fa ارزیابی شنوایی در بیماران مبتلا به دیابت شیرین نوع II پژوهشي Research <p align="justify">زمینه و هدف: دیابت شیرین یک بیماری متابولیک پیش‏رونده است. وجود تناقض بین نتایج بررسی ارتباط بین آسیب‏ شنوایی و بیماری دیابت حاکی ‏از واکنش پیچیدۀ بیماری بر مسیر شنوایی است. در این مطالعه ویژگی شنوایی مبتلایان به دیابت شیرین نوع II با استفاده ازآزمون‏های رفتاری و الکتروفیزیولوژیک مورد بررسی قرار گرفت. </p><p align="justify">روش بررسی: در این مطالعۀ مقطعی ۳۰ فرد مبتلا ‏به دیابت شیرین نوع II در محدودۀ سنی ۴۵-۴۰ سال با میانگین سنی ۷/۴۳ و انحراف معیار ۳/۱ و ۳۰ فرد سالم همتا با میانگین سنی ۵/۴۱ و انحراف معیار ۵/۱ سال با آزمون‏های پاسخ شنوایی ساقۀ مغز و ادیومتری تن‏ خالص ارزیابی و نتایج در دو گروه مقایسه شد. </p><p align="justify">یافته‏ها: آستانۀ شنوایی افراد دیابتی در محدودۀ هنجار به‏دست‏آمد. اما بین گروه دیابتی و هنجار، تفاوت آماری معنی‏داری در زمان نهفتگی مطلق امواج III، I و V و نیز زمان نهفتگی بین قله‏ای امواج III-V ،III-I  و I-V مشاهده شد(p<۰/۰۵).</p><p align="justify">نتیجه‏گیری: افزایش زمان نهفتگی امواج پاسخ‏های شنوایی ساقۀ مغز نشان‏دهندۀ کاهش سرعت انتقال عصب شنوایی در بیماران دیابتی است و از ‏آنجا که این ناهنجاری می‏تواند قبل از بروز کم‏شنوایی رخ دهد، استفاده از پاسخ‏های شنوایی ساقۀ مغز می‏تواند به ‎ عنوان یکی از ابزارهای بررسی تأثیر دیابت بر سیستم عصبی شنوایی قبل از بروز کم‏شنوایی، سودمند باشد.</p> <p>Background and Aim: Diabetes mellitus is a progressive metabolic disease. Studies about the relationship between diabetes mellitus and auditory impairment have shown variable results in supporting the fact that diabetes may have a complex repercussion on the auditory pathways. We aimed to evaluate hearing in patients with type II diabetes mellitus with behavioral and electrophysiological auditory tests. </p><p>Methods: In a cross-sectional study, we assessed 30 patients with type II diabetes mellitus with the mean age of 43.7 (SD: 1.3) years, ranging 40-45 years, and 30 matched healthy subjects with the mean age of 41.5 (SD: 1.5) years. Subjects were evaluated using auditory brainstem response (ABR) and pure tone audiometry. The results were compared between two groups. </p><p>Results: Pure tone audiometry was normal. There was a significant increased latency for waves I, III, and V, and also, interpeak latencies of I-III, III-V, and I-V waves (p<0.05). </p>Conclusion: ABR latency prolongation indicates abnormal nerve conduction velocity in patients with type II diabetes mellitus. ABR can be an important clinical tool for evaluating diabetes influence on cochlear nerve conduction velocity before hearing loss occurs in these patients. دیابت شیرین نوع II، پاسخ‏های شنوایی ساقۀ مغز، ادیومتری تن‏ خالص Type II diabetes mellitus, auditory brainstem response (ABR), pure tone audiometry 23 30 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-17&slc_lang=fa&sid=1 Ronak Zeinolabedini روناک زین‏العابدینی No Department of Audiology, Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه شنوایی‏شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mehdi Akbari مهدی اکبری akbari.usm@gmail.com Yes Department of Audiology, Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه شنوایی‏شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Bijan Forugh بیژن فروغ No Phycical Medicine Ward, Firuzgar Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran بخش طب فیزیک، بیمارستان فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Mohammad Kamali محمد کمالی No Department of Rehabilitation Management, Faculty of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مدیریت توانبخشی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران