fa بررسی اثر طول گفته بر میزان ناروانی گفتار کودکان لکنتی و غیرلکنتی فارسی‏زبان پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: پژوهش‏های زیادی به بررسی ارتباط بین لکنت و عوامل زبان‏شناختی گوناگون پرداخته‌اند. نتایج به‏دست‏آمده می‌توانند جهت شناخت بیشتر ماهیت لکنت و نیز یافتن شیوه‌های مناسب‌تر برای درمان آن به‏کار روند. هدف از این پژوهش، تعیین و مقایسۀ تأثیر طول گفته بر میزان ناروانی گفتار در کودکان لکنتی و غیرلکنتی فارسی زبان است.<br><strong>روش بررسی</strong>: در این مطالعۀ مقطعی دو گروه شامل ده کودک لکنتی و ده کودک غیرلکنتی تک‏زبانه و فارسی‏زبان 6-4 ساله مورد بررسی قرار گرفتند. افراد مورد مطالعه از لحاظ سن و جنس با یکدیگر مشابه بودند. برای بررسی ناروانی، ده دسته جمله در دو گروه ساده و پیچیده در نظر گرفته شد که به‏ترتیب بر طول جملات هر دسته، یک تکواژ افزوده می‌شد. تکلیف تقلید جملات در دو گروه انجام شد و نتایج با استفاده از نرم افزارSPSS  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.<br><strong>یافته‌ها</strong>: یافته‏های حاصل از تحقیق حاکی از آن بود که بین ده دسته جمله، میزان ناروانی گفتار در کودکان لکنتی و غیرلکنتی با افزایش طول گفته افزایش معنی‏داری نشان می‏دهد(p=0/001). همچنین در هر یک از دو گروه جملات ساده و پیچیده برحسب طول، در میزان ناروانی گفتار در کودکان لکنتی و غیرلکنتی، افزایش معنی­داری مشاهده شد(p<0/05). مقایسۀ کودکان لکنتی و غیرلکنتی نیز تفاوت معنی‏داری را بین این دو گروه نشان داد(p=0/001).<br>نتیجه‏گیری: نتایج این پژوهش نشان می‏دهد که افزایش طول گفته منجر به افزایش میزان ناروانی کودکان لکنتی و غیرلکنتی در هر یک از دو گروه جملات ساده و پیچیده می‌شود. کودکان لکنتی نیز با افزایش طول گفته، میزان ناروانی بیشتری نسبت به کودکان غیرلکنتی نشان می‌دهند.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify" dir="ltr"><strong>Background and Aim</strong>: The correlation of stuttering and different linguistic factors is assessed in many studies. The obtained results can pave the way to reach a better understanding of stuttering, as well as finding more appropriate treatments. This study investigates the effect of utterance length on speech dysfluency comparing stuttering Persian(Farsi) -speaking children and nonstuttering ones.<br><strong>Methods</strong>: Ten stuttering and ten nonstuttering Persian-speaking children between 4 and 6 years of age, matched by age and gender where included in this cross-sectional study. All individuals were investigated by ten sets of simple and complex sentences. Morphemes were added one by one to sentences in each set in order to assess the impact of utterance length on dysfluency. Data analysis was performed using SPSS software. <br><strong>Results</strong>: In practicing ten sets of sentences, the speech dysfluency shows significant enhance with increase of utterance length in both stuttering and nonstuttering children (p=0.001). Furthermore, while comparing two groups of simple and complex sentences, significant increase of speech dysfluency was observed by length enhance of utterance, in both stuttering and nonstuttering children (p<0.05). The comparison of stuttering and nonstuttering children showed significant difference between the two groups as well (p=0.001). <br><strong>Conclusions</strong>: The results of this study show that increase in utterance length in both simple and complex sentences lead to increase in dysfluency in stuttering and nonstuttering children. Stuttering children indicated more dysfluency than nonstuttering ones.</p> لکنت،کودکان،طول گفته،پیچیدگی نحوی Stuttering,children,length,complexity 86 93 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-112&slc_lang=fa&sid=1 Fateme Haresabadi فاطمه حارث آبادی Email:haresabadi@yahoo.com Yes Speechtherapy Department, Faculty of Paramedical Sciences, Mashhad University of Medical Sciences, Iran گروه گفتاردرمانی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ایران Sheyda Pulad شیدا پولادی No Department of Speechtherapy, Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Behrouz Mahmoudi Bakhtiyari بهروز محمودی بختیاری No Department of Dramatic Literature, Faculty of Art, University of Tehran, Iran گروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه تهران، ایران Mohammad Kamali محمد کمالی No Department of Biostatistic, Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آمار زیستی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران