http://hayat.tums.ac.ir حیات - مقالات نشریه - سال 1381 جلد8 شماره3 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1381/4/10 http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=295&sid=1&slc_lang=fa یکی از نیازهای اساسی انسان ، برقراری ارتباط است پرستاران نیز در حرفه خود این نیاز اساسی را در ارتباط با بیماران حس می کنند، گر چه در مواردی ارتباط بیماران با محیط و پیرامون خود به دلیل مداخله کننده های جسمانی نظیر گذاردن لوله داخل تراشه، دچار مخاطره می شود. این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی است که به منظور مقایسه تأثیر دو روش برقراری ارتباط بر میزان اضطراب و رضایتمندی بیماران تحت جراحی قلب باز، دارای لوله تراشه، بستری در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران، انجام شده است. واحدهای مورد پژوهش 90 بیمار واجد شرایط بودند که به طور تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه شاهد و آزمون تقسیم شدند. محقق روز قبل از عمل با کلیه بیماران ملاقات کرده ضمن تشریح وضعیت تکلم آنها در زمان اینتوباسیون (بعد از عمل)، علت و نحوه استفاده از چارت تصویری را در گروه آزمون و روش های روتین برقراری ارتباط را در گروه شاهد برای آنان توضیح می داد. سپس در روز عمل با هر یک از گروه ها، بر اساس روش خاص آن گروه، ارتباط برقرار می شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر مشخصات دموگرافیک و سوابق بالینی، سئوالات اضطراب آشکار اشپیل برگر (Spielburger) و مقیاس دیداری جهت سنجش رضایتمندی، بیماران بود که روز بعد از عمل و پس از اکستیوب شدن بیماران تکمیل می شد. نتایج آزمون های X2 و فیشر، اختلاف معنی دار آماری را بین میزان اضطراب و رضایتمندی دو گروه شاهد و آزمون نشان داد. به این صورت که استفاده از چارت تصویری در گروه آزمون، کاهش اضطراب ناشی از ناتوانی در تکلم و افزایش رضایتمندی آنها از روش برقراری ارتباط پرستاران را در مقایسه با گروه شاهد به دنبال داشت.با توجه به نتایج سودمند حاصل از کاربرد چارت تصویری در برقراری ارتباط، پرستاران باید سعی نمایند با استفاده از این گونه روش ها ارتباط مؤثری با بیماران دارای لوله تراشه برقرار نموده و خدمات مطلوب تری به آنان ارائه نمایند. زهره پارسایکتا http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=296&sid=1&slc_lang=fa بی اختیاری ادراری مشکل رایجی در زنان می باشد و به نظر می رسد اثرات منفی بر جنبه های مختلف زندگی آنان داشته باشد.پژوهش حاضر یک بررسی از نوع همبستگی است که به منظور تعیین کیفیت زندگی زنان مبتلا به بی اختیاری ادراری، مراجعه کننده به درمانگاه های زنان بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. واحدهای مورد پژوهش 263 نفر بودند و همگی سن بالای 18 سال داشتند. حامله نبوده و طی سه ماه گذشته زایمان نکرده بودند، بیماری مزمن شناخته شده نداشتند و قادر به پاسخگویی به سؤالات بودند و به صورت تصادفی انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه کیفیت زندگی I-QOL استفاده شد و متغیرهایی چون نوع بی اختیاری ادراری، شدت بی اختیاری، مدت ابتلا، شغل و تحصیلات در نظر گرفته شده است. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS انجام شد و از آزمون های آماری X2، ضریب همبستگی پیرسون و آزمون مانتل - هانزل استفاده شد.نتایج نشان داد که کیفیت زندگی هیچ یک از واحدهای پژوهش خوب نبود، کیفیت زندگی 2/45% از واحدهای مورد پژوهش پایین بود، 3/51% از واحدهای پژوهش تا زمان انجام پژوهش جهت درمان مراجعه نکرده بودند و 8/54% از این افراد علت عدم مراجعه را اعتقاد به عادی بودن مسئله ذکر کرده بودند. همچنین نتایج نشان داد که تأثیر بی اختیاری ادراری بر کیفیت زندگی با نوع بی اختیاری (0001/0>p) مدت ابتلا (02/0>p) میزان تحصیلات (006/0>p) ارتباط معنی دار دارد.بی اختیاری ادراری اثرات منفی بر کیفیت زندگی زنان دارد با این حال اکثر بیماران به علت کمبود آگاهی در این زمینه در جست و جوی کمک پزشکی بر نمی آیند. لذا پیشنهاد می شود ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی توجه بیشتری به این موضوع نمایند و از طریق مراکز بهداشتی به آموزش زنان برای پیشگیری از بی اختیاری ادراری بپردازند افسر رضایی پور http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=297&sid=1&slc_lang=fa پرستاران نقش ها و وظائف مختلفی برای کمک به بیمار یا بستگان و افراد جامعه ایفاء می نمایند مانند نقش های آموزشی، مراقبتی، حمایتی، حفاظتی و هماهنگ کننده و ارائه خدمات مطلوب پرستاری بستگی به ایفای نقش های مختلف دارد. پرستاران با افزایش آگاهی خود در زمینه نقش ها و استفاده مناسب از آن در موقعیت های مختلف می توانند باعث موفقیت در طرح های درمانی شوند. این پژوهش یک مطالعه توصیفی است که به منظور بررسی دیدگاه پرستاران شاغل در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران در زمینه نقش ها و فعالیت های پرستاران انجام شده است. واحدهای مورد پژوهش در این تحقیق شامل 104 پرستار شاغل بودند و از طریق نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سه قسمتی مشتمل بر 8 سؤال مربوط به خصوصیات دموگرافیک، 41 سؤال مربوط به نقش های چهارگانه در حیطه های آموزشی، حمایتی، حفاظتی و هماهنگ کننده و دو سؤال باز درباره موانع موجود در ایفای نقش ها و پیشنهادها برای رفع موانع بود. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS و آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. نتایج پژوهش در ارتباط با فعالیت هایی که توسط پرستاران در بیمارستان ایفاء می شود نشان داد بیشترین فعالیت در زمینه نقش آموزشی مربوط به آموزش به بیمار، در نقش حمایتی مربوط به توجه از بیماران مضطرب و بی قرار، در نقش حفاظتی مربوط به محافظت از آنژیوکت و پانسمان و در نقش هماهنگ کننده مربوط به هماهنگی در مورد ویزیت روزانه بوده است. میزان ایفای نقش ها و توانائی و آمادگی انجام آنها در حیطه های مختلف نشان داد که 7/31% از فعالیت های آموزشی، 6/35% فعالیت حمایتی، 45/38% فعالیت های حفاظتی و 8/54% فعالیت های هماهنگ کننده در سطح مطلوب انجام می گیرد و بیشترین درصد فعالیت های نامطلوب با 8/30%، مربوط به نقش حمایتی پرستار می باشد. همچنین نتایج نشان داد توانایی و آمادگی پرستاران برای ایفای فعالیت ها در چهار حیطه آموزشی - حمایتی، حفاظتی، هماهنگی «خوب» و «متوسط» می باشد. در ضمن عواملی همچون خستگی، نداشتن آموزش ضمن خدمت، کمبود پرسنل، امکانات و درآمد ... از عوامل مهم تأثیرگذار بر ایفای نقش ها می باشد و پیشنهادهایی برای رفع موانع عنوان شد. سادات ذکائی یزدی http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=298&sid=1&slc_lang=fa یائسگی واقعه فیزیولوژیک زندگی زنان است که در فواصل سنین 59-40 سالگی روی می دهد و کیفیت زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می دهد.این پژوهش یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی تحلیلی می باشد که با هدف تعیین و مقایسه کیفیت زندگی، بر حسب مراحل مختلف یائسگی و مقایسه آن با پاره ای عوامل دموگرافیک و طبی در زنان ساکن شهر تهران، صورت گرفته است. واحدهای مورد پژوهش شامل 210 زن 60-40 ساله بودند که به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند و در چهار گروه قبل از یائسگی، حوالی یائسگی، یائسه با طول مدت کمتر از 5 سال و یائسه با طول مدت 5 سال و بیشتر، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه بود که با مراجعه به منازل واحدهای پژوهش به روش مصاحبه تکمیل گردید. از آنالیز داده ها با نرم افزار SPSS و از آزمون های آماری X2، بونفرونی و LSD استفاده شد.نتایج نشان داد که بین کیفیت زندگی ومراحل یائسگی ارتباط وجود دارد بدین ترتیب که بالاترین کیفیت زندگی متعلق به زنان در مرحله قبل از یائسگی و پایین ترین کیفیت زندگی مربوط به زنان دوران حوالی یائسگی و یائسه با طول مدت کمتر از 5 سال بوده است (0001/0>p). این ارتباط تحت تأثیر علائم یائسگی، وضعیت تأهل و سن واحدهای پژوهش بوده است و با سایر عوامل شامل: طول مدت یائسگی، شغل، تحصیلات، وضعیت اقتصادی، سن اولین قاعدگی، تعداد فرزندان همراه خانواده، ارتباط معنی داری را نشان نداد.لذا با توجه به نتایج حاصله از تحقیق پیشنهاد می شود که برنامه ریزان بهداشتی اقداماتی در جهت ارتقاء کیفیت زندگی زنان به خصوص کسانی که در مرحله حوالی یائسگی (5سال اول) هستند به عمل آورند. شهناز گلیان تهرانی http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=299&sid=1&slc_lang=fa درد بعد از عمل جراحی معمولاً با تجویز داروهای مسکن PRN توسط پرستاران کنترل می شود و به سه دسته از عوامل بستگی دارد: عوامل مربوط به پرستار، عوامل مربوط به کودک و عوامل مربوط به خط مشی بیمارستان، مطالعه حاضر در ارتباط با عوامل دسته اول و دوم می باشد.این پژوهش مطالعه ای توصیفی تحلیلی است که با هدف تعیین دیدگاه پرستاران راجع به برخی عوامل مؤثر بر تصمیم گیری آنان در به کارگیری داروی مسکن PRN بعد از جراحی کودکان در بیمارستان های منتخب شهر تهران انجام شده است. ابزار پژوهش پرسشنامه ای مشتمل بر سه بخش 1) اطلاعات دموگرافیک پرستار، 2) معرفی بیست مورد بالینی بعد از جراحی با فرض تجویز مسکن غیر مخدر و مخدر در صورت لزوم و 3) دوازده عامل مؤثر بر تصمیم گیری بالینی، هنگام به کارگیری مسکن ها (جهت اولویت بندی چهار مورد) بود.نتایج تحقیق نشان داد از میان مشخصه های مرتبط با پرستار، گروه سنی، سابقه کار پرستاری، سابقه کار پرستاری از کودکان و دارا بودن فرزند با انتخاب اقدام تسکینی، و نیز مدرک تحصیلی و دارا بودن سابقه شخصی درد حاد، با انتخاب نوع داروی مسکن، ارتباط معنی دار وجود داشت. از مشخصه های مرتبط با کودک، بین انتخاب اقدام تسکینی و انتخاب نوع دارو برای سنین مختلف کودکان تفاوت معنی دار وجود داشت. ارتباط معنی داری نیز بین زمان جراحی و نوع جراحی، با انتخاب اقدام تسکینی و نوع دارو به دست آمد، بدین ترتیب که بیشترین موارد انتخاب دارویی و نیز انتخاب داروی مسکن مخدر برای جراحی های پیچیده و در 24 ساعت اول بعد از جراحی بود. از عوامل مؤثر بر تصمیم گیری پرستاران، به ترتیب نوع جراحی، شدت درد، زمان جراحی و رفتارهای غیر کلامی، بیشترین موارد انتخاب شده در به کارگیری داروی مسکن PRN بود.عوامل مرتبط با پرستار و کودک شدیداً بر تصمیم گیری پرستاران در تجویز داروهای مسکن PRN بعد از عمل جراحی تأثیر دارد. رقیه کریمی http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=525&sid=1&slc_lang=fa http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=526&sid=1&slc_lang=fa http://journals.tums.ac.ir/hayat/browse.php?a_id=527&sid=1&slc_lang=fa