زهره مریمی، شهلا فعال سیاهکل، راضیه پیغمبردوست،
دوره 32، شماره 1 - ( 2-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: باروری از مهمترین پدیدههای تعیینکننده تغییرات و نوسانات جمعیت بهشمار میآید. بنابراین، با توجه به کاهش جمعیت در جهان، از جمله در ایران، این مطالعه با هدف تعیین تأثیر آموزش الکترونیکی بر گرایش به فرزندآوری در زنان بدون فرزند و تک فرزند انجام گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، نمونهگیری بهصورت تصادفی دو مرحلهای در مورد ۱2۸ زن در سنین باروری بدون فرزند و تک فرزند (۶۴ نفر گروه مداخله و ۶۴ نفر گروه کنترل) از ۴ مرکز بهداشتی درمانی شهرستان مرند در سالهای ۱۴۰3–۱۴۰2 انجام یافت. گروه مداخله، آموزش الکترونیکی را در ۴ جلسه (هفتهای ۱ جلسه) بهصورت غیرحضوری از طریق پیامرسان ایتا دریافت کردند. در گروه کنترل، مراقبتهای معمول انجام یافت. گرایش به فرزندآوری قبل و بعد از مداخله در دو گروه با آزمونهای آماری منویتنی و ویلکاکسون در نرمافزار SPSS نسخه ۲۴ ارزیابی شد.
یافتهها: میانه نمرات گرایش زنان به فرزندآوری در گروه مداخله در مرحله قبل از مطالعه (۵/۵–64/۵۲) 0/59 و یک ماه بعد از آموزش الکترونیکی (۰/۰–73/62) 5/68 و در گروه کنترل در مراحل بالا بهترتیب (۰/۰–69/58) 0/64 و (۰/۰–69/58) 5/64 بود. آزمونهای آماری نشاندهنده ارتقای معنادار گرایش زنان به فرزندآوری پس از آموزش بود (001/0>p).
نتیجهگیری: ارتقای گرایش به فرزندآوری در نتیجه آموزش الکترونیکی میتواند راهگشای بهبود گرایش زنان به فرزندآوری باشد.
ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT20190826044621N2
