fa ناشنوایی تکیه در گویشوران فارسی پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: هدف از انجام این مطالعه، بررسی حساسیت درکی شنوندگان بومی فارسی، زبانی دارای تکیه قابل پیش­بینی، نسبت به سرنخ­های آکوستیکی تکیه است. این پژوهش براساس الگوی شناختی ناشنوایی تکیه طراحی شده است که مطابق آن، هر قدر جایگاه تکیه در یک زبان، بیشتر قابل پیش‏بینی باشد، گویشور بومی آن زبان، دارای حساسیت درکی ضعیف‌تری نسبت به ویژگی‌های تکیه خواهد بود.<br><strong>روش بررسی</strong>: در این آزمون، نوع خاصی از آزمون درکی تطبیق به‏کار رفت که در آن 35 گویشور فارسی در قالب سه گروه متمایز براساس زمینه زبانی، باید محرک‏های مصنوعی پخش‌شده را، به‏صورت رایانه‌ای، شبیه‌سازی می‌کردند. در کنار بررسی عملکرد فارسی‌زبانان در درک تکیه، تأثیر دانش آواشناسی و قرار گرفتن در محیط زبان انگلیسی بر حساسیت درکی آنها نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.<br><strong>یافته‌ها</strong>: در یافته‌های این پژوهش مشخص شد که حساسیت کلی فارسی‌زبانان نسبت به تکیه ضعیف است. با این حال قرار گرفتن آنها در محیط زبانی انگلیسی، تأثیر چشمگیری در میزان حساسیت آنها به تکیه در پی داشت(p<0/0001)؛ در حالی که دانش آواشناسی تأثیری در عملکرد درکی گویشوران نداشت. همچنین از بین سه همبسته، بیش از همه، در تشخیص دیرش، میان فارسی‌زبانان مشکل وجود داشت(p=0/0001) و از لحاظ آماری تفاوتی میان درک سرنخ فرکانس پایه و شدت مشاهده نشد.<br><strong>نتیجه‌گیری</strong>: گویشوران زبان فارسی عملکرد ضعیفی در درک تکیه دارند و چنین نتیجه‌ای با پیش‌بینی الگوی ناشنوایی تکیه در مورد ناشنوایی تکیه گویشوران زبان‌های دارای تکیه ثابت سازگار است.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify" dir="ltr"><strong>Background and Aim</strong>: The current study has been designed based on the framework of the Stress Deafness Model (SDM), and aims at investigating native listeners&apos general perceptual sensitivity to the acoustic correlates of stress in Persian, a language with predictable stress. According to SDM, more regularity in a language implies poorer perceptual sensitivity of its native speakers, as regular stress patterns will not require lexical encoding.<br><strong>Methods</strong>: The experiment was a modified method of adjustment task where subjects had to simulate stimuli played to them. A total of thirty five Persian speakers took part in the experiment and were placed in three groups based on their linguistic background. In addition to overall perceptual sensitivity, the effect of exposure to English and phonetic knowledge were also tested.<br><strong>Results</strong>: Persian speakers showed a weak perception of stress correlates. It was found, however, that exposure to English will improve stress deafness among Persian natives (p<0.0001). However, the results failed to show any significant effect by phonetic knowledge. It was also shown that the duration had the most erroneous perception by participants (p=0.0001), while there was no statistically significant difference between understanding fundamental frequency clues and intensity perception by listeners.<br><strong>Conclusion</strong>: Since Persian speakers showed an overall weak perception of stress correlates, the results support the predictions made by SDM.</p> درک گفتار،الگوی ناشنوایی تکیه،گویشوران فارسی،سرنخ‌های درکی،محرک‌های مصنوعی Speech perception,stress deafness model,Persian speakers,perceptual cues,synthetic stimuli 86 102 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-35&slc_lang=fa&sid=1 Hamed Rahmani حامد رحمانی E-mail: hamed.rahmani@ut.ac.ir Yes Department of General Linguistics, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Iran گروه زبان‌شناسی همگانی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران Mahmoud Bijankhan محمود بی‌جن‌خان No Department of General Linguistics, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Iran گروه زبان‌شناسی همگانی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران Mehran Ghajargar مهران قاجارگر No Phonetic Laboratory, Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, Iran آزمایشگاه زبان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران