fa شیوع ازدواج‏های خویشاوندی در والدین کودکان ناشنوا و عادی در اردبیل پژوهشي Research <strong>زمینه و هدف</strong>: وجود کودک سالم و بدون معلولیت نقش به‏سزایی در سلامت روانی خانواده ایفا می‏کند و هزینه‏های خانواده و جامعه را کاهش می‏دهد. از آنجا که ازدواج‏های خویشاوندی بستر مناسبی برای بروز ژن‏های نهفته و مغلوب بوده و منجر به انواع معلولیت‏ها از جمله ناشنوایی می‏شود، هدف مطالعۀ حاضر بررسی شیوع ازدواج‏های خویشاوندی در والدین کودکان ناشنوا و عادی و رابطه آن با ناشنوایی بود.<br><strong>روش بررسی</strong>: در این پژوهش 467 نفر دارای کودک عادی به‏صورت نمونه‏گیری خوشه‏ای از مدارس ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان و 423 کودک استثنایی به‏صورت غیرتصادفی انتخاب شدند. از این تعداد 130 نفر ناشنوا بودند که در شهرستان اردبیل مورد بررسی قرار گرفتند. از آمار توصیفی برای اندازه‏گیری شیوع ازدواج فامیلی و تست کای دو برای مقایسۀ شیوع ازدواج فامیلی بین والدین کودکان شنوا و ناشنوا استفاده شد.<br><strong>یافته‏ها</strong>: داده‏های توصیفی نشان داد که 80 نفر از 130 (54/61 درصد) از والدین افراد ناشنوا ازدواج خویشاوندی داشتند. تحلیل داده‏ها نشان داد که میزان شیوع ناشنوایی در کودکانی که والدین آنها ازدواج خویشاوندی داشته‏اند نسبت به گروه والدین کودکان عادی، بیشتر بوده و این تفاوت در سطح p<0/001 معنی‏دار بود.<br><strong>نتیجه‏گیری</strong>: با توجه به نتایج به‏دست آمده احتمالاً ازدواج‏های خویشاوندی نقش مهمی در بروز ژن‏های نهفته و مغلوب دارند و منجر به بروز انواع معلولیت از جمله ناشنوایی می‏شوند. آگاهی زوج‏ها از پیامدهای ازدواج خویشاوندی و انجام مشاوره‏های ژنتیکی ضروری است.<p></p></span /> <p style="TEXT-ALIGN: justify"><strong>Background and Aim</strong>: Having healthy non-handicapped children plays a major role in mental health of the family and decreases family and society&aposs costs. While consanguineous marriage could lead to expression of recessive genes and a variety of handicaps including deafness, the aim of present study was to scrutinize the prevalence of consanguineous marriage among parents of deaf and normal children as well as its relationship with deafness.<br><strong>Methods</strong>: In this study, 467 couples parenting normal children were selected by cluster sampling from elementary, guidance and high schools of Ardabil city and 423 couples parenting disabled children were selected non-randomly among which 130 had deaf children. Descriptive statistics was used to determine the prevalence of consanguineous marriage and chi-square test to compare prevalence of consanguineous marriage among parents of normal and deaf children.<br><strong>Results</strong>: Descriptive analyses showed that 80 out of 130 (61.54%) parents who had deaf children have had consanguineous marriage. Furthermore data analysis demonstrated that prevalence of consanguineous marriage was significantly higher among parents of deaf children (p<0.001).<br><strong>Conclusion</strong>: Consanguineous marriage plays a major role in expression of recessive genes and could lead to development of various handicaps including deafness. Increasing couples&apos awareness about consequences of consanguineous marriage and conducting genetic counseling are indispensable.</p> شیوع،ازدواج خویشاوندی،ناشنوایی Prevalence,consanguineous marriage,deafness 66 70 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-44&slc_lang=fa&sid=1 Shahrooz Nemati شهروز نعمتی E-mail: shahrooz.nemati@ut.ac.ir Yes Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‏شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Gholam Ali Afrooz غلامعلی افروز No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‏شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Ali Asgari علی عسگری No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‏شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Bagher Ghobari Bonab باقر غباری بناب No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‏شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران