Journal of Hayat

fa ارتباط تاب‌آوری و خودکارآمدی با کیفیت زندگی حرفه‌ای در کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی Relationship between resilience and self-efficacy with professional quality of life in EMS personnel مراقبت‌هاي پرستاري Nursing Care پژوهشي Research زمینه و هدف: کارکنان اورژانس پیش بیمارستانی به عنوان اولین گروه حاضر در صحنه حوادث و بلایا، باید توانایی مقابله و همچنین حفظ سلامت جسمی و روانی خود را داشته باشند. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط تابآوری و خودکارآمدی کارکنان عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی با کیفیت زندگی حرفهای آنان انجام گرفته است. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی است که به صورت مقطعی در سال 1398 انجام یافته است. 200 نفر از کارکنان عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی استان البرز به روش نمونهگیری نسبتی و در دسترس وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه جمعیت‌شناختی و سه پرسشنامه استاندارد شده تابآوری کارکنان پیش بیمارستانی، خودکارآمدی Schwartz و Jerusalem، و کیفیت زندگی حرفهای Stamm بود. دادهها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 20 و آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار تحلیلی (همبستگی اسپیرمن، آنالیز واریانس یک طرفه و رگرسیون خطی چندگانه) در سطح معناداری 05/0≥p تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار خودکارآمدی 82/5±67/29 تاب‌آوری 07/17±14/123، رضایت از شفقت 09/8±81/39، فرسودگی 76/4±06/12، و استرس تروماتیک ثانویه 27/7±61/23، بود. همبستگی معناداری بین خودکارآمدی با سه مؤلفه کیفیت زندگی حرفه‌ای وجود داشت (05/0>p). خودکارآمدی با رضایت از شفقت رابطه مثبت و با فرسودگی و استرس تروماتیک ثانویه رابطه منفی داشت. همچنین خودکارآمدی و تاب‌آوری پیش‌بینی‌کننده رضایت از شفقت، و فرسودگی بودند (05/0>p). جهت تأثیر خودکارآمدی و تاب‌آوری بر رضایت از شفقت مثبت بود. نتایج حاصل از آزمون رگرسیون خطی چندگانه گام به گام نشان داد که 5 مؤلفه تاب‌آوری شامل خودمدیریتی، نتایج استرس، چالش‌های ارتباطی، حفظ آرامش و انگیزه شغلی بر رضایت از شفقت تأثیر داشته‌اند (05/0>p). جهت تأثیر تمامی مؤلفه‌های تاب‌آوری بر رضایت از شفقت مثبت بود. نتیجه‌گیری: کارکنان عملیاتی اورژانس پیش بیمارستانی استان البرز از نظر میزان تابآوری، خودکارآمدی و کیفیت زندگی حرفهای در سطح قابل قبولی قرار داشتند.   Background & Aim: Pre-hospital emergency staff, as the first responder group at the scene of emergencies and disasters, should be able to cope with, and maintain their physical and mental health. The aim of this study was to investigate the relationship between resilience and self-efficacy of pre-hospital emergency staff with their professional quality of life. Methods & Materials: The present study is a cross-sectional, descriptive study that was conducted in 2019. A total of 200 pre-hospital emergency operational staff from Alborz province participated in the study using proportional and convenience sampling. Data collection tools were a demographic form and three standardized questionnaires including the emergency medical services resilience scale, the Schwartz and Jerusalem self-efficacy scale, and the Stamm professional quality of life scale. Data were analyzed through the SPSS software version 20 using descriptive statistics (mean and standard deviation) and analytical statistics (Spearman correlation, one-way ANOVA and linear regression) at the significance level of P less than 0.05. Results: The mean and standard deviation of self-efficacy (29.67±5.82), resilience (123.14±17.07), compassion satisfaction (39.81±8.09), burnout (12.06±4.76), and secondary traumatic stress (23.61±7.27). There was a significant correlation between self-efficacy and three components of professional quality of life (P<0.05). Self-efficacy was positively related to compassion satisfaction and negatively related to burnout and secondary traumatic stress. Self-efficacy and resilience were also predictors of compassion satisfaction and burnout (P<0.05). The effect of self-efficacy and resilience on compassion satisfaction was positive. The results of stepwise multiple linear regression analysis showed that five components of resilience including self-management, stress outcomes, communication challenges, maintaining peace of mind and job motivation had an effect on compassion satisfaction (P<0.05). The effect of all resilience components on compassion satisfaction was positive. Conclusion: Alborz pre-hospital emergency operational staff were at an acceptable level in terms of resilience, self-efficacy and professional quality of life.   اورژانس پیش بیمارستانی, تاب آوری, خودکارآمدی, کیفیت زندگی حرفه ای emergency medical services, resilience, self-efficacy, quality of life 176 189 http://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-593-5&slc_lang=fa&sid=1 Roohangiz Norouzinia روح‌انگیز نوروزی‌نیا 0000-0002-9979-4319 No Dept. of Prehospital Emergencies, School of Nursing, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran; Social Determinants of Health Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه آموزشی فوریت‌های پزشکی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران؛ مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Abbas Ebadi عباس عبادی 0000-0002-2911-7005 No Dept. of Management Nursing, School of Nursing, Bagiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran; Behavioral Sciences Research Center, Life Style Institute, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آموزشی مدیریت پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران؛ مرکز تحقیقات علوم رفتاری، انستیتو سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران. ایران Mohammad Hosein Yarmohammadian محمدحسین یارمحمدیان 0000-0002-4711-3163 No Dept. of Health in Emergencies and Disaster, School of Management and Medical Informatics, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran; Health Management and Economics Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه آموزشی سلامت در فوریت‌ها و بلایا، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران؛ مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Saied Chian سعید چیان 0000-0002-4059-4275 No Dept. of Prehospital Emergencies, School of Nursing, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran; Student Research Committee, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه آموزشی فوریت‌های پزشکی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران؛ کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Maryam Aghabarary مریم آقابراری aghabararym@gmail.com 0000-0002-2202-7859 Yes Dept. of Nursing, School of Nursing, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran; Social Determinants of Health Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران؛ مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران