<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title> مجله دیابت و متابولیسم ایران </title>
<link>http://ijdld.tums.ac.ir</link>
<description>مجله دیابت و متابولیسم ایران - مقالات نشریه - سال 1393 جلد13 شماره6</description>
<generator>Yektaweb Collection - https://yektaweb.com</generator>
<language>fa</language>
<pubDate>1393/6/10</pubDate>

					<item>
						<title>مطالعه مروری ساختار برنامه مراقبت در منزل سالمندان در ایران با نگاهی به تجربه کشورهای توسعه یافته </title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5261&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: افزایش پیش رونده جمعیت سالمندان در بسیاری از کشورهای توسعه یافته موجب معطوف شدن توجه به سلامت این گروه سنی شده است. خدمات مراقبت در منزل نقش اساسی در حمایت از اعضا خانواده فرد سالمند به عنوان مراقب و نیز مراقبین شاغل جهت کمک به ادامه زندگی مستقل سالمند در جامعه دارند. از آنجایی که در کشور نیاز به ایجاد و گسترش خدمات مراقبت در منزل برای سالمندان هر روز بیشتر احساس می شود، لذا این پژوهش با هدف مقایسه ساختار نظام مراقبت در منزل سالمندان در کشورهای توسعه یافته جهت ارائه راهکارهای کاربردی مناسب برای کشور ایران انجام گرفته است.
روش ها: برای انجام این پژوهش، ابتدا به جستجوی پایگاههای اطلاعاتی مناسب در این زمینه پرداخته و سپس با در نظر گرفتن اهداف مطالعه، کلید واژه های مناسب انتخاب شدند. در ادامه با استفاده از این کلید واژه ها، مقالات مرتبط از مجلات معتبر، به زبان فارسی و لاتین مورد استفاده قرار گرفتند. 
یافته ها: یافته های پژوهش در ارتباط با ساختار برنامه مراقبت در منزل سالمندان نشان می دهد که کشورهای توسعه یافته به تعیین اهداف، نیازها، اولویت ها و تهیه برنامه ای مدون در ارتباط با نیازهای سالمندان ساکن منازل پرداخته اند. این کشورها برای حفظ استقلال و توانایی سالمندان و تأمین مراقبت و خدمات درمانی برای سالمندانی که به نوعی توانایی خود را برای مراقبت فردی از دست داده اند، خدماتی را در قالب برنامه مراقبت در منزل در نظر گرفته اند.
نتیجه گیری: بررسیها نشان داده است که خدمات مبتنی بر جامعه و خدمات مراقبت در منزل که جزء خدمات پزشکی محسوب نمی شوند، می توانند به عنوان برنامه پشتیبان جهت ادامه زندگی مستقل سالمندان در منازل خود و حفظ کیفیت زندگی آنان در دراز مدت عمل نمایند. با توجه به اینکه خدمات مراقبت در منزل نقش قابل توجهی در پیشگیری از موارد بستری مجدد سالمند در بیمارستان داشته و به حفظ استقلال و افزایش کیفیت زندگی سالمندان کمک می نماید، بنابراین به نظر می  رسد که در ایران نیز باید این خدمات برای بهبود کیفیت زندگی سالمندان ارائه گردد.
</description>
						<author>مریم  محمدی آذر</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>عوامل مؤثر بر زمین خوردن در سالمندان؛ یک مطالعه طولی آینده‌نگر در آسایشگاه خیریه کهریزک</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5262&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: زمین خوردن یکی از معضلات دوران سالمندی است. سالمندان ساکن موسسات نگه داری به سبب وضعیت سلامت خود و شرایط محیطی بیشتر در معرض زمین خوردن هستند. این مطالعه به منظور رصد عوامل مؤثر بر زمین خوردن سالمندان در آسایشگاه خیریه کهریزک طراحی و اجرا شده است.
روش ها: این مطالعه یک پژوهش طولی آیندهنگر بود. 194 نفر از ساکنان آسایشگاه خیریه کهریزک دارای معیارهای ورود به مطالعه بهصورت خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. در ابتدای مطالعه اطلاعات دموگرافیک، شیوهزندگی، سابقه بیماری ها و دارویی، توانایی بینایی با روش پرسشگری و  اندازه گیریهای آنتروپومتریک، همچنین اطلاعات مربوط به وضعیت شناختی با استفاده از پرسشنامه های آزمون خلاصه شده ذهنی، سنجش وضعیت ذهنی مختصر و وضعیت تعادل با استفاده از آزمون حرکت Tinetti و خرده امتیاز تعادل و راه رفتن آن، وضعیت افسردگی با استفاده از امتیاز افسردگی سالمندان-15، جمع آوری شد. پیگیری شرکت کنندگان شامل بروز زمین خوردن و عوارض آن، به صورت روزانه با تلفن و همچنین پُر کردن فرم حوادث و سوانح توسط مسئول بخش انجام گرفت. داده ها با استفاده از مدل رگرسیون تک متغیره و چند متغیره آنالیز شدند.
یافته ها: میانگین سن شرکت کنندگان 82/8 ±02/76  سال و میانگین روزهای پیگیری 26/189±40/754 روز بود. 44 مورد زمین خوردن در مدت پیگیری (بیش از دو سال) ثبت شد و میزان زمین خوردن در سال 7/22 به ازای هر صد نفر شرکت کننده بود. سابقه سکته مغزی، پارکینسون، کاهش بینایی، مصرف داروهای ضد افسردگی، امتیاز Tinetti و خرده امتیاز تعادل Tinetti در مدل چند متغیره رگرسیون کاکس بعد از تعدیل (برای سن، جنس، مدت بقاء و نمایه توده بدنی)، با زمین خوردن ارتباط داشت.
نتیجه گیری: زمین خوردن در سالمندان با سابقه بیماری های مزمن مانند سکته مغزی و پارکینسون، وضعیت بینایی، مصرف داروهای ضد افسردگی در ارتباط است و ابزار Tinetti قابلیت پیشگویی بروز زمین خوردن را در سالمندان دارد.
</description>
						<author>فرشاد  شریفی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>علل مرگ و میر سالمندان و دقت ثبت مرگ در آسایشگاه خیریه کهریزک </title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5263&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: احتمال مرگ و میر در سالمندان به دلایل مختلف بیشتر است. هدف این مطالعه بررسی علل مرگ سالمندان و میزان دقت علل مرگ ثبت شده در گواهی مرگ با استفاده از بررسی مجدد پرونده پزشکی می باشد.
روش ها: این پژوهش بر پایه داده های گواهی فوت و بررسی مجدد پرونده های تمام افراد فوت شده توسط پزشک متبحر دیگر از فروردین 91 تا پایان آبان ماه 91 در آسایشگاه خیریه کهریزک انجام شده است. در مجموع پرونده 156 نفر از سالمندان 65 سال و بالاتر که در این مدت فوت شده بودند، بررسی شد. متغیرهای استخراج شده شامل ویژگی های دموگرافیک (سن و جنس)، تاریخ و ساعت تشخیص مرگ و علل مرگ بود.
یافته ها: میانگین سن فوت شدگان (05/8) 8/83 سال، میانگین سن در زنان 2/84 و در مردان 5/81 سال بود (01/0&gt;P). بیشترین علت مرگ سالمندان در گواهی فوت و بررسی مجدد پرونده پزشکی، مرگ ناگهانی قلبی به ترتیب با 5/42% و 9/25% بود. بالاترین میزان هم خوانی بین علل مرگ گواهی فوت و بررسی مجدد پرونده پزشکی، با استفاده از ضریب کاپا در مورد خون ریزی گوارشی (75/0=K) و پس از آن در سرطان ها (71/0=K) و عفونت های تنفسی (67/0=K) دیده شد (01/0&gt;Ps). کاپای میزان کلی بین دو روش ثبت علت مرگ 50/0 محاسبه شد. بیشترین تعداد مرگ در فاصله ساعات 13:59 – 12:00 و بعد از آن در فاصله ساعات 9:59 -  8:00  به ترتیب 2/16% و 1/14% اتفاق افتاد. 
نتیجه گیری: علل مرگ ثبت شده در گواهی های فوت در آسایشگاه های سالمندان از دقت چندانی برخوردار نیست. با توجه به شیوع بالای مرگ ناگهانی قلبی در مراکز نگه داری سالمندان، فراهم کردن امکانات و تیم احیاء قلبی-ریوی می تواند در کاهش این نوع مرگ ها مؤثر باشد. 
</description>
						<author>شروان  شعاعی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>تأثیر مکمل اسید چرب امگا 3 بر سندرم متابولیک در سالمندان ساکن آسایشگاه کهریزک: کارآزمایی بالینی دوسو کور</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5264&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: سندرم متابولیک شامل مجموعه ای از اختلالاتی است که خطر بیماری های قلبی- عروقی و دیابت نوع دو را افزایش می دهد. در این مطالعه میزان اثربخشی مصرف اسیدهای چرب امگا 3 بر اجزای این سندرم مورد بررسی قرارگرفت.
روش ها: این مطالعه یک مطالعه مداخله ای دوسو کور بود که بر روی 199 نفر از سالمندان آسایشگاه کهریزک تهران انجام گرفت. شرکت کنندگان به دو گروه دارو (100 نفر) و دارونما (99 نفر) تقسیم شدند. در گروه دارو، بیماران کپسول های حاوی180 میلی گرم EPA و 120 میلی گرم DHA و در گروه دارونما، دارونما را به مدت 6 ماه دریافت کردند. فشارخون، اندازه دور کمر، و پارامترهای خونی و همچنین سطح سرمی APO A1, APO B, hs-CRP, ESR ,  و انسولین در هر دو گروه در ابتدای مطالعه و پس از شش ماه بررسی شد. 
یافته ها: در گروه دارو 89 نفر و در گروه دارونما 87 بیمار مطالعه را به پایان رساندند. میانگین سنی افراد در دو گروه دارو و دارونما به ترتیب 96/9 ±13/74 و 70/8 ±17/75 سال بود. در گروه دارو، استفاده از امگا 3 توانست سطح فشارخون دیاستولیک(001/0P=) و همچنین میزان تری گلیسرید خون (01/0 P=) را به صورت معنی داری نسبت به گروه دارو نما کاهش دهد. اما در سایر پارامترهای اندازه گیری شده تغییر آماری ملاحظه نشد.  
نتیجه گیری: مصرف اسیدهای چرب امگا 3 با دوز استفاده شده در این مطالعه ممکن است که بتواند در بهبود علائم سندرم متابولیک در سالمندان کمک کننده باشد. 
</description>
						<author>حسین  فخرزاده</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارتباط فاز آموزشی مدل پرسید با کیفیت زندگی سالمندان تحت پوشش فرهنگ‌سرای سالمندان تهران</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5269&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: افزایش جمعیت سالمندی و به تبع آن افزایش میزان بیماری های مزمن و کاهش سطح کیفیت زندگی سالمندان مشکلات زیادی را برای جوامع مختلف در پی داشته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله آموزشی با استفاده از سازه های آموزشی الگوی پرسید در ارتقاء کیفیت زندگی سالمندان انجام شده است.
روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی 54 نفر از سالمندان تحت پوشش فرهنگ سرای سالمندان تهران در قالب دو گروه آزمون و کنترل در سال 1388 شرکت داشتند. برای جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته ای بر اساس مدل پرسید و همچنین پرسشنامه استاندارد کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت استفاده شد و کیفیت زندگی سالمندان قبل و 1 ماه بعد از مداخله آموزشی بررسی شد. برای آنالیز داده های حاصل از این بررسی نیز از آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تی مستقل و تی زوجی استفاده شد.
یافته ها: میانگین نمره کل کیفیت زندگی سالمندان گروه آزمون، قبل و بعد از مداخله آموزشی با مقدار 05/0&lt;  P اختلاف معنی داری نشان داد ولی بین نمره کل دو گروه تفاوت معنی دار آماری مشاهده نشد. همچنین ارتباط عامل مستعد کننده (نگرش)، بعضی از عوامل قادر کننده و عوامل رفتاری با کیفیت زندگی با مقدار 05/0&lt;  P معنی دار بود. بررسی ارتباط سازه مستعد کننده (آگاهی) و عوامل تقویت کننده با کیفیت زندگی نتیجه آماری معنی داری نشان نداد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد که برنامه های آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت در ارتقاء کیفیت زندگی سالمندان مؤثر است.
</description>
						<author>حمید  جعفر علیلو</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی وضعیت نگرش پزشکان عمومی نسبت به پدیده سالمندی با استفاده از پرسشنامه کوگان</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5270&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: کارکنان بهداشتی نگرش ها و باورهای متفاوتی نسبت به سالمندان دارند که بر رفتار آن ها در ارائه خدمات سلامت به این افراد موثر است. این مطالعه با هدف تعیین نگرش پزشکان عمومی شاغل در مرکز بهداشتی درمانی استان گلستان نسبت به سالمندان انجام شده است.
روش ها: در این مطالعه مقطعی، 152 نفر از پزشکان شاغل در مراکز بهداشتی استان گلستان بهطور تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه  اطلاعات جمعیت شناختی و  مقیاس نگرش نسبت به سالمندان کوگان برای گردآوری داده ها استفاده شد. آنالیز داده ها در محیط نرم افزار آماری SPSS 16 با آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی، ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد. 
 یافته ها: میانگین و انحراف معیار سن پزشکان شرکت کننده در این مطالعه 82/5± 73/32 بود. میانگین نمره کل نگرش نسبت به سالمندان 22/10 ± 48/115 بود (دامنه نمرات در مقیاس 204-34). 2/54 درصد از پزشکان عمومی نمره کم تر از میانگین را در مقیاس نگرش به سالمندان کسب کرده بودند. میانگین نمرات نگرش منفی نسبت به سالمندان بالاتر از میانگین نمرات نگرش مثبت بود  که از لحاظ آماری معنی دار بود  (001/0 &gt; P).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه، فقط نیمی از پزشکان عمومی، نگرش نسبتاً مطلوبی نسبت به سالمندان داشتند. از آنجایی نگرش های منفی با تاثیر بر رفتارهای افراد می تواند سبب اختلال در ارائه خدمات سلامت گردد بنابراین طراحی برنامه هایی برای بهبود نگرش پزشکان نسبت به سالمندان ضروری به نظر می رسد.
</description>
						<author>مصطفی  قربانی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>اعتبار سنجی نسخه فارسی شده آزمون کوتاه شده شناختی (AMT) در سالمندان آسایشگاه خیریه کهریزک</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5271&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: یکی از مشکلات شایع دوران سالمندی که شیوع آن با افزایش سن افزایش مییابد، زوال عقل است. با تشخیص زود هنگام افراد مبتلا به این مشکل میتوان به بهیود کیفیت زندگی این افراد کمک کرد. هدف از این مطالعه سنجش روایی و پایایی آزمون کوتاه شده شناختی فارسی در سالمندان ساکن در خانه های سالمندان است.
روش ها: 176 نفر سالمند با سن 60 سال و بالاتر ساکن آسایشگاه خیریه کهریزک دارای  شرایط ورود به مطالعه، به صورت تصادفی ساده براساس کد پرونده پزشکی انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، سابقه قبلی پزشکی جمع آوری شد. پرسشنامه مقیاس افسردگی سالمندان (Geriatric Depression Scale)، مقیاس تباهی همه جانبه (Global Deterioration Scale) و همچنین پرسشنامه آزمون کوتاه شده شناختی هنجار شده فارسی برای شرکت کنندگان تکمیل گردید. بر اساس معیارهای تشخیصی دمانسDSM-IV، افراد به دو گروه با وضعیت شناختی طبیعی و دچار اختلال شناخت تقسیم شدند. از نقاط برش مقیاس تباهی همه جانبه برای سنجش میزان روایی، حساسیت و ویژگی آزمون کوتاه شده شناختی فارسی، استفاده شد. 
یافته ها: میانگین سن شرکت کننده (94/7)30/77 بود. روایی افتراقی آزمون کوتاه شده شناختی برای تشخیص افراد بدون اختلال شناختی و با اختلال شناختی مناسب بود [به ترتیـب (33/2) 35/7 و (29/2) 96/5  و 01/0 &gt;P] بود و در نقطـه برش 8 &gt;AMT ، حساسیت 15/92% و ویژگی 5/81% بر اساس مقیاس تباهی همه جانبه، داشت. همچنین میزان حساسیت و ویژگی براساس  معیارهای D‏SM IV  به ترتیب برابر با 9/64  و 64% با نقطه برش 7 بود. پایایی درونی AMT فارسی شده قابل قبول بود (ضریب کرومباخ آلفا = 76/0). همچنین پایایی برونی آن برای یک آزمون گر خوب بود (ضریب همبستگی بین گروهی =89/0).
نتیجه گیری: به نظر می رسد که آزمون کوتاه شده شناختی فارسی از روایی و پایایی خوبی در سالمندان ایرانی برخوردار است
</description>
						<author>مهشید  فروغان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>بررسی وضعیت سلامت و اقتصادی- اجتماعی سالمندان استان ایلام در سال 1390</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5272&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: جمعیت جهان رو به پیر شدن است و انتظار می رود که در سال ۲۰۲۰ بیش از یک میلیارد نفر از جمعیت جهان را سالمندان تشکیل دهند. پژوهش حاضر با هدف تعیین وضعیت اقتصادی-اجتماعی و سلامت جسمی سالمندان ساکن در استان ایلام در سال ١۳۹۰صورت گرفته است.
روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بوده که در آن 1012 سالمند ساکن در شهرستان های استان ایلام به روش تخصیص متناسب در مطالعه شرکت داده شدند. گردآوری داده ها با استفاده از یک پرسشنامه‏ استاندارد صورت گرفت. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم‏افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه برابر 02/8 ±1/70 سال بود. اختلاف معنی داری بین وضعیت اشتغال و نوع شغل سالمندان مورد مطالعه به تفکیک شهرستان محل سکونت وجود داشت (001/0 &gt;P). میانگین فشارخون سیستولیک و دیاستولیک افراد مورد مطالعه به ترتیب 38/28±03/133 و 02/8±76/11 و میانگین توده بدنی آن ها 48/4±72/25 بود. 1/36% از سالمندان مورد مطالعه سابقه ابتلا به بیماری های قلبی داشته، 15% مبتلا به دیابت و 5/22% دچار مشکل تنفسی بودند. 3/45% سابقه جراحی، 8/72% سابقه درد مفاصل، 6/64% سابقه درد اسکلتی و 6/12% سابقه سکته مغزی داشتند. 8/23% دچار مشکل شناخت زمان، 8/22% شناخت مکان، 2/22% شناخت اشخاص، 9/25% دچار لرزش در دست و سر بودند. 
نتیجه گیری: مشکلات شایع جسمی سالمندان استان ایلام تا حدود زیادی به مشکلات جسمی گزارش شده سالمندان از سایر نقاط کشور شباهت دارد و عمده ترین تفاوت ها به وضعیت اقتصادی- اجتماعی برمی گردد که با توجه به پایین تر بودن درآمد سرانه استان ایلام در مقایسه با سایر استان ها، این امر بر وضعیت سلامت سالمندان مؤثر بوده است.
</description>
						<author>مرتضی  منصوریان</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>وضعیت سلامت دهان و دندان سالمندان شهرستان گرگان در سال 1388</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5274&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: سلامت دهان و دندان سالمندان هم از نظر تغدیه ای، نوع غذای مورد استفاده و سلامت جسمی و هم از نظر اعتماد به نفس و ظاهر سالمند دارای اهمیت است. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت سلامت دهان و دندان سالمندان شهر گرگان انجام گرفت.
روش ها: در یک پژوهش توصیفی- تحلیلی تعداد 869 نفر سالمند به روش نمونه گیری تصادفی منظم وارد مطالعه شدند. داده ها از طریق پرسشنامه پیشنهادی سازمان ﺑﻬداشت جهانی برای ارزیابی وضعیت سالمندان تهیه و به روش مصاحبه تکمیل گردید. داده ها از طریق آمار توصیفی و آزمون کای اسکوئر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنی داری 05/0 P &lt; در نظر گرفته شد.
یافته ها: 3/54 درصد مردان و 6/62 درصد زنان تمامی دندان های خود را از دست داده بودند. حفظ تمامی دندان ها در دهان در مردان 4/6 درصد و در زنان 5/1 درصد بود. متوسط دندان های از دست رفته در مردان 4/12±5/22 دندان و در زنان 2/11±4/24 بود. از دست دادن کامل دندان ها در افراد مجرد به طور معنی داری بیشتر از افراد متأهل بود. بین بی دندانی کامل و متغیر تعداد فرزندان ارتباط معنا داری مشاهده شد به طوری که این مقدار در سالمندان با تعداد فرزندان کمتر، کمتر از سالمندان با تعداد بیش از 4 فرزند بود. میزان دندان های از دست رفته کامل در بین سالمندان با وضعیت اقتصادی بد، بیشتر از سالمندان با وضعیت اقتصادی خوب بود.
نتیجه گیری: سلامت دهان و دندان سالمندان مورد بررسی نامناسب است. برنامه ریزی و مداخلات مناسب برای حفظ دندان ها تا سنین سالمندی از سنین پایین تر محسوس است.
</description>
						<author>محمد حسین  حاجی ابراهیمی</author>
						<category></category>
					</item>
					
					<item>
						<title>ارتباط میان سختی شریانی و وضعیت شناختی در سالمندان</title>
						<link>http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5275&amp;sid=1&amp;slc_lang=fa</link>
						<description>مقدمه: دمانس یک مسئله شایع سلامت در جامعه سالمندی است. مطالعات نشان داده اند که میزان سختی شریانی می تواند اختلالات شناختی را پیش بینی نماید. هدف  این مطالعه، بررسی ارتباط  میان سختی شریانی و وضعیت شناختی در سالمندان بود.
روش ها: در این مطالعه مقطعی 60 نفر شامل 31 زن و 29 مرد ≥ 60 سال مراجعه کننده به بیمارستان خاتم الانبیاء شهر تهران که واجد شرایط ورود به مطالعه بودند، به روش تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات با اخذ مشخصات دموگرافیک، اجرای مقیاس تباهی همه جانبه و مقیاس افسردگی سالمندان 15 سوالی به روش مصاحبه چهره به چهره جمع آوری گردید. سختی شریانی با دستگاه اسفیگوموکور و با سنجش سرعت موج نبض کاروتید - فمورال محاسبه شد. در تجزیه و تحلیل داده ها از مدل رگرسیون لجستیک تک متغیره و چند متغیره استفاده گردید.
یافته ها: میانگین سنی  شرکت کنندگان (62/7) 62/72  بود. میانگین سن در گروه با اختلال شناختی، بالاتر از گروه با وضعیت شناختی طبیعی بود [به ترتیب (36/7)40/73 در مقابل (00/8)27/70، 05/0 = P]. میانگین سنوات تحصیلی شرکت-کنندگان در گروه با وضعیت شناختی طبیعی بالاتر از دیگر گروه ها بود (01/0 P &lt;). میانگین سرعت موج نبض در شرکت-کنندگان  (11/4)81/11 متر بر ثانیه بود. سرعت موج نبض با تشدید اختلال شناختی، افزایش یافت (m/s 24 /7  در گروه با وضعیت شناختی طبیعی و m/s 52/15 در گروه با اختلال شناختی شدید) (01/0 &gt; P). 
نتیجه گیری: سرعت موج نبض با وضعیت شناختی رابطه عکس دارد.  به نظر می رسد سختی شریانی مستقل از سایر عوامل خطر قلبی-عروقی با کاهش وضعیت شناختی مرتبط باشد.
</description>
						<author>حسین  فخرزاده </author>
						<category></category>
					</item>
					
	</channel>
</rss>
