fa تعیین کارایی شیوه‏های توصیف تصویر و داستان‏گویی در نمونه‏گیری زبانی براساس شاخص میانگین طول گفته پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: به‏دلیل محدود بودن آزمون‏های استاندارد شده برای افراد فارسی‏زبان دچار اختلالات زبانی، جمع‏آوری نمونه زبانی خودانگیخته، بخش مهمی از پروتکل ارزیابی زبان را تشکیل می‏دهد. بر این اساس، انتخاب کارآمدترین روش نمونه‏گیری زبانی که در مدت زمان کوتاه، اطلاعات مناسبی را از توانش زبانی فرد ارائه کند، حایز اهمیت است. در این مطالعه، به مقایسۀ نمونه‏های زبانی فراخوانی شده توسط شیوه‏های توصیف تصویر و داستان‏گویی با هدف تعیین کارآیی این دو شیوه انجام شد.<br><strong>روش بررسی</strong>: در این پژوهش، 30 دانش‏آموز دختر پایۀ اول ابتدایی به‏روش نمونه‏گیری در دسترس انتخاب شدند. برای بررسی شیوۀ توصیف تصویر، از دو داستان مصور چهار تصویری استفاده شد، و نمونۀ زبانی از طریق داستان‏گویی، با تعریف یک داستان معروف کودکانه به‏دست آمد. دو شاخص مدت زمان جمع‏آوری نمونۀ زبانی و میانگین طول گفته مقایسه شد.<br><strong>یافته‏ها</strong>: تفاوت معنی‏داری بین میانگین طول گفتۀ حاصل از دو روش بالا مشاهده نشد(p>0/05). اما زمان نمونه‏گیری از طریق توصیف تصویر کوتاه‏تر از زمان نمونه‏گیری از طریق داستان‏گویی بود(p<0/05).<br><strong>نتیجه‏گیری</strong>: دو شیوۀ توصیف تصویر و داستان‏گویی توان یکسانی در فراخوانی نمونۀ زبانی دارند. از آنجایی که شیوه توصیف تصاویر در مدت زمان به مراتب کوتاه‏تری نمونۀ زبانی با پیچیدگی یکسان به‏دست می‏دهد، این روش می‏تواند به‏عنوان یک روش بهینه مورد استفاده بالینی قرار گیرد.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify" dir="ltr"><strong>Background and Aim</strong>: Due to limitation of standardized tests for Persian-speakers with language disorders, spontaneous language sampling collection is an important part of assessment of language protocol. Therefore, selection of a language sampling method, which will provide information of linguistic competence in a short time, is important. Therefore, in this study, we compared the language samples elicited with picture description and storytelling methods in order to determine the effectiveness of the two methods.<br><strong>Methods</strong>: In this study 30 first-grade elementary school girls were selected with simple sampling. To investigate picture description method, we used two illustrated stories with four pictures. Language samples were collected through storytelling by telling a famous children&aposs story. To determine the effectiveness of these two methods the two indices of duration of sampling and mean length of utterance (MLU) were compared.<br><strong>Results</strong>: There was no significant difference between MLU in description and storytelling methods (p>0.05). However, duration of sampling was shorter in the picture description method than the story telling method (p<0.05).<br><strong>Conclusion</strong>: Findings show that, the two methods of picture description and storytelling have the same potential in language sampling. Since, picture description method can provide language samples with the same complexity in a shorter time than storytelling, it can be used as a beneficial method for clinical purposes.</p> نمونه‏گیری زبانی،توصیف تصویر،داستان‏گویی،میانگین طول گفته،مدت زمان نمونه‏گیری Language sampling,picture description,storytelling,mean length of utterance,duration of sampling 18 23 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-27&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Majid Oryadi zanjani محمد مجید اوریادی زنجانی No Department of Speech therapy, University of Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran گروه گفتاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران،ایران Behrooz Mahmoodi Bakhtiari بهروز محمودی بختیاری No Department of Dramatic Literature, Faculty of Art, University of Tehran, Iran گروه هنرهای نمایشی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران Maryam vahab مریم وهاب E-mail: vahabm@sums.ac.ir Yes Department of Speech therapy, School of Rehabilitation, Shiraz University of Medical Sciences, Iran گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران Salime jafari سلیمه جعفری No Department of Speech therapy, School of Rehabilitation, Shiraz University of Medical Sciences, Iran گروه گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران