|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای دادگر
زهرا سلیمانی، آذر مهری، فرشته فرزیانپور، احمدرضا خاتونآبادی، محمدرحیم شاهبداغی، سیده مریم خدامی، هوشنگ دادگر، مریم تقیزاده قه، مهدیه کریمی،
دوره 21، شماره 2 - ( 4-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: ارزشیابی درونی فرایندی مهم در هر سازمانی است. یکی از سیاستهای آموزش عالی ارزشیابی هریک از گروههای آموزشی است. هدف از ارزشیابی درونی گروه گفتاردرمانی سنجش میزان کیفیت در حوزههای آموزش، پژوهش و درمان بهمنظور ارزیابی نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدها و شناسایی راههای برطرف کردن ضعفها و تهدیدها است. روش بررسی: این مطالعه مقطعیـتوصیفی در 10 گام بهمنظور بررسی 10 عامل انجام شد. نمونهها شامل دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، دانشآموختگان و مسئولان آنان، اعضاء هیأت علمی و مدیر گروه، کارشناسان و بیماران بودند. در این پژوهش از نرمافزار ارزیابی درونی گروههای آموزشی و پژوهشی مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی استفاده شد. تجزیه و تحلیل براساس میانگین میانگینها انجام شد. یافتهها: طیف مطلوبیت عوامل بهترتیب از بیشترین به کمترین عبارت بودند از: کیفیت تشخیص و درمان و نحوۀ برخورد با بیماران 15/4 از 5 و هیأت علمی 5/3 در طیف مطلوب، ساختار سازمانی و مدیریت 34/3، دانشآموختگان 21/3، فرایند تدریس و یادگیری 1/3، رسالتها و اهداف 09/3، دورههای آموزشی و برنامههای درسی 99/2، امکانات و تجهیزات آموزشی و پژوهشی 9/2، دانشجویان 76/2 و پژوهش 67/2 در طیف نسبتاً مطلوب. گروه گفتاردرمانی در کل میانگین 17/3 (4/63%) از 5، طیف نسبتاً مطلوب را بهدست آورد. نتیجهگیری: گروه گفتاردرمانی قبل از ادغام در وضعیت نسبتاً مطلوب قرار داشت. با توجه به شرایط و امکانات موجود این وضعیت برای گروه مناسب بود.
هوشنگ دادگر، سعید شاه بیگی، داریوش نیکبخت، فرزانه مالمیر، زهرا اکرمی،
دوره 23، شماره 2 - ( 3-1393 )
چکیده
زمینه و هدف: نقص در توانایی تولید محتوا ی زبان و مشکلات حافظۀ بلندمدت و کارکردهای اجرایی در بیماران مبتلا به پارکینسون در مطالعات مختلفی گزارش شده است. شناسایی این اختلالات در برنامهریزی برای مداخلات اولیه مؤثر است . این پژوهش با هدف بررسی س اخت خوشه و تعداد انتقال در این گروه از بیماران انجام شد. روش بررسی: در این پژوهش ۳۰ بیمار مبتلا به پارکینسون و ۳۰ فرد سالم که از نظر سن، جنس و میزان تحصیلات با هم مطابق بودند مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین ساخت خوشه و تعداد انتقال با استفاده از روش Troyer در بین دو گروه مقایسه شد. دادههای بهدست آمده با استفاده از آزمون آماری غیرپارامتری منویتنی و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: مقایسۀ بین میانگین ساخت خوشه در بیماران مبتلا به پارکینسون و افراد سالم تفاوت معنیداری را نشان داد(p=۰/۰۰۵). همچنین بین میانگین تعداد انتقالها در بین دو گروه تفاوت معنیداری مشاهده شد(p=۰/۰۰۸). در هر دو گروه مورد مطالعه، سن ارتباط معنیدار و معکوسی با عملکردهای ساخت خوشه و انتقال داشت(p<۰/۰۰۱). نتیجهگیری: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که فرایند انتقال از یک زیرمجموعۀ معنایی یا واجی به یک زیرمجموعۀ معنایی یا واجی دیگر و نیز ساخت خوشه در بیماران مبتلا به پارکینسون آسیب میبیند.
|
|
|
|
|
| This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly. |
|
|
|
|
