|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
3 نتیجه برای کریملو
بلقیس روشن، مسعود کریملو، احمد علیپور، علی خدام،
دوره 23، شماره 1 - ( 1-1393 )
چکیده
زمینه و هدف: مداخلات کلامی در گفتاردرمانی کمتر بررسی شدهاند. این پژوهش با هدف بررسی کارایی مداخله مبتنی بر کلام بر کمتواناییهای زبانی دانشآموزان دارای هوش مرزی انجام شد. روش بررسی: در یک بررسی آزمایشی، ۳۳ دانشآموز دارای هوش مرزی شامل ۱۷ دانشآموز برای گروه مداخله و ۱۶ دانشآموز برای گروه مقایسه، از نمونههای در دسترس انتخاب شدند. مداخله شامل ۱۴ جلسه 45 دقیقهای بود که بر ساختار و محتوای کلامی تمرکز داشت. روایت شخصی یکسان (رفتن به مسافرت) پیش و پس از مداخله بهدست آمد. یافتهها: میانگین امتیازهای سن، تحصیلات و هوش بین دو گروه از نظر آماری تفاوتی نداشت. مداخله باعث افزایش میانگین جملات مرکب(۰۳۸/۰=p)، انواع پیوندهای انسجامی(p=۰/۰۰۳)، اطلاعات مرتبط(p=۰/۰۰۸) و کاهش جملات غیردستوری(p=۰/۰۳۱) در روایت شخصی دانشآموزان گروه مداخله شد. نتیجهگیری: یافتههای پژوهش نشان میدهد که شرکت در برنامۀ مداخله اثر معنیداری از نظر بالینی بر توانایی شرکتکنندگان در مداخله برای تولید روایت شخصی دارد.
بلقیس روشن، مسعود کریملو، احمد علی پور، علی خدام،
دوره 23، شماره 2 - ( 3-1393 )
چکیده
زمینه و هدف: دانشآموزان دارای هوش مرزی انواع اختلالات زبانی را تجربه میکنند که در روایتهایشان هم دیده میشود. این پژوهش با هدف بررسی ویژگیهای زبانشناختی روایتهای تصویری دانشآموزان دارای هوش مرزی انجام گرفت. روش بررسی: در یک مطالعه مقطعیـمقایسهای، ۳۰ دانشآموز دارای هوش مرزی و ۲۵ دانشآموز عادی شش تا سیزده ساله از جمعیت چهار مدرسه بهطور تصادفی انتخاب شدند. کلام روایی با توصیف تصاویر یک کتاب داستانی انگیخته شد. یافتهها: دانشآموزان دارای هوش مرزی نسبت به دانشآموزان عادی در تولید جملات مرکب(p<۰/۰۰۱) و جملات پیچیده(p<۰/۰۰۱) ضعیفتر بودند و ضمناً جملات غیردستوری بیشتری(p=۰/۰۰۷) تولید کردند. این دانشآموزان اطلاعات مرتبط(p<۰/۰۰۱) کمتر، ولی اطلاعات نامرتبط(p=۰/۰۳۳) بیشتری تولید کردند. انواع پیوندهای انسجامی(p=۰/۰۱۰) و پیوند «هم»(p=۰/۰۲۲) این دانشآموزان کمتر بود. نتیجهگیری: دانشآموزان دارای هوش مرزی آسیب زبانی بیشتری در توصیف داستان نشان دادند.
نازیلا اکبرفهیمی، سید علی حسینی، نیما رضازاده، مسعود کریملو، مهدی رصافیانی، سهیلا شهشهانی،
دوره 23، شماره 4 - ( 7-1393 )
چکیده
زمینه و هدف: یکی از آزمونهای تشخیصی در بررسی عملکرد سیستم دهلیزی، آزمون پتانسیلهای عضلانی برانگیختۀ دهلیزی گردنی است. این پژوهش با دو هدف بررسی امکانپذیری انجام آزمون پتانسیلهای عضلانی برانگیختۀ دهلیزی گردنی در کودکان فلج مغزی اسپاستیک ۱۲-۷ساله و عملکرد سیستم دهلیزی گردنی آنان در مقایسه با کودکان هنجار با استفاده از این آزمون صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعۀ مقطعیـمقایسهای ۳۱ کودک مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک، ۸ دختر و ۲۳ پسر با میانگین سنی ۷۷/۸ سال و انحراف معیار ۵۲/۱ سال، و ۳۱ کودک هنجار شامل ۱۳ دختر و ۱۸ پسر با میانگین سنی ۷۷/۸ سال و انحراف معیار ۵۲/۱ سال شرکت داشتند و مورد ارزیابی پتانسیلهای عضلانی برانگیختۀ دهلیزی گردنی با استفاده از محرک تنبرست ۵۰۰ هرتز قرار گرفتند. شاخصهای مورد بررسی شامل زمان نهفتگی قلههای p13 و n23 ، دامنۀ n23 - p13 و آستانه بود. یافتهها: پتانسیلهای عضلانی برانگیختۀ دهلیزی گردنی ثبت شده در ۳۱ کودک هنجار دوطرفه بود. در حالیکه، این پاسخ در ۲۱ مورد از کودکان دچار فلج مغزی در هر دو گوش، سه مورد در گوش راست و پنج مورد در گوش چپ و دو مورد بدون پاسخ بود. در دو گروه از نظر زمان نهفتگی قلۀ n23 ، دامنه و آستانۀ n23 - p13 تفاوت معنیداری مشاهده شد(p<۰/۰۵). نتیجهگیری: یافتههای حاصل از این مطالعه نشان داد که آزمون پتانسیلهای عضلانی برانگیختۀ دهلیزی گردنی در کودکان فلج مغزی قابل اجرا است. بین دو گروه تفاوت معنیداری در شاخصهای مورد بررسی دیده شد که بررسی علل آنها به مطالعات بیشتری نیاز دارد.
|
|
|
|
|
| This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly. |
|
|
|
|
