زمینه و هدف: مداخلات کلامی در گفتاردرمانی کمتر بررسی شده‏اند. این پژوهش با هدف بررسی کارایی مداخله مبتنی بر کلام بر کم‏توانایی‏های زبانی دانش‏آموزان دارای هوش مرزی انجام شد.

روش بررسی: در یک بررسی آزمایشی، ۳۳ دانش‏آموز دارای هوش مرزی شامل ۱۷ دانش‏آموز برای گروه مداخله و ۱۶ دانش‏آموز برای گروه مقایسه، از نمونه‏های در دسترس انتخاب شدند. مداخله شامل ۱۴ جلسه 45 دقیقه‏ای بود که بر ساختار و محتوای کلامی تمرکز داشت. روایت شخصی یکسان (رفتن به مسافرت) پیش و پس از مداخله به‏دست آمد.

یافته‏ها: میانگین امتیازهای سن، تحصیلات و هوش بین دو گروه از نظر آماری تفاوتی نداشت. مداخله باعث افزایش میانگین جملات مرکب(۰۳۸/۰=p)، انواع پیوندهای انسجامی(p=۰/۰۰۳)، اطلاعات مرتبط(p=۰/۰۰۸) و کاهش جملات غیردستوری(p=۰/۰۳۱) در روایت شخصی دانش‏آموزان گروه مداخله شد.

نتیجه‏گیری: یافته‏های پژوهش نشان می‏دهد که شرکت در برنامۀ مداخله اثر معنی‏داری از نظر بالینی بر توانایی شرکت‏کنندگان در مداخله برای تولید روایت شخصی دارد.

زمینه و هدف: دانش‏آموزان دارای هوش مرزی انواع اختلالات زبانی را تجربه می‏کنند که در روایت‏هایشان هم دیده می‏شود. این پژوهش با هدف بررسی ویژگی‏های زبان‏شناختی روایت‏‏های تصویری دانش‏آموزان دارای هوش مرزی انجام گرفت.

روش بررسی: در یک مطالعه مقطعی‏ـ‏مقایسه‏ای، ۳۰ دانش‏آموز دارای هوش مرزی و ۲۵ دانش‏آموز عادی شش تا سیزده ساله از جمعیت چهار مدرسه به‏طور تصادفی انتخاب شدند. کلام روایی با توصیف تصاویر یک کتاب داستانی انگیخته شد.

یافته‏ها: دانش‏آموزان دارای هوش مرزی نسبت به دانش‏آموزان عادی در تولید جملات مرکب(p<۰/۰۰۱) و جملات پیچیده(p<۰/۰۰۱) ضعیف‏تر بودند و ضمناً جملات غیردستوری بیشتری(p=۰/۰۰۷) تولید کردند. این دانش‏آموزان اطلاعات‏ مرتبط(p<۰/۰۰۱) کمتر، ولی اطلاعات نامرتبط(p=۰/۰۳۳) بیشتری تولید کردند. انواع پیوندهای انسجامی(p=۰/۰۱۰) و پیوند «هم»(p=۰/۰۲۲) این دانش‏آموزان کمتر بود.

نتیجه‏گیری: دانش‏آموزان دارای هوش مرزی آسیب زبانی بیشتری در توصیف داستان نشان دادند.