http://ijdld.tums.ac.ir مجله دیابت و متابولیسم ایران - مقالات نشریه - سال 1398 جلد19 شماره3 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1398/11/12 http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5945&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> دیابت نوع دو شایع ترین نوع دیابت است که به طور کلاسیک با اختلال عملکرد سلول های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&beta;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> پانکراس مشخص می شود. یکی از دلایلی که باعث افزایش بروز دیابت می شود، تغییر در الگوها و ریتم های شبانه روزی است. ملاتونین یکی از مولکول های بیولوژیکی است که نقش مهمی در تنظیم ساعت شبانه روزی و همچنین اثر مهاری بر ترشح انسولین در سلول های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&beta;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> دارد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط واریانت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">rs10830962</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">MTNR1B</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و خطر ابتلا به دیابت نوع دو در گروهی از بیماران ایرانی است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تعیین ژنوتیپ 208 نفر شامل 108 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو و 100 نمونه کنترل به عنوان گروه شاهد با استفاده از تکنیک واکنش</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">زنجیره ای پلیمراز- چند شکلیِ</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">طول قطعه محدود شونده</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(PCR-RFLP)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> فراوانی ژنوتیپ</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">های</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CC</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GC</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GG</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بیماران به ترتیب 6/54، 1/85 و 5/43 درصد و در گروه شاهد به ترتیب 81 ، 0 و 19 درصد بود. فراوانی آلل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">G</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بیماران دیابتی به طور معنی داری بیشتر از افراد غیر دیابتی بود (3/3 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">OR=</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، 3/5-1/2</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CI=</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ، 001/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> شواهد مطالعه نشان داد که واریانت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">rs10830962</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">MTNR1B</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> می تواند مستقیماً با دیابت نوع دو در ارتباط باشد.</span></span> ماندانا حسن زاد http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5942&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></strong>: <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پای دیابتی یکی از عوارض دیابت است که بخش عمده ای از بیماران مبتلا به دیابت به آن مبتلا شده و هزینه های بسیاری را به خانواده و نظام ارائه خدمت در جامعه تحمیل می کند</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف این مقاله مروری بیان خلاصه آخرین یافته های حوزه ی پای دیابتی بر اساس راهنماهای بالینی است. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش</span></span></strong> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">ها: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در این مطالعه مروری به منظور دستیابی به بهترین راهنمای بالینی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در حوزه ی پای دیابتی</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با تعیین راهبرد جستجو و معیار های ورود و خروج تمام راهنماهای بالینی مرتبط در پایگاه ها و وب سایت های دستورالعمل های بالینی جستجو شدند. راهنماهای بالینی مرتبط با مراقبت پای دیابتی در بازه ی زمانی ژانویه&nbsp; 2000 تا ابتدای 2019 جستجو و بازیابی شد و برای انتخاب راهنمای بالینی منتخب توسط دو پژوهشگر به طور مجزا غربالگری شد. </span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> براساس معیارهای مطالعه راهنمای بالینی کارگروه بین المللی پای دیابتی به عنوان کامل ترین راهنمای حوزه ی پای دیابتی انتخاب شد. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در این مرور اصول اساسی پیشگیری و درمان مشکلات پا در بیماران مبتلا به دیابت به طور خلاصه در بخش های پیشگیری از بروز زخم های پا در بیماران مبتلا به دیابت در معرض خطر، پوشش پا و ابزار کاهنده ی فشار جهت پیشگیری و بهبود زخم پا در بیماران مبتلا به دیابت، تشخیص، پیش آگهی و درمان بیماری شریان محیطی در بیماران مبتلا به زخم های پای دیابتی، تشخیص و درمان عفونت های پا در بیماران مبتلا به دیابت و مداخلات به منظور ارتقاء بهبود زخم های مزمن پا در بیماران مبتلا به دیابت ارایه شده است. </span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری</span></span></strong>: <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">این خلاصه به مهم ترین نکات بخش های پیشگیری و درمان مشکلات پا در بیماران مبتلا به دیابت می پردازد. به تیم درمان توصیه می شود که کل راهنما را در هر موضوع جهت دستیابی به توصیه های جزئی تر و همچنین مرورهای سیستماتیک با بحث های جزئی تر در مورد شواهد مطالعه نمایند.</span></span> محمدرضا مهاجری http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5923&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سایتوکاین های پیش التهابی عامل نکروز تومور آلفا</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TNF-&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و ضد التهابی اینترلوکین -10 به ترتیب نقش مهمی در ایجاد و جلوگیری از التهاب سیستمیک دارند</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف از مطالعه ی حاضر بررسی </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تأثیر</span></span></span><strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> هم افزایی</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تمرین تناوبی شدید و مصرف رزوراترول بر مقادیر </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-10</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TNF-&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در موش های دیابتی بود.</span></span></span><span style="letter-spacing:.75pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها:</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در این مطالعه ی تجربی، 32 سر</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">موش صحرایی 10</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">225 گرم براساس جدول برآورد حجم نمونه ی کوهن دیابتی شده </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با ترکیب رژیم پرچرب و تزریق استرپتوزوسین (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">STZ</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">به طور تصادفی به چهار گروه کنترل (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، مکمل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(M)</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، تمرین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(T)</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، تمرین+مکمل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(TM)</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تقسیم شدند. گروه های تمرین به مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته، هر جلسه 18 دقیقه تحت تأثیر تمرین تناوبی شدید با شدت 90 تا 100 درصد </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">VO2max</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> قرار گرفتند. گروه های دریافت کننده ی مکمل روزانه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> 10 رزوراترول به مدت هشت هفته، سه بار در هفته به صورت گاواژ دریافت کردند. 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسه ی تمرین، نمونه ی خونی از آزمودنی ها گرفته شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس یک طرفه و نرم افزار</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">spss</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> &nbsp;ورژن 24 ارزیابی شد.</span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها: </span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها نشان داد در گروه های تجربی </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-10</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش یافت اما معنادار نبود (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=0.109</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، مقادیر </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TNF-&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در گروه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TM</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> کاهش یافت در حالی که در گروه های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">T</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">M</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش یافت که در مقایسه با گروه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TM</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> معنادار بود (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=.000</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، گلوکز ناشتا، انسولین و شاخص مقاومت به انسولین گروه های تجربی کاهش معنا داری پیدا کرد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=.000</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> اجرای هشت هفته تمرین تناوبی به همراه مصرف رزوراترول می تواند با افزایش</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-10</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و کاهش </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TNF-&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تأثیر مثبت بر عوامل التهاب و مقاومت به انسولین بگذارد.</span></span></span> معصومه حسینی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5914&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> شیوع دیابت نوع دو به علت تغییر در شیوه ی زندگی، افزایش شیوع چاقی و کاهش فعالیت بدنی؛ پیوسته در حال افزایش است. کنترل و تعدیل عوامل اکسیدانی در افراد دیابتی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مطالعه اثر تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف عصاره ی هیدروالکلی آویشن شیرازی بر تعادل عوامل اکسیدانی وآنتی اکسیدانی موش های دیابتی شده نوع دو توسط استرپتوزوتوسین مورد مطالعه قرار گرفت.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این تحقیق از موش های صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده ی وزنی 10</span></span><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">110 گرم استفاده شد. موش ها به طور تصادفی به چهار گروه تمرین و آویشن، آویشن، تمرین و کنترل تقسیم شدند. عصاره به میزان 200 سی سی روزانه از طریق سرنگ گاواژ شد. برنامه ی تمرین شامل دویدن روی تردمیل با سرعت حداقل 20 و حداکثر 38 متر در دقیقه به مدت 60 دقیقه در روز، پنج روز در هفته و به مدت هشت هفته بود. مقادیر مالون دی آلدهید </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(MDA)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، گلوتاتیون پراکسیداز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(GTX)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، سوپراکسیددیسموتاز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(SOD)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و کاتالاز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(CAT)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> سرم به روش الایزا اندازه گیری شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">MDA</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CAT</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سرم در گروه کنترل نسبت به گروه های دیگر در سطح بیشتری قرار داشت (002/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).<span style="color:black;"> بین سطوح </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SOD</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GPX</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> سرم در گروه های مختلف اختلاف معناداری وجود نداشت (790/0=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"> </span></span></strong><strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">گیری:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> اجرای تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف عصاره ی آویشن می توانند تعادل اکسایشی و ضداکسایشی را در موش های دیابتی بهبود دهند.</span></span> حسین عابد نظری http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5961&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></span></span></strong>: <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف از این مطالعه استفاده از داده های دارویی جهت تعیین شیوع پُرکاری تیروئید بالینی در سطح ملی و استانی است.</span></span><br> <strong><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها: </span></span></span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">داده های فروش کشوری داروهای ضدتیروئیدی (متی مازول و پروپیل تیوراسیل) از آمارنامه ی دارویی سال 1393 که توسط سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت منتشر می شود استخراج شد. سپس با استفاده از داده های نسخ تأمین اجتماعی و خدمات درمانی سال 1393، نسبت های داروهای ضدتیروئیدی تجویز شده برای هر گروه سنی-جنسی در هر استان و همچنین دوز تعریف شده روزانه داروهای مورد نظر استخراج شد. همچنین با استفاده از مرور نظام مند و انجام متاآنالیز در مطالعات انجام شده در پُرکاری تیروئید بالینی در ایران، میزان تجویز داروهای ضدتیروئیدی استخراج گردید. در نهایت با ترکیب داده های فوق شیوع پُرکاری تیروئید بالینی در هر گروه سنی-جنسی در هر استان و در سطح ملی محاسبه شد.</span></span><br> <strong><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته &rlm;ها</span></span></span></span></strong>: <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">شیوع (فاصله ی عدم قطعیت ۹۵</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">درصد</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) پُرکاری تیروئید بالینی در سال 1393</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در کشور </span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">32/0 (51/0</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">-</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">21/0) درصد محاسبه شد که 44/0 (68/0</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">-</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">29/0) درصد در زنان و 2/0 (33/0</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">-</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">12/0) درصد در مردان بود</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. در بین استان ها کمترین شیوع مربوط به استان سیستان و بلوچستان با 24/0 (38/0-16/0) درصد و بیشترین شیوع مربوط به استان گیلان با 38/0 (6/0-24/0) درصد بود.<span style="background:white;"><span style="color:black;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="background:white;"><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری: </span></span></span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">شیوع به دست آمده در این مطالعه با مطالعات انجام شده در جهان و ایران مطابقت داشت و لذا می توان نتیجه گرفت که داده های دارویی منبع خوبی جهت تعیین شیوع بیماری های مزمن در بیماری هایی که داروهای اختصاصی دارند، هستند. </span></span> باقر لاریجانی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=5934&sid=1&slc_lang=fa <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: هدف از تحقیق حاضر تعیین آثار تمرین هم زمان ( مقاومتی-استقامتی) بر بیان ژن سایتوکاین های پیش التهابی و ضد التهابی در زنان دیابتی نوع دو بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش ها</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: 18 نفر از زنان دیابتی با محدود ه ی سنی 38<span style="color:black;">-</span></span>30 سال به صورت تصادفی انتخاب و در سه گروه تمرین هم زمان (سالم 6 نفر)، تمرین هم زمان (دیابتی 6 نفر) و کنترل (6 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرینی هم زمان شامل اجرای تمرین مقاومتی به روش درونگرا سه ست 8 تکراری با80 درصد یک تکرار بیشینه ( </span><span style="position:relative;top:5.5pt;"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"><img alt="" height="22" src="file:///C:UsersadminAppDataLocalTempmsohtmlclip1�1clip_image002.gif" width="20" ></span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و سپس تمرین استقامتی دویدن بر روی تردمیل به مدت سی دقیقه (سه ست 10 دقیقه ای) با شدت 80-70 درصد حداکثر ضربان قلب بود. <span style="letter-spacing:-.1pt;">میزان بیان ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mRNA</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1&beta;, IL-10 and TNF-&alpha;</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) از طریق تکنیک </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Real time-PCR</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و بیان کمی ژن ها با استفاده از روش</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">2^-∆∆CT</span></span></span><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp; محاسبه گردید.</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> از آزمون آماری &nbsp;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(permutation t- test)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و آنوای یک راهه مستقل جهت تعیین تفاوت متغیرها </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&lrm;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&rlm;استفاده گردید.</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> یافته های تحقیق نشان داد میزان بیان ژن </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">اینترلوکین یک بتا </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و عامل</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نکروزدهنده ی تومور آلفا </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در زنان دیابتی نوع دو و گروه سالم یک ساعت بعد از فعالیت نسبت به گروه کنترل کاهش پیدا کرده است و این کاهش معنادار بوده است </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">. علاوه بر این، نتایج تحقیق نشان داد که ژن اینترلوکین 10 در لکوسیت زنان دیابتی نوع دو و گروه سالم یک ساعت بعد از تمرین بیان نشده است </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(P>0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتاج حاصل از پژوهش حاضر بیانگر آن است که تمرین هم زمان موجب تعدیل بیان فاکتورهای پیش التهابی در زنان دیابتی می شود اما تغییری در عوامل ضدالتهابی ایجاد نکرده است. به نظر می رسد این نوع تمرینات هم زمان حاد بیشتر بر کاهش بیان عوامل پیش التهابی اثر دارند تا عوامل ضد التهابی.</span></span> امیرعباس منظمی