمن نتیجه‏گیری از فقدان رابطه‏ای منطقی در بسیاری از درمان‏های پیشنهادی، از این عقیده که بیماران مبتلا از آثار غیراختصاصی یا دارونمای درمان تأثیر پذیرفته‏اند جانبداری نمود.

انتخاب سمعک برای کم‌شنوایی‌های شدید تا عمیق

لیلا جلیلوند کریمی

مشکلات گرچه مطالعات کلینیکی و پژوهشی از روش تجویز سمعک انتخابی¹ برای بیماران دارای افت شنوایی ملایم تا متوسط حمایت می‏کند اما لزوماً در بیماران دارای افت شنوایی شدید تا عمیق نمی‏توان از این روش استفاده کرد. برای مثال به اطلاعات ادیومتریکی که در تصویر 5 نشان داده شده توجه کنید. برای این بیمار میزان تقویتی معادل یک دوم کم‏شنوایی باز هم قادر نخواهم بود که طیف گفتار تقویت شده را قابل شنیدن کند. بنابراین مشکل ما در وحلۀ اول کمبود اطلاعاتی است در رابطه با اینکه چه میزان بهره لازمست تا دریافت گفتار را به حد مطلوب برساند ضمناً در بیمارانی با افت شنوایی زیاد چه مقدار بهره قابل قبول است.

بیماری خودایمنی گوش داخلی

فرنوش جاراللهی

مطالعات بالینی و تجربی در طول ده سال گذشته ثابت کرده‏اند که بیماری «با واسطۀ ایمنی»¹ می‏تواند گوش خارج، میانی و یا داخلی را درگیر کند. اختلال عملکرد² خودایمنی³ گوش داخلی می‏تواند ناشی از بیماری عمومی بدن (Systemic) یا بیماری موضعی (Local) باشد. فعلاً بیماریزائی⁴ خودایمنی و آنتی ژن یا آنتی ژن‏های مسئول گوش داخلی آن، شناخته نشده‏اند. روش‏های بالینی، نتایج بررسی آزمایشگاهی و واکنش درمانی، اغلب از یک الگوی ثابت پیروی می‏کند، اما در بعضی موارد ممکن است به شدت متفاوت باشند. درمان تجربی بیماری خودایمنی گوش داخلی، نتایج اولیۀ دلگرم کننده‏ای را ارائه داده است اما به بررسی‏های بیشتر برای فهم بهتر اختلالات خودایمنی نیاز است.

تشخیص ناشنوایی در کودک

ربابه تقوی

آگاه کردن والدین از وجود یک بیماری یا معلولیت برگشت‏ناپذیر در مورد کودکانشان، برای دست‏اندرکاران حرفۀ پزشکی کار بسیار مشکلی است. به‏منظور آن‏که والدین وپزشک بتوانند به نحو سازنده‏ای با عواقب شدید روانی ناشی از این امر، از قبیل ناامیدی و اندوه برخورد نمایند، داشتن تصویر واضحی از عکس العمل‏های مشخص در مواجهه با چنین ضربه‏های روانی حائز اهمیت است.برخورد با مسئله، احساسات متضادی را در ارتباط با زمان بارداری مادر، تولد کودک و تشخیص معلولیت در بر گرفته و مجموعۀ این احساسات روند برخورد والدین با مسئله را شکل می‏دهد. واکنش‏های معمولی که دیده می‏شوند شامل: انکار مسئله، جدا نگاه داشتن کودک از جمع و محیط، احساساتی که مجموعاً ناتوانی را به فرد القاء می‏کنند (عجز و درماندگی)، پرسش راجع به دلایل ناشنوایی، بازگشت به مذهب، سرزنش پزشک، احساس گناه، از این دکتر به آن دکتر مراجعه کردن، افسردگی و ... می‏باشد.برخورد سازندۀ والدین با این مسئله، فقط زمانی امکان‏پذیر است که آن‏ها برگشت‏ناپذیر بودن معلولیت را پذیرفته و با فهم علل و عوارض آن را تفسیر وتوجیه نمایند.گذشته از همۀ این موارد والدین باید بدانند چه چیزی در انتظار فرزند آن‏هاست، اگر آموزش و توانبخشی کودک به درستی برنامه‏ریزی نشود، مشکلاتی به مراتب بیشتر از ناشنوایی به همراه خواهد داشت. علت اصلی مسئله، تأکید غلط بر ایجاد ارتباط از راه دهان و استفاده از یک کانال حسی است که به قیمت فدا کردن راه مناسب‏تر یعنی استفاده از روش تخصصی «ارتباط کلی»¹ می‏باشد. بنابر این مشورت با والدین و استفاده از روش ارتباط کلی، نوید بخش‏ترین برنامه برای موفقیت کودکان ناشنوا به‏منظور دست‏یابی به توانایی‏‏های بالقوه آن‏ها می‏باشد.