http://ijdld.tums.ac.ir مجله دیابت و متابولیسم ایران - مقالات نشریه - سال 1397 جلد17 شماره4 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1397/2/11 http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5774&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش قند خون، با کاهش دفاع ضداکسایشی بدن، همراه است. هدف تحقیق حاضر مقایسه ی اثر تمرینات مقاومتی ـ هوازی با و بدون مصرف زنجبیل بر برخی از شاخص های اکسایشی و ضداکسایشی در زنان چاق دیابتی نوع دو بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 24 زن دیابتی نوع دو با میانگین سنی 36/4</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:symbol;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">47/49 سال، نمایه ی توده ی بدن 16/3</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:symbol;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">31 کیلوگرم/ مترمربع، قد 04/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:symbol;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">56/1 متر به صورت نمونه در دسترس انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه 12نفره تجربی و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه 12 هفته، 3 جلسه در هفته، تمرینات مقاومتی را با شدت 85-75 درصد یک تکرار بیشینه در 8 ایستگاه، و پس از 5 دقیقه استراحت، تمرینات تناوبی هوازی را با شدت 85-75 درصد ضربان قلب بیشینه، انجام دادند. یک گروه روزانه کپسول های 800 میلی گرمی پودر ریزوم زنجبیل و گروه دوم کپسول های حاوی آرد گندم را مصرف کردند. 24 ساعت قبل و بعد از دوره ی تمرینی، مالون دی آلدئید </span></span><span dir="LTR">(MDA)</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ظرفیت تام آنتی اکسیدانی </span></span><span dir="LTR">(TAC)</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> آنزیم سوپراکسید دیسمیوتاز </span></span>&nbsp;<span dir="LTR">(SOD)</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدار گلوتایتون (</span></span><span dir="LTR">GSH</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، هموگلوبین گلیکوزیله </span></span><span dir="LTR">(HbAlc)</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، گلوکز و انسولین و ترکیب بدنی سنجیده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 12 هفته تمرین ترکیبی همراه و بدون مصرف زنجبیل سبب کاهش معنادار هموگلوبین گلیکوزیله، انسولین، مقاومت انسولینی، درصد چربی و افزایش معنادار </span></span><span dir="LTR">TAC</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و گلوتایتون نسبت به حالت پایه شد (05/</span></span><span style="font-size:12.0pt;">&ge;</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">0</span></span><span dir="LTR">P</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، در حالی که بر مقادیر </span></span><span dir="LTR">SOD</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR">MDA</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تأثیر معناداری بر جای نگذاشت. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> به نظر می رسد انجام تمرینات ترکیبی با و بدون مصرف زنجبیل سبب بهبود شرایط آنتی اکسیدانی و برخی از شاخص های ترکیب بدنی در زنان چاقدیابتی نوع دو باشد.</span></span><br> &nbsp; رویا عسکری http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5540&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: هنگام رویکرد بالینی به بیماران، پزشکان بایستی قادر به تخمین میزان اهمیت و نیز اولویت یافته های بالینی باشند. هدف از این مطالعه بررسی میزان همبستگی وزن دهی پزشکان به یافته های بالینی، با نسبت احتمال مثبت یافته ها (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(likelihood ratio </span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">LR</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">)</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بیمار مبتلا به آسیت می باشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: در این مطالعه از 110 پزشک خواسته شد تا پرسشنامه ای را تکمیل نمایند که حاوی یک سناریو از یک بیمار مبتلا به آسیت و تعدادی یافته بالینی مربوط به آسیت بود. آنها بایستی به این یافته های بالینی براساس میزان اهیمت آن ها در تشخیص آسیت و اینکه وجود آن یافته ها تا چه میزان می تواند تشخیص آسیت را تحت تأثیر قرار دهد، وزنی بین 0 تا 100 اختصاص دهند. هم زمان نسبت احتمال مثبت یافته ها نیز از شواهد معتبر موجود استخراج شد و میزان همبستگی وزن هایی که پزشکان به یافته ها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافته ها ارزیابی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: نتایج نشان داد که اختلاف معناداری بین وزن هایی که پزشکان به یافته ها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافته ها وجود دارد و اوزان اختصاص داده شده توسط پزشکان با نسبت احتمال مثبت یافته ها همبستگی ندارد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> طبق نتایج ما پزشکان در تخمین میزان اهمیت یافته های بالینی در بیماران مبتلا به آسیت دچار خطا هستند. مطالعات بعدی لازم است تا مشخص گردد که این تخمین نادرست تا چه اندازه می تواند بر رویکرد بالینی به بیماران تأثیر سوء داشته باشد.</span></span> فرزانه سعیدی فرد http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5788&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">همودیالیز شایع ترین روش درمان در بیماران مبتلا به مرحله ی انتهایی نارسایی مزمن کلیه می باشد. بیماران تحت درمان با همودیالیز به دلیل داشتن درمان های خاص نیازمند انجام فعالیت های خودمراقبتی می باشند. با توجه به کمبود اطلاعات در مورد نقش سواد سلامت در خودمراقبتی مؤثر و کارآمد این بیماران، پژوهش حاضر با هدف تعیین همبستگی خودمراقبتی با سواد سلامت در بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها: </span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پژوهش حاضر یک مطالعه ی توصیفی- همبستگی است که بر روی 93 بیمار تحت درمان با همودیالیز مراجعه کننده به بیمارستان ولی عصر (عج) اراک به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انجام شده است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش نامه های اطلاعات جمعیت شناختی، خودمراقبتی و تعدیل شده سواد سلامت بزرگسالان ایرانی بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات با کمک آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون) انجام شد. سطح معناداری 05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در نظر گرفته شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها: </span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">از 93 بیمار مورد پژوهش 6/79 درصد مرد و 4/20 درصد زن بودند. میانگین نمره ی خودمراقبتی (46/45</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) 90/146 و سواد سلامت (42/36</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) 14/88 و در حد متوسط برآورد شدند. به ترتیب کم ترین نمره خودمراقبتی و سواد سلامت مربوط به حیطه ی مصرف مایعات و تصمیم گیری و رفتار بود. همچنین خودمراقبتی با سواد سلامت همبستگی مثبت و معناداری داشت (6/0= </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">r</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، 0001/0> </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با توجه به همبستگی مثبت و معنادار خودمراقبتی با سواد سلامت لزوم توجه مسؤولین و سیاست گذاران پرستاری جهت ارائه</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> </span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">ی برنامه های آموزشی متناسب با سطح سواد سلامت ضروری به نظر می رسد.</span></span> سیما زاهدی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5786&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با توجه به پیشرفت روزافزون دیابت و لزوم استفاده از داروهای جایگزین و کم خطر گیاهی، در این مطالعه ی تجربی اثر عصاره ی هیدروالکلی برگ رزماری (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Rosmarinus Officinalis L</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) بر آسیب شناسی بافتی و فعالیت آنزیم های کبدی مورد بررسی قرار گرفت. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: در این مطالعه ی تجربی 50 عدد موش صحرایی نر از نژاد ویستار با وزن 200 تا 250 گرم به طور تصادفی به 5 گروه 10 تایی شامل کنترل سالم، کنترل دیابتی و 3 گروه تجربی (دیابتی تیمار شده با دوزهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg 50</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg 100</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg 200</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> عصاره ی هیدروالکلی برگ رزماری) تقسیم شدند. فعالیت و تغییرات آنزیم های کبدی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ALT</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AST</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ALP</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در همه ی گروه ها مورد بررسی قرار گرفت. سپس مقاطع عرضی میکروسکوپیک از بافت کبد تهیه و مورد بررسی قرار گرفت.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: فعالیت آنزیم های کبدی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ALT</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AST</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ALP</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) در گروه دیابتی نسبت به گروه کنترل غیردیابتی افزایش معنی داری داشت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P< 0.01</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). استفاده از عصاره ی هیدروالکلی برگ رزماری باعث کاهش معنی دار میزان آنزیم های کبدی در فعالیت آنزیم ها و ترمیم بافت کبد موش های دیابتی شده است (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<0.01</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: نتایج این پژوهش نشان داد که عصاره ی هیدروالکلی برگ رزماری در موش های دیابتی می تواند فعالیت آنزیم های کبدی را تعدیل کند. همچنین در حالت ابتلاء به دیابت، این عصاره اثر ترمیمی بر بافت کبد از خود نشان داد. از خواص فارماکولوژیکی و اثر ضد التهابی عصاره ی رزماری می توان در جلوگیری از التهاب کبدی ناشی از دیابت استفاده نمود.</span></span> پریسا کریشچی خیابانی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5768&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> اختلال متابولیسم لیپیدهای درون عضلانی در ایجاد مقاومت به انسولین و دیابت نقش مهمی ایفا می کنند. پری لیپین 3 از جمله پروتئین های مهم خانواده ی پری</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">لیپین در تنظیم لیپولیز و ذخیره ی آن در سلول های عضلانی است. لذا هدف از این مطالعه مقایسه دو شدت متفاوت تمرین استقامتی (کم شدت و شدت بالا) بر بیان پروتئین پری لیپین 3 عضله ی اسکلتی، سطوح سرمی گلوکز و انسولین موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوسین است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها :</span></span></strong> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تعداد 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی ساده به سه گروه </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">(تمرین استقامتی کم شدت ، تمرین استقامتی با شدت </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بالا</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و کنترل) تقسیم شدند</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. تمرین استقامتی به مدت هشت هفته و</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">شدت تمرین در گروه کم شدت </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">60</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">درصد </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Vo_2max</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ، شدت بالا </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">۸5</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">درصد </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Vo_2max</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بود و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. بیان نسبی پروتئین پری لیپین 3 با تکنیک وسترن بلات انجام شد. جهت تعیین معنی دار بودن تفاوت بین متغیرها از آزمون آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج مقایسه بین گروهی، اختلاف معنی داری بین سه گروه در متغیرهای پری لیپین 3 نشان داد (012/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). نتایج آزمون تعقیبی بیانگر افزایش معنی دار بیان پروتئین پری لیپین3 در تمرینات شدید استقامتی نسبت به گروه کنترل دیابتی بود (009/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، اما تفاوت معنی داری در میزان پری لیپین 3 در گروه تمرین کم شدت استقامتی نسبت به گروه کنترل وجود نداشت (442/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). نتایج <span style="letter-spacing:-.2pt;">مقایسه بین گروهی، اختلاف معنی داری بین سه گروه در سطوح سرومی گلوکز و انسولین نشان داد (به ترتیب 0001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 0003/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> P</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با توجه به نتایج پژوهش می توان به تأثیر تمرینات استقامتی با شدت بالا بر افزایش بیان پری لیپین 3 در نمونه های دیابتی اشاره کرد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">.</span></span></span> مهدی غفاری http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5781&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> اپلین آدیپوکاینی است که اخیراً شناسایی شده و به طور گسترده ی از بافت چربی سفید ترشح می شود و در افراد چاق و اضافه وزن مقادیر اپلین و بیان ژن اپلین افزایش می یابد. از این رو در مطالعه ی حاضر تأثیر یک دوره تمرین هوازی و مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بر وزن، سطوح اپلین پلاسما و مقاومت به انسولین زنان دارای اضافه وزن بررسی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 40 زن با </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BIM</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بیش از 25 و غیر ورزشکار با میانگین سنی91/6 </span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 37/30 سال، میانگین وزن97/12</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 89/74 کیلوگرم بر مترمربع و نمایه توده ی بدنی 95/3 </span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 08/30 کیلوگرم بر متر مربع به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. گروه تمرین هوازی (دویدن بر روی تردمیل) با شدت 80-70 درصد ضربان قلب بیشینه به صورت فزاینده، هر جلسه به مدت 60-45 دقیقه، سه روز در هفته و به مدت 10 هفته به تمرین پرداختند. گروه ویتامین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> سه روز در هفته یک عدد کپسول ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با دوز مصرفی 3000 واحد بین المللی به مدت 10 هفته مصرف کردند. گروه ترکیبی به طور همزمان 10 هفته به تمرین هوازی و مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> پرداختند. وزن، سطح سرمی گلوکز، لیپوپروتئین ها و اپلین در هر چهار گروه پس از 12 ساعت ناشتایی شبانه و قبل از شروع اولین جلسه ی تمرین و24 ساعت پس از پایان برنامه تمرینی و مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> انجام گرفت. داده های حاصل با استفاده از آزمون </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;">t</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> وابسته و تحلیل کواریانس یک طرفه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ANOVA</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در سطح معناداری (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P&le;0.05</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) تجزیه و تحلیل شدند. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 10 هفته تمرین هوازی و مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با کاهش معنادار وزن، اپلین و تری گلیسرید (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.00</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و افزایش معنادار سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDL</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P&le;0.05</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) همراه بود در حالی که در </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BIM</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، کلسترول، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">LDL</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین تغییر معناداری مشاهده نشد. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> یافته ها ضمن تأثیر مثبت تمرین هوازی بر ترکیبات بدن، اپلین و لیپوپروتئین های پلاسما نشان داد مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در افراد چاق و دارای اضافه وزن می تواند باعث کاهش وزن شود.</span></span> فرزانه تقیان