مجله دیابت و متابولیسم ایران

بررسی اثر میکروسکوپی عصاره آبی کورکومین بر ترمیم زخم‌های دیابتی موش صحرائی نر نژاد ویستار

سحر ملزمی

مقدمه: در صورت صدمه به پوست، اپیدرم از بین می رود که به این از هم گسیختگی ساختمان بدن، زخم اطلاق می شود که در بیماران دیابتی شایع می باشد. هدف از این تحقیق بررسی اثر عصاره آبی کورکومین بر روی ترمیم زخم های دیابتی موش صحرائی نر نژاد ویستار می باشد.

روش ها: در این مطالعه 48 سر موش نر نژاد ویستار را به 4 گروه (کنترل، شم، تجربی یک، تجربی دو) تقسیم گردیدند. در گروه های مورد آزمایش زخمی به مساحت 3 سانتی متر مربع در سمت چپ ستون فقرات ایجاد کردیم. روند ترمیم زخم به صورت میکروسکوپی بررسی شد.

یافته ها: زخم گروه های دیابتی شده با استرپتوزوسین در مقایسه با گروه سالم ترمیم دیرتری نشان داد و التیام زخم در گروه های تجربی تیمار شده با عصاره کورکومین نسبت به گروه کنترل از سرعت بیشتری برخوردار بود.

نتیجه گیری: نتایج نشان داد که عصاره آبی کورکومین موجب تسریع ترمیم زخم های پوستی نمونه های سالم و دیابتی می شود.

تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی بر بیان اینترلوکین-6 و RCAN-1 در عضله اسکلتی موشهای صحرایی دیابتی شده با استروپتوزوسین

مهدیه ملانوری شمسی

مقدمه: مایوکاین های آزاد شده از عضله اسکلتی دارای نقش های متعدد متابولیکی و هایپرتروفیکی می باشند. از سویی دیگر یکی از مسیرهای پیشنهادی برای اعمال اثرات ورزش در بیماری های متابولیک مسیر سیگنالینگ کالسی نورین بوده است. با توجه به ارتباط مایوکاین اینترلوکین-6 (IL-6) و کالسی نورین هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات تمرین مقاومتی بر میزان بیان mRNA مایوکاین IL-6 و تنظیم کننده کالسی نورین 1 (RCAN-1) به عنوان شاخص فعالیت کالسی نورین در عضله اسکلتی در موش های صحرایی دیابتی بود.

روش ها: 32 سر موش صحرایی به صورت تصادفی به گروه های کنترل سالم، تمرین سالم، دیابتی کنترل و دیابتی تمرین تقسیم شدند. دیابت از طریق تزریق استروپتوزوسین (STZ) القا شد. گروه های تمرین 17 جلسه تمرین مقاومتی فزاینده را اجرا کردند. میزان بیان mRNA IL-6 و RCAN-1 عضله نعلی با روش Real-time Pcr اندازه گیری شد. از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه برای تحلیل داده ها استفاده شد. سطح معناداری 05/0P< در نظر گرفته شد.

یافته ها: نتایج پژوهش نشان دهنده افزایش بیان mRNA RCAN-1 در اثر تمرین ورزشی در گروه های تمرینی بود (05/0P<). دیابت باعث کاهش بیان RCAN-1 در گروه های دیابتی گشته است (001/0P<). همچنین تمرین مقاومتی بیان مایوکاین IL-6 را در عضله اسکلتی افزایش داده است (08/0P=).

نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد می توان به اثرات تعدیلی تمرینات ورزشی مقاومتی در بیان و فعال سازی مسیر کالسی نورین در نمونه های دیابتی و افزایش هم زمان در بیان مایوکاین IL-6 اشاره کرد. به نظر می رسد فعال سازی این مسیر به دنبال تمرینات مقاومتی می تواند در حفظ توده عضلانی در دیابت موثر باشد.

بررسی ارتباط دو واریانت rs10882283 و rs10882273 ژن rbp4 با زخم پای دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به کلینیک تخصصی و فوق تخصصی دیابت و بیماری‌های متابولیک تهران

کبری امیدفر

مقدمه: مقاومت به انسولین و نارسایی پیشرونده سلول های بتا، فاکتورهای کلیدی در بیماری زایی دیابت نوع دو هستند. مطالعات متعددی نشان دهنده نقش RBP4 در بروز مقاومت به انسولین و ابتلا به دیابت بوده و لذا پلی مورفیسم هایی که بر روی بیان و یا عملکرد این ژن تأثیر بگذارند، در خطر ابتلا به T2DM و عوارض آن می توانند نقش داشته باشند. پای دیابتی از جمله عوارض اصلی دیابت شیرین است که علت اصلی ناتوانی و بستری شدن بیماران می باشد و علاوه بر کاهش شدید کیفیت زندگی فرد هزینه های فراوانی را به وی تحمیل می کند. هدف این مطالعه، بررسی ارتباط دو پلی مورفیسم rs10882283 و rs10882273 ژن rbp4 با پای دیابتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو است تا در صورت تایید همبستگی، از آن به عنوان مارکر زیستی پیش آگهی دهنده استفاده شود.

روش ها: این مطالعه از نوع مورد-شاهد است. دو پلی مورفیسم rs10882283 و rs10882273ژن rbp4 در 100 بیمار دیابتی دارای زخم پا با درجه 1 یا 2 از طبقه بندی وگنر در گروه مورد و 133 بیمار دیابتی فاقد زخم در گروه شاهد، با استفاده ازتکنیکPCR Tetra ARMS تعیین ژنوتیپ گردید.

یافته ها: آزمون Chi-square بین دو گروه شاهد و مورد، از نظر آماری اختلاف معنی داری را در فراوانی ژنوتیپ های (CC)، (CT) و (TT) rsl0882273نشان نداد (414/0P=). همچنین مقایسه ژنوتیپ های (CC)، (AC)و (AA) متعلق به پلی مورفیسم rsl0882283 در دو گروه نشان دهنده اختلاف معنی داری بین دو گروه نبود (85/0P=).

نتیجه گیری: طبق این مطالعه، ارتباط معنی داری بین پلی مورفیسم های rs10882283و rs10882273 ژن rbp4و خطر ابتلای به زخم پای دیابتی در بین افراد مبتلا به دیابت نوع دو وجود ندارد.

تاثیر یک‌دوره تمرین سرعتی و موازی هوازی-قدرتی بر برخی مارکرهای التهابی و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت شیرین نوع 2 (T2DM)

ابراهیم بنی طالبی

مقدمه: تمرین ورزشی منظم اثرات ضدالتهابی داشته و موجب سرکوب التهاب سیستمی با درجه پایین در دیابت نوع 2 می شود. لذا، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یک دوره تمرین سرعتی و موازی هوازی-قدرتی بر سطوح پروتئین واکنشکر- C با حساسیت بالا (hs-CRP)، فاکتور نکروز دهنده تومور-آلفا (TNF-α)، اینترلوکین-6 (IL-6) و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت شیرین نوع 2 (T2DM) صورت گرفت.

روش ها: 52 نفر از زنان مبتلا به دیابت نوع 2 (سن 45 تا60 سال، گلوکزناشتای بالاتر از 126 میلی گرم بر دسی لیتر) به طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شدند و بر اساس مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) در سه گروه تمرین همزمان قدرتی-استقامتی (17نفر) و تمرین سرعتی (17 نفر) و کنترل (18 نفر) قرار گرفتند. گروه همزمان قدرتی-استقامتی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته تمرین استقامتی با 60 درصد حداکثر ضربان قلب (MHR) و دو جلسه در هفته تمرین مقاومتی با 70 درصد یک تکرار بیشینه (1-RM) انجام دادند. گروه تمرین سرعتی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته 4 تا10 تکرار آزمون وینگیت 30 ثانیه ای بر روی ارگومتر را با حداکثر تلاش انجام دادند.

یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوت معنی داری بین تاثیر تمرین سرعتی و ترکیبی در فاکتورهای TNF-α (119/0p=)، IL-6 (08/0p=)،hs-CRP (214/0p=) و گلوکز (171/0p=) مشاهده نشد. اما در مورد انسولین (036/0p=) و مقاومت به انسولین (008/0p=) تفاوت بین گروهی معنی دار بود.

نتیجه گیری: هرچند از نظر آماری تفاوت معنی داری بین این دوشیوه تمرینی مشاهده نشد، بنظر می رسد با توجه به تاثیر بیشتر تمرینات سرعتی بر برخی فاکتورهای التهابی، تمرین سرعتی نسبت به تمرینات همزمان قدرتی-استقامتی می توانند شرایط ضدالتهابی بهتری برای زنان دیابت نوع 2داشته باشد.

بررسی ارتباط سواد سلامت با سلامت عمومی بیماران دیابت نوع دو

سلمان برسته

مقدمه: دیابت نوع دو یک معضل مهم برای سلامت عمومی است که باعث اثرات گسترده ای بر عملکردهای فردی و اجتماعی افراد می شود. مطالعه پیش رو با هدف تعیین ارتباط سواد سلامت با سلامت عمومی در بیماران دیابت نوع دو انجام شد.

روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی و مقطعی بر روی 200 بیمار مراجعه کننده به مرکز تحقیقات دیابت دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1393 انجام گردید. روش انتخاب نمونه ها به صورت آسان بود. ابزار جمع آوری اطلاعات سه پرسش نامه مشخصات فردی، سواد سلامت (TOFHLA)، پرسش نامه استاندارد سلامت عمومی GHQ28 بود. داده ها به وسیله نرم افزار SPSS نسخه 16 و با کمک آزمون هایی آمار توصیفی، جدول توزیع فراوانی و آزمون های آماری (آزمون t،ANOVA و ضریب همبستگی پیرسون) تجزیه و تحلیل شد.

یافته ها: بیش از نیمی از شرکت کنندگان (58 درصد) از سواد سلامت کافی برخوردار نبودند و سلامت عمومی آنان متوسط گزارش شد (میانگین نمره 53/7±58/48). ارتباط معنی داری بین سواد سلامت و سلامت عمومی مشاهده شد (191/0-r= و007/0P=). سواد سلامت با سه بعد سلامت عمومی، اضطراب و اختلال خواب (154/0- r= و0029/.P=)، کارکرد اجتماعی (176/0- r= و013/0P=) و افسردگی (218/0-r=و002/0P=) ارتباط آماری معنی داری داشت.

نتیجه گیری: به طور کلی بیماری های مزمن، از جمله دیابت، مشکلات بالینی، اجتماعی و روانی زیادی به دنبال دارند که این مشکلات به نوبه خود سبب محدودیت فعالیت های جسمانی و روانی افراد می شود. این مطالعه نشان داد که سواد سلامت و سلامت عمومی ناکافی مشکل شایعی است و بیماران دیابتی نیاز به آموزش های بیشتری جهت بهبود سطح سواد سلامت و سلامت عمومی دارند.

مقایسه تاثیر آموزش به شیوه چند رسانه‌ای با ارائه تجارب زنده موفق بر کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع دو

داود حکمت پو

مقدمه: با توجه به شیوع و عوارض دیابت و تاثیر آن بر کیفیت زندگی بیماران، و توجه به این موضوع که کیفیت زندگی پایین منجر به کم کردن مراقبت از خود و افزایش خطر عوارض بیماری می شود، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش به شیوه چند رسانه ای با ارائه تجارب زنده موفق بر کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع دو انجام شد.

روش ها: این مطالعه نیمه تجربی است. 160 نفر از بیماران دیابتی نوع دو به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به روش تخصیص تصادفی به دو گروه آزمون و یک گروه شاهد تقسیم شدند. پرسش نامه اطلاعات دموگرافیک و کیفیت زندگی توسط بیماران قبل از مداخله تکمیل شد. در گروه آزمون اول به شیوه چند رسانه ای (بحث گروهی، آموزش به روش فیلم و اسلاید) 5 جلسه به مدت 45 دقیقه برای هر بیمار تنظیم شد. گروه آزمون دوم، آموزش بیماران به شیوه حضور فرد موفق، اداره کلاس و پرسش و پاسخ بود. سپس پرسش نامه کیفیت زندگی توسط بیماران نمونه پژوهش3 ماه بعد از مداخله مجدداً تکمیل شد. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد، بین میانگین میزان کیفیت زندگی قبل از مداخله در سه گروه تفاوت معنی داری وجود ندارد (194/0P=). اما بین میانگین میزان کیفیت زندگی بعد از مداخله در سه گروه تفاوت معنی داری وجود دارد (044/0P=). بین میانگین کیفیت زندگی قبل و بعد از مداخله به روش چند رسانه ای (001/0P£) و تجارب فرد موفق (001/0P£) تفاوت معنی داری وجود دارد.

نتیجه گیری: کیفیت زندگی بیماران دیابتی نوع دو در روش آموزش چند رسانه ای (مولتی مدیا) و تجارب فرد موفق نسبت به گروه شاهد افزایش یافته است.

ارتباط شاخص‌های آنتروپومتریک با برخی مارکرهای سرمی بیماری‌های متابولیک در زوجین 60-25 سال

سیدداود نصرالله پور شیروانی

مقدمه: در سال های اخیر علاوه بر نمایه توده بدنی(BMI)، اندازه دورکمر و دور لگن به عنوان شاخص های تن سنجی مرتبط با بیماری های کاردیومتابولیک مطرح شده اند. برخی از مطالعات ارتباط بین شاخص های مذکور را با بعضی از پارامترهای خونی تائید نمودند. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط شاخص های تن سنجی با شاخص های خونی بیماری های کاردیوواسکولار در زوج های شهرستان بابل انجام گرفت.

روش ها: این مطالعه مقطعی در بهار 1393 انجام گرفت، نمونه پژوهش زوج های 60-25 ساله بودند که به روش خوشه ای و تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته، حاوی متغیرهای فردی، زمینه ای و وابسته با 16 سؤال بود که روایی و پایایی آن مورد تائید قرار گرفت. داده ها در نرم افزار SPSS18 تجزیه و تحلیل شد.

یافته ها: در مردان بین BMI با فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی، قند خون، کلسترول و تری گلیسرید ناشتا رابطه مستقیم وجود داشت (05/0>P). در زنان بین BMI با فشار خون سیستولی، فشار دیاستولی، قند خون و تری گلیسرید ناشتا رابطه مستقیم معنی دار وجود داشت. بین نسبت دور کمر به دور لگن (WHR) مردان و زنان با فشار خون سیستولی، فشار خون دیاستولی، قند خون، کلسترول و تری گلیسرید ناشتا رابطه مستقیم معنی دار وجود داشت (05/0>P). بین شاخص های تن سنجی (به جزء BMI) و متغیرهای خونی مردان و زنان یا همسرشان رابطه مستقیم معنی دار وجود داشت (05/0>P).

نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد با افزایش BMI و نسبت دور کمر به دور لگن (WHR) زوج ها، میزان شاخص های خونی مرتبط با بیماری های کاردیومتابولیک افزایش می یابد و ممکن است به طور مستقیم و غیرمستقیم زمینه ابتلاء به بیماری های مزمن متابولیک را فراهم نماید.