fa تأثیر آموزش مستقیم آگاهی واجی بر پیشرفت مهارت خواندن دانش‌آموزان مبتلا به اختلال خواندن گزارش مورد case report <strong>زمینه</strong>: آگاهی واجی یکی از مهم&rlm;ترین متغیرهای پیش&rlm;بینی&rlm;کننده مهارت خواندن است که با روش&rlm;های مختلفی آموزش داده می&rlm;شود. یکی از روش&rlm;های آموزش آگاهی واجی استفاده از روش آموزش مستقیم است. پژوهش حاضر از اولین پژوهش&rlm;های آزمایشی است که با هدف بررسی تأثیر آموزش مستقیم آگاهی واجی بر پیشرفت مهارت خواندن دانش&rlm;آموزان مبتلا به اختلال خواندن انجام شده است.<br> <strong>مورد</strong>: سه دانش&rlm;آموز پسر با اختلال خواندن در پایه دوم ابتدایی از یک مدرسه ابتدایی در منطقه شش آموزش و پرورش شهر تهران به&rlm;عنوان آزمودنی&rlm;های شرکت&rlm;کننده در پژوهش انتخاب شدند. طرح پژوهش، تک&rlm;آزمودنی از نوع طرح چند خط پایه&rlm;ای با آزمودنی&rlm;های مختلف بود. برای تشخیص اختلال خواندن، از آزمون خواندن و نارساخوانی و مقیاس تجدید نظر شده هوشی وکسلر کودکان و برای اندازه&rlm;گیری پیشرفت مهارت خواندن، از آزمون محقق&rlm;ساخته 100 کلمه&rlm;ای خواندن استفاده شد. داده&rlm;های مورد نیاز در شرایط مختلف خط پایه، مداخله، و پیگیری جمع&rlm;آوری شد. در شرایط مداخله آزمایشی هر آزمودنی دست&rlm;کم ده جلسه آموزش مستقیم آگاهی واجی به مدت 45-40 دقیقه دریافت کرد، اما در شرایط خط پایه و شرایط پیگیری هیچ&rlm;یک از آنها آموزش مستقیم آگاهی واجی را دریافت نکردند. مقایسه عملکرد آزمودنی&rlm;ها در شرایط خط پایه، مداخله و پیگیری نشان داد که آموزش مستقیم آگاهی واجی بر پیشرفت مهارت خواندن هر سه آزمودنی تأثیر مثبت داشته و این یادگیری در طول زمان پایدار مانده است.<br> <strong>نتیجه&rlm;گیری</strong>: آموزش مستقیم آگاهی واجی بر مهارت خواندن دانش&rlm;آموزان دارای اختلال خواندن در دوره ابتدایی تأثیر مثبت دارد و موجب افزایش مهارت خواندن در آنها می&rlm;شود. <p></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Background</strong>: Phonemic awareness is one of the most important predictors of reading skills that has been taught by different procedures. One of the procedures is implementation of direct instruction in instruction of phonemic awareness. Current study is one of the unique studies in Iran that investigate impact of direct instruction in phonemic awareness on reading achievement of students with reading disorder.<br> <strong>Case</strong>: Three male second grade elementary students with reading disorder in a regular school in district six of the office of education in Tehran were selected. Multiple-baseline across subjects was selected as a research design. The following tests were used as diagnostic criteria: reading and dyslexia test and Wechsler intelligence scale for children-revised. Moreover, a reading inventory consisting of 100 words was developed by researchers to assess the reading ability of the subjects. Data were collected in three phases: baseline, intervention, and follow-up. During the intervention phase, the intervention strategies were used while during baseline and follow-up, data were collected without any intervention. Comparing three phases of the study, we may conclude that intervention package consisting of direct instruction of phonological awareness was an effective strategy in reading achievement of all three students. In addition, follow-up data indicated that the effects of the intervention procedures were stable across time.<br> <strong>Conclusion</strong>: Direct instruction of phonological awareness was effective in reading achievement of students with reading disorder in elementary school and increasing their abilities in reading.</p> اختلال خواندن,آگاهی واجی,پیشرفت خواندن,طرح پژوهش تک‌آزمودنی Reading disability,phonemic awareness,reading achievement,single subject research design 83 93 http://aud.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-59&slc_lang=fa&sid=1 Hojat Pirzadi حجت پیرزادی E-mail: h.pirzadi@ut.ac.ir Yes Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Bagher Ghobari-Bonab باقر غباری بناب No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Mohsen Shokoohi-Yekta محسن شکوهی‌یکتا No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Fereidoon Yaryari فریدون یاریاری No Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Tarbiat Moallem University, Teharn, Iran گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تربیت معلم، تهران، ایران Saeed Hasanzadeh سعید حسن‌زاده No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران Ahmad Sharifi احمد شریفی No Department of Psychology and Education of Exceptional Children, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Tehran, Iran گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران