Journal of Hayat
حیات
Hayat
Medical Sciences
http://hayat.tums.ac.ir
1
admin
1735-2215
2008-188X
fa
jalali
1400
7
1
gregorian
2021
10
1
27
3
online
1
fulltext
fa
تأثیر آموزش روانی بر تابآوری و کنترل خشم کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی: یک مطالعه نیمه تجربی
The effect of psycho-education on resilience and anger control among pre-hospital emergency staff: A quasi-experimental study
مراقبتهاي پرستاري
Nursing Care
پژوهشي
Research
<strong><em><span style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></span></span></span></em></strong><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">فوریتهای پیش بیمارستانی یکی از پر استرسترین حرفههای پزشکی است.</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> مشاغل پر استرس بر تابآوری و توانایی کنترل خشم کارکنان تأثیر میگذارند. </span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش روانی بر میزان خشم و تابآوری کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی انجام گرفته است</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.4pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></em><br>
<strong><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></span></span></span></em></strong> <em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه نیمه ­تجربی تعداد 120 نفر از کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی شهر زاهدان شرکت نمودند. افراد واجد شرایط در پایگاههای شهری و جادهای حوزه شهر زاهدان به شیوه در دسترس وارد مطالعه شدند. برای تعیین گروه مداخله و کنترل از میان 24 پایگاه موجود به شیوه تصادفی 12 پایگاه در گروه مداخله و 12 پایگاه در گروه کنترل قرار گرفتند. </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">ابتدا فرم اطلاعات فردی و پرسشنامههای خشم و تابآوری توسط هر دو گروه به صورت خودگزارشدهی تکمیل شد. سپس </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">گروه مداخله به صورت گروههای 12-8 نفری در 5 جلسه آموزش روانی شرکت کردند. </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">پرسشنامهها دو ماه بعد از مداخله در هر دو گروه دوباره تکمیل شد. </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">تحلیل دادهها در </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نرمافزار </span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS</span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> نسخه 16 و با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون­های کایدو، تیمستقل، تیزوجی) انجام گرفت</span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></span></em><br>
<strong><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">یافتهها</span></span></span></span></em></strong>: <em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج آزمون تیمستقل نشان داد که میانگین و انحراف معیار </span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نمره تابآوری کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی </span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">در بین دو گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله تفاوت معنادار نداشته است (</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">492/0=</span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">) ولی پس از مداخله تفاوت معنادار مشاهده شده است (009</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">/0=</span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">). همچنین نتایج آزمون تیمستقل نشان داد که میانگین و انحراف معیار نمره کنترل خشم کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی دو گروه مداخله و کنترل قبل از مداخله تفاوت معناداری با هم نداشته است (</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">672</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">/0=</span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">) ولی پس از مداخله میزان آن در گروه مداخله به طور معناداری از گروه کنترل بیشتر بود (</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">0</span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">01/0</span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span></em><em><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></span></em><br>
<strong><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجهگیری: </span></span></span></span></em></strong><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">پژوهش حاضر نشان داد </span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">آموزش روانی، تابآوری کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی را ارتقا داده است و با ارتقای آن کارکنان توانستهاند خشم خود را کنترل نمایند. پیشنهاد میشود در برنامههای آموزش ضمن خدمت کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی، برنامه آموزش روانی برای ارتقای تابآوری و کنترل خشم آنان که در با موقعیتهای پر تنش فراوانی رو به رو میشوند لحاظ شود</span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></span></em><br>
<strong>Background & Aim:</strong> Pre-hospital emergencies are one of the most stressful medical professions. Stressful jobs affect employees’ resilience and their ability to control anger. The aim of this study is to determine the effect of psycho-education on the level of anger and resilience among pre-hospital emergency staff.<br>
<strong>Methods & Materials:</strong> In this quasi-experimental study, 120 people employed in urban and road centers in Zahedan were included through the convenience sampling method. To determine the intervention and control group, out of 24 available centers, 12 centers were randomly assigned to the intervention group and 12 centers to the control group. First, a demographic information form and the self-reported anger and resilience questionnaires were completed by both groups. Then, the intervention group participated in five sessions of psycho-education in groups of 8-12 people. The questionnaires were completed again by both groups two months after the intervention. Data was analyzed by the SPSS software version 16 using descriptive (mean and standard deviation) and inferential statistics (Chi-square test, independent <em>t</em>-test and paired <em>t</em>-test).<br>
<strong>Results:</strong> The results of independent <em>t</em>-test showed no significant difference in the mean and standard deviation of resilience score among pre-hospital emergency staff between the intervention and control groups before the intervention (<em>P</em>=0.492), but after the intervention the difference was significant (<em>P</em>=0.009). Also, the results of independent <em>t</em>-test showed no significant difference in the mean and standard deviation of anger control score among pre-hospital emergency staff between the intervention and control groups before the intervention (<em>P</em>=0.672), but after the intervention, mean and standard deviation of anger control score in the intervention group were significantly higher than those of in the control group (<em>P</em><0.001).<br>
<strong>Conclusion:</strong> The present study showed that psycho-education improved the resilience of emergency workers, and the employees were able to control their anger by enhancing resilience. It is suggested that in-service training programs for pre-hospital emergency staff include a psycho-education program to enhance resilience and control anger in those who face many stressful situations.<br>
آموزش روانی, تابآوری, خشم, کارکنان فوریتهای پیش بیمارستانی
psychoeducation, resilience, anger, emergency staff
336
347
http://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-726-9&slc_lang=fa&sid=1
Maryam
Mohamadi Sadegh
مریم
محمدی صادق