Journal of Hayat

fa مقایسه اثربخشی ابراز هیجانی نوشتاری و روایتگری بر استرس پس از سانحه و افسردگی پس از زایمان زنان تحت سزارین اورژانسی Comparison of the effectiveness of emotional expression through writing and narration in reducing post-traumatic stress and postpartum depression among women undergoing emergency cesarean section مراقبت‌هاي مامايي Midwifery Care پژوهشي Research زمینه و هدف: روشهای ابراز هیجانی مانند مشاورههای روایتگری و ابراز هیجانی نوشتاری در کاهش شدت مشکلات روانشناختی مختلف مانند افسردگی و استرس حاد به ویژه پس از حوادث تروماتیک مؤثر هستند. سزارین اورژانسی نیز رخدادی تروماتیک قلمداد میشود که میتواند باعث مشکلات روانشناختی برای مادر شود. هدف از این مطالعه مقایسه اثربخشی ابراز هیجانی نوشتاری و روایتگری بر استرس پس از سانحه و افسردگی پس از زایمان زنان تحت سزارین اورژانسی بستری در بخش زنان بوده است. روش بررسی: این مطالعه نیمه تجربی در شهر زاهدان انجام گرفته است. تعداد 120 زن تحت سزارین اورژانس بستری شده در بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) در سال 1401-1400 به صورت در دسترس انتخاب و به روش تصادفی به سه گروه 40 نفری ابراز هیجانی نوشتاری، روایتگری و کنترل تقسیم شدند. مداخله به صورت یک جلسه حضوری و دو جلسه غیرحضوری اجرا شد. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامههای افسردگی Edinburgh و سنجش اختلال استرس پس از سانحه استفاده شد که قبل و 6 هفته بعد از پایان مداخله در سه گروه تکمیل شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد میانگین نمره استرس پس از سانحه و افسردگی پس از زایمان در گروههای ابراز هیجانی نوشتاری و روایتگری نسبت به گروه کنترل بعد از مداخله <a name="_Hlk135759731">کاهش معناداری داشت (05/0></a>p)<a name="_Hlk136220348"></a> در حالی که قبل از مداخله سه گروه تفاوت معناداری نداشتند (05/0<p). همچنین طبق نتایج، تفاوت میانگین‌ها قبل و بعد از مداخله در گروه ابراز هیجانی نوشتای در هر دو متغیر استرس پس از سانحه و افسردگی پس از زایمان نسبت به گروه <a name="_Hlk146969293">روایتگری</a> بیش‌تر بود که نشان‌دهنده تأثیر بیش‌تر ابراز هیجانی نوشتاری در مقایسه با روایتگری است (001/0p<). نتیجه‌گیری: طبق یافتههای پژوهش و اثرات مثبت <a name="_Hlk146969232">روایتگری</a> و ابراز هیجانی نوشتاری، استفاده از آنها برحسب امکانات موجود در برنامههای آموزشی و مراقبتی به عنوان برنامههای مکمل در کنار سایر مراقبتها در زنان تحت زایمان تروماتیک توصیه میشود.   Background & Aim: The utilization of emotional expression methods, including narrative counseling and written emotional expression, has been shown to be efficacious in mitigating the intensity of diverse psychological issues such as depression and acute stress, particularly following traumatic events. Additionally, emergency cesarean section is commonly acknowledged as a traumatic event that may lead to psychological challenges for the mother. The purpose of this research was to compare the effectiveness of emotional expression through writing and narration in reducing post-traumatic stress and postpartum depression among women undergoing emergency cesarean section. Methods & Materials: This quasi-experimental study was conducted in Zahedan, involving a total of 120 women who underwent emergency cesarean section and were admitted to Ali Ibn Abi Talib (AS) hospital during the period of 2021-2022. The participants were selected using convenience sampling and were randomly divided into three groups: written emotional expression, narration and control, with each group consisting of 40 participants. The intervention consisted of one face-to-face session and two non-face-to-face sessions. Data collection involved the use of the Edinburgh Depression Questionnaire and PTSD assessments, administered before and six weeks after the intervention across all three groups. The data were analyzed using SPSS version 24, employing descriptive and inferential tests such as ANOVA and Tukey's post hoc analysis. Results: The results showed a significant decrease in the average scores of post-traumatic stress and postpartum depression in the written emotional expression and narration groups, compared to the control group, after the intervention (P<0.05). However, before the intervention, there were no significant differences observed among the three groups (P>0.05). Furthermore, a higher mean difference was observed in both post-traumatic stress and postpartum depression scores before and after the intervention in the written emotional expression group, compared to the narration group, indicating a greater effect of written emotional expression (P<0.001). Conclusion: Based on the research findings, highlighting the positive effect of both narration and written emotional expression, it is recommended to incorporate these techniques as supplementary components within comprehensive educational and care programs for women experiencing traumatic childbirth.   سزارین اورژانس, استرس پس از سانحه, افسردگی پس از زایمان, روایتگری, ابراز هیجانی نوشتاری cesarean section, post-traumatic stress, postpartum depression, narration, written emotional expression 245 259 http://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4511-2&slc_lang=fa&sid=1 Ali Navidian علی نویدیان 0000-0001-6890-1508 No - Dept. of Psychiatric Nursing, School of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran; Pregnancy Health Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran گروه آموزشی روان‌پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران؛ مرکز تحقیقات سلامت بارداری، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران Somayyeh Khazaeian سمیه خزائیان m_khazaiyan@yahoo.com 0000-0002-5596-4937 Yes Dept. of Midwifery, School of Nursing and Midwifery, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran; Pregnancy Health Research Center, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran گروه آموزشی مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران؛ مرکز تحقیقات سلامت بارداری، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران