fa نیازسنجی آموزشی‏ توانبخشی خانواده‏های کودکان آسیب‏دیده شنوایی خراسان رضوی پژوهشي Research <p align="justify">زمینه و هدف : آموزش و توانبخشی مناسب برای کودکان کم‏شنوا، مستلزم سنجش نیازها است، هدف پژوهش حاضر بررسی نیازهای آموزشی‏ـ‏توانبخشی کودکان آسیب‏دیدۀ شنوایی از منظر والدین به‏عنوان یکی از منابع اطلاعاتی بود. <strong></strong></p><p align="justify">روش بررسی: روش این پژوهش توصیفی‏ـ‏پیمایشی بود. داده‌ها توسط پرسش‏نامه محقق‏ساخته و با مشارکت ۶۴ نفر از والدین کودکان کم‏شنوای مراکز آموزشی خراسان رضوی گردآوری شد. </p><p align="justify">یافته‏ها: نتایج نشان داد از نظر والدین اجرای برنامۀ متناسب با ویژگی‏های فرزندان، تمایل به مشارکت بیشتر در برنامه و استفاده از آموزش شنیداری/کلامی به‏عنوان یکی از روش‏های مناسب مهم‏ترین نیازهای آموزشی، توانبخشی و مراجع آگاهی‏دهنده به خانواده‏ها، مراکز استثنایی و تبلیغات بوده و عدم برخورداری از امکانات مناسب، لجبازی فرزندان و عدم همکاری آنها مهم‏ترین مانع اجرای برنامه‏ها در مرکز و منزل و نیز برقراری ارتباط کلامی و گفتار خوب، اولویت اول انتظارات والدین از برنامۀ آموزشی توانبخشی بود. توسط آزمون کای دو از بین تمامی نظرات والدین دربارۀ نیازهای آموزشی و توانبخشی پاسخی که به‏طور معنی‏داری با بقیه تفاوت داشت، مشخص شد(p<۰/۰۵). بین پیشنهادات والدین دربارۀ رفع مشکلات آموزشی کودکان کم‏شنوا تفاوت معنی‏داری مشاهده نشد همچنین جنس کودک و سطح تحصیلات والدین تأثیر معنی‏داری بر نظرات آنها نداشت(p>۰/۰۵). </p><p align="justify">نتیجه‏گیری: لازم است نیازهای والدین در قالب کارگاه‏های آموزشی و مشاوره‏ای بیشتر مدنظر قرار گیرد. تصریح می‏شود اغلب این کودکان با روش شنیداری‏ـ‏کلامی آموزش دیده‏اند و نتایج این مطالعه به این معنی نیست که روش‏های آموزشی و توانبخشی دیگر، فاقد ویژگی‏های مورد بررسی هستند.</p> <p align="justify">Background and Aim: Developing appropriate curriculum for the education of deaf children depends on identifying the needs of this group. We aimed to examine educational rehabilitating needs of hearing-impaired children from the point of view of their parents. </p><p align="justify">Methods: In this descriptive survey study, data gathering tool was a researcher-made questionnaire completed by 64 parents of deaf children. </p><p align="justify">Results: Parents expressed that fitness of training with the students in school, willingness to participate in the program, and the use of a uditory-verbal therapy as a good way were the main notification preferences to families of hearing-impaired children, exceptional centers, and advertisements. They emphesied that lack of appropriate facilities, children's pertinacity, and their lack of cooperation prevented the implementation of training programs and curriculum in educational centers and home. Good verbal communication and speech was as the parents' first priority expectation of their child at the end of course. There was a significant difference between parents' opinions about the educational needs and rehabilitation (p<0.05). No significant difference was seen between the parents' suggestions about educational problems of hearing-impaired children (p>0.05). Also, there was no significantly association between the gender of child or the educational level of parents with the parents' view. </p><p align="justify">Conclusion: It seems that parents should be supported by training workshops and consulting. Also, most of the children in this study were trained auditory-verbally and the results do not mean that other educational and rehabilitation methods have not the discussed characteristics.</p> کودکان کم‏شنوا, والدین, نیازسنجی, رویکرد شنیداری‏ـ‏کلامی Hearing-impaired children, parents, need assessment, auditory-verbal therapy approach 63 73 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-21&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Mohsen Asghari Nekah سید محسن اصغری نکاح asghari-n@um.ac.ir Yes Department of Education, Faculty of Education and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Somaye Bahmanabadi سمیه بهمن‏آبادی No Department of Education, Faculty of Education and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Sedighe Kazemi صدیقه کاظمی No Department of Education, Faculty of Education and Psychology, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‏شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران