fa مقایسۀ بهزیستی روانی و سبک‌های مقابله‌ای در مادران کودکان ناشنوا و عادی پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: خانواده‏های دارای کودکانی دچار نقص شنوایی، با چالش‏های متفاوتی روبه‏رو می‏شوند، و در این بین مادران به ‏علت نقش سنتی مراقب، مسئولیت‌های بیشتری در قبال این کودکان دارند و در نتیجه، با مشکلات روان‏شناختی بیشتری مواجه می‌شوند. هدف از پژوهش حاضر، مقایسۀ بهزیستی روان‏شناختی و سبک‌های مقابله‌ای در مادران کودکان ناشنوا و عادی بود.<br><strong>روش بررسی</strong>: پژوهش حاضر از نوع علّی‎مقایسه‌ای، پس‏رویدادی و گروه نمونه این پژوهش 30 نفر از مادران دانش‏آموزان ناشنوا و 30 نفر از مادران دانش‏آموزان عادی مدارس ابتدایی شهرستان اردبیل بودند که به‏صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‏آوری اطلاعات از پرسش‏نامه‌های بهزیستی روان‏شناختی ریف (1989) و سبک‌های مقابله‌ای بیلینگر و موس (1981) استفاده شد. از روش آماری آنالیز واریانس دوطرفه جهت تحلیل داده‌ها استفاده شد.<br><strong>یافته‌ها</strong>: نتایج پژوهش نشان داد که میزان بهزیستی روان‏شناختی و مؤلفه‌های آن در مادران کودکان ناشنوا به‏طور معنی‌داری پایین‌تر از مادران کودکان عادی بود (به‏ترتیب p<0/01؛ p<0/05) و همچنین از لحاظ سبک مقابله‌ای شناختی تفاوت معنی‏داری بین دو گروه وجود داشت(p<0/01)؛ به‏طوری که مادران کودکان ناشنوا کمتر از سبک مقابله‏ای شناختی استفاده می‏کردند.<br><strong>نتیجه‌گیری</strong>: به‏نظر می‌رسد که فقدان حس شنوایی کودکان بر بهزیستی روان‏شناختی و سبک‌های مقابله‌ای مادرانشان تأثیر گذاشته، و تأثیر آن می‌تواند به‏صورت مشکلات روان‏شناختی و استفاده کمتر از سبک‌های مقابله‌ای سازگارانه قابل مشاهده باشد.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify"><strong>Background and Aim</strong>: Families who have a child with hearing deficiency deal with different challenges, and mothers have a greater responsibility towards these children because of their traditional role of caregiver so, they deal with more psychological problems. The aim of this study was to compare the psychological well-being and coping styles in mothers of deaf and normal children.<br><strong>Methods</strong>: In this cross-sectional and post event study (causal-comparative method), 30 mothers of deaf students and 30 mothers of normal students from elementary schools of Ardabil, Iran, were selected using available sampling. The Ryff psychological well-being (1989) and Billings and Moos coping styles (1981) questionnaires were used in this study. The data were analyzed using MANOVA test.<br><strong>Results</strong>: We found that in mother&aposs of deaf children, psychological well-being and its components was significantly lower than mothers of normal children (p<0.01 and p<0.05, respectively). There was a significant difference between two groups in terms of cognitive coping style, too (p<0.01). However, mothers of deaf children used less cognitive coping style.<br><strong>Conclusions</strong>: It seems that child&aposs hearing loss affects on mothers psychological well-being and coping styles this effect can be visible as psychological problems and lower use of adaptive coping styles.</p> مادران کودکان ناشنوا،بهزیستی روان‏شناختی،سبک‌های مقابله‌ای Mothers of deaf children,psychological well-being,coping styles 51 59 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-19&slc_lang=fa&sid=1 Abdollah Ghasempour عبداله قاسم پور No Department Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran گروه روان‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Ebrahim Akbari ابراهیم اکبری E-mail: e.akbari_psy@yahoo.com Yes Department of Psychology, Faculty of Education & Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran گروه روان‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Maryam Taghipour مریم تقی‌پور No Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran گروه روان‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Zeinab Azimi زینب عظیمی No Department of Psychology, Faculty of Education & Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran گروه روان‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Ebrahim Refaghat ابراهیم رفاقت No Department of Psychology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran گروه روان‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران