fa رابطۀ بین عادت‏های دهانی، وضعیت دهان و تولید نوک زبانی در کودکان مهدکودک‏های شهر تهران پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: عادت‏های دهانی می‏توانند اثرات زیان‏باری بر وضعیت دهان و گفتاری کودک داشته باشند که گاه غیرقابل برگشت و دائمی است. از این رو در مطالعۀ حاضر ارتباط بین عادت‏های دهانی با تولید نوک زبانی و وضعیت دهان در کودکان مهدکودکها ی شهر تهران بررسی شد.<br><strong>روش بررسی</strong>: نمونه‏های مورد مطالعه 400 کودک پسر و دختر  72-24 ماهه فارسی زبان از 16 مهد کودک شهر تهران با نمونه‏گیری چند مرحله ای انتخاب شدند. مکیدن انگشت ، استفاده از شیشه شیر و استفاده از پستانک در کودکان مورد بررسی قرار گرفت .گردآوری اطلاعات از طریق تکمیل پرسش‏نامه، بستۀ مهارت‏های دهانی کودکان و تولید گفتار صورت گرفت.<br><strong>یافته‏ها</strong>: از 400 کودک مورد مطالعه 68 نفر از هر دو جنس مبتلا به عادت‏های دهانی بودند. از بین آنها 9/52 درصد به مکیدن انگشت ، 2/38 درصد به استفاده از شیشه شیر، 3/7 درصد به مکیدن انگشت همراه با استفاده از شیشه شیر و 4/1 درصد به پستانک عادت داشتند. بین مکیدن انگشت ، بی‏نظمی دندانی و شکل سخت کام ارتباط مستقیم معنی‏داری وجود داشت که به ترتیب<strong> </strong>(r=0/4, p<0/001) و (r=0/39, p<0/001) بود. بین استفاده از شیشه شیر و بی‏نظمی دندانی ارتباط مستقیم معنی‏داری وجود داشت (r=0/25, p<0/001). همچنین بین مکیدن انگشت و وجود تولید نوک زبانی ارتباط مستقیم معنی‏داری به‏دست آمد (r=0/37, p<0/001). تفاوتی بین دو جنس در موارد فوق مشاهده نشد.<br><strong>نتیجه‏گیری</strong>: نتایج این مطالعه نشان می‏دهد که عادت‏های دهانی ممکن است تغییرات ساختاری در وضعیت اندامهای دهانی و در نتیجه تولید گفتار ایجاد کنند.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify"><strong>Background and Aim</strong>: Oral habits have hazardous effects on children&aposs speech which are sometimes irreversible and permanent. This study was planned to assess these oral habits among children in day-care centers of Tehran, Iran.<br><strong>Methods</strong>: In this descriptive, cross-sectional study, 400 children were selected through multistage sampling from 16 day-care centers in Tehran, Iran, They were 24 to 72-month old. Bottle feeding, pacifier usage and digit sucking were determined. After interviewing parents, oral examination [using Paediatric oral skills package (POSO)] and doing standard Phonetic test, a questionnaire was completed for each child.<br><strong>Results</strong>: Sixty eight had one oral habit. The most prevalent habit was digit sucking (52.9%). The prevalence of bottle feeding, both digit sucking with bottle feeding, and pacifier habit were 38.2%, 7.3% and 1.4%, respectively. There were significant relationship between digit sucking and malocclusion (p<0.001, r=0.4) and hard palate malformationand (p<0.001, r=0.39). Besides, a significant relationship between bottle feeding and  malocclusion (p<0.001, r=0.25) was conduted. Digit sucking had significant relationship with lisping, too (p<0.001, r=0.37). There was no gender priority in oral habits.<br><strong>Conclusion</strong>: Oral habits cause permanent structural conversion in speech producing and oral status.</p> عادت‏های دهانی،وضعیت دهان،تولید نوک زبانی،کودکان،ایران Oral habits,oral status,lisp,children,Iran 68 75 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-21&slc_lang=fa&sid=1 Soudabeh Noori سودابه نوری E-mail: noorisoudabeh@gmail.com Yes Department of Child Health Research, The Academic Center for Education, Culture and Research, Tehran University of Medical Sciences, Iran گروه پژوهشی سلامت کودک ، جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران Jalil Kooh Paiehzadeh جلیل کوهپایه‏زاده No Department of Social Medicine, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران Ramin Mozafari Kermani رامین مظفری کرمانی No Department of Child Health Research, The Academic Center for Education, Culture and Research, Tehran University of Medical Sciences, Iran گروه پژوهشی سلامت کودک ، جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران Mohammadreza Nateghi محمدرضا ناطقی No Department of Child Health Research, The Academic Center for Education, Culture and Research, Tehran University of Medical Sciences, Iran گروه پژوهشی سلامت کودک ، جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران