http://ijdld.tums.ac.ir مجله دیابت و متابولیسم ایران - مقالات نشریه - سال 1401 جلد22 شماره3 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1401/6/10 http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6151&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">مقدمه:</span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> دیابت با تغییر تعادل بین عوامل تحریک کننده و مهار کننده ی آنژیوژنز می تواند باعث افزایش بیماری های قلبی و عروقی شود. در این مطالعه اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HIIT</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) بر بیان پروتئین آنژیواستاتین و</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">کیناز چسبندگی کانونی(</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">FAK-1</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) بطن چپ قلب رت های دیابتی بررسی شد. </span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">روش ها:</span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> در این مطالعه ی تجربی، تعداد 24 سر رت نر ویستار به طور تصادفی به سه گروه مساوی (8=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">n</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">): کنترل-سالم (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">C</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، دیابت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">D</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) و دیابت-تمرین (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">D+T</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) تقسیم شدند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین در رت های نر القا شد. گروه تمرین به مدت هشت هفته برنامه ی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HIIT</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> را روی تردمیل انجام دادند. در پایان هفته ی هشتم نمونه بافت بطن چپ </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">قلب</span></span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آزمون آماری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">ANOVA</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری 05/0</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P<</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> تحلیل شد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">یافته ها:</span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> نتایج نشان داد که القای دیابت باعث افزایش بیان آنژیواستاتین (006/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، گلوکز سرمی (001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) و کاهش بیان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">FAK-1</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> (001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) شد. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HIIT</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> در رت های دیابتی باعث کاهش معنی داری در بیان آنژیواستاتین (006/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">p</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) و میزان گلوکز (001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) شد. همچنین افزایش معنی داری در بیان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">FAK-1</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> در گروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">D+T</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> مشاهده شد (001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">). </span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">نتیجه گیری:</span></span></span></b> <span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HIIT</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> باعث کاهش در بیان پروتئین آنژیواستاتین و میزان گلوکز و همچنین افزایش بیان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">FAK-1</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> بطن چپ قلب شد. به نظرمی رسد تمرین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HIIT</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> با تغییر در این شاخص های مؤثر بر رگ زایی و گلوکز خون می تواند عوارض قلبی عروقی ناشی از دیابت را در رت های نر کاهش دهد. </span></span></span></span></span></span></span></span> عباس صادقی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6149&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">مقدمه:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> دیابت ملیتوس به گروهی از اختلالات متابولیکی اطلاق می شود که با افزایش سطح خونی گلوکز به علت اختلال در ترشح انسولین، عملکرد انسولین یا هر دو همراه است. با توجه به این که آلفاگلوکوزیداز یک آنزیم کلیدی در هیدرولیز کربوهیدرات ها و افزایش سطح قند خون است. هدف از این پژوهش بررسی بیوانفورماتیکی مهار آنزیم آلفاگلوکوزیداز به وسیله ی ترکیبات اصلی گیاه مریم گلی است.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">روش ها:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> این پژوهش به روش توصیفی </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">&ndash;</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">تحلیلی صورت گرفت</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">.</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> جهت مطالعه ی نحوه ی برهم کنش و میزان انرژی اتصال ترکیبات در جایگاه فعال آنزیم، ساختار سه بعدی ترکیبات و پروتئین مورد بررسی به ترتیب از پایگاه های</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">PubChem</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">PDB</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> به دست آمد. پس از بهینه سازی انرژی توسط نرم افزار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Hyperchem</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">، مطالعات داکینگ به وسیله ی نرم افزار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">AutoDock 4.2</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> انجام گرفت و برای به دست آوردن پارامترهای لیپینسکی و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی ترکیبات از سرور</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Swiss ADME</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> استفاده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">یافته ها:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> ترکیبات مورد مطالعه از نظر انرژی اتصال و نحوه ی برهم کنش مشابه با دو ترکیب کنترل مثبت وگلیبوز و میگلیتول بودند، بهترین نتایج داکینگ مربوط به ترکیب کامفور است. در حقیقت این ترکیب با منفی ترین سطح انرژی اتصال (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Kcal/mol</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> 95/3-) تمایل بیشتری برای اتصال به آمینواسیدهای کلیدی جایگاه فعال آنزیم آلفاگلوکوزیداز دارد. </span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">نتیجه گیری:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> با توجه به برهم کنش ها ی مناسب ترکیبات مریم گلی با آنزیم می توان پس از تأیید نتایج در شرایط برون تنی و درون تنی از این گیاه به عنوان یک کاندید مناسب دارویی در درمان دیابت استفاده کرد.</span></span></span></span></span></span></span></span> عزیزه اسدزاده http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6139&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">مقدمه:</span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> میوپاتی دیابتیک یکی از مشکلات عمده در افراد دیابتی نوع دو است. دو پروتئین های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PAX7</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PGC-1&alpha;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> از جمله پروتئین های مؤثر در نوسازی و متابولیسم کربوهیدرات ها در عضلات اسکلتی هستند. هدف از پژوهش حاضر <a name="_Hlk45649531">بررسی اثر 8 هفته تمرین مقاومتی در شرایط هایپوکسی برمحتوای پروتئین های </a></span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PAX 7</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PGC-1&alpha;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> در عضله نعلی رت های دیابتی نوع دو بود.</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">روش ها: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">در این تحقیق 40 سر رت نر ویستار 10هفته ای پس از القا دیابت نوع دو، به پنج گروه کنترل سالم(</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HC</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، کنترل دیابتی(</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">DC</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، تمرین مقاومتی (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">RT</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، تمرین مقاومتی در هایپوکسی (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">RT-HPX</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) و گروه هایپوکسی (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">HPX</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) تقسیم شدند. تمرین های مقاومتی به مدت 8 هفته، 5 جلسه در هفته، در گروه های تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی در هایپوکسی انجام شد. پس از اتمام تمرین ها، نمونه ی بافت از عضله ی نعلی انجام و جهت اندازه گیری غلظت پروتئین های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PAX 7</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PGC-1&alpha;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> مورد ارزیابی قرار گرفت. </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">یافته ها:</span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> نتایج نشان داد، بین گروه های تحقیق در هر دو پروتئین های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PAX7</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PGC-1&alpha;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> تفاوت معنی داری (0001/0=</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">) وجود دارد. القای دیابت منجر به کاهش معنی دار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PAX7</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> شد اما گروه تمرین مقاومتی در هایپوکسی تفاوت معنی داری با گروه کنترل سالم نداشت (451/0 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P=</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">). مقادیر پروتئین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">PGC1-&alpha;</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> نیز<b> </b>در گروه القای دیابت کاهش معنی داری را در مقایسه با گروه کنترل داشت (01/0 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P=</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">)، اما تمرین در هایپوکسی مقادیر آن را به بیشتر از گروه کنترل سالم افزایش داد (0001/0 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">P=</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">).</span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black">نتیجه گیری:</span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="color:black"> می توان به تمرینات مقاومتی و قرار گرفتن در معرض هایپوکسی موقت و غیرفعال نیز به عنوان یک راهکار پیشنهادی در بهبود شاخص های مرتبط به بیماری دیابت نوع دو در انسان توجه کرد.</span></span></span></span></span></span></span></span> یاسر کاظم زاده http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6140&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">مقدمه</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">: دیابت مشکل جدی در کشورهای با درآمد کم و متوسط است. ارتباط قوی بین هیپرگلیسمی، استرس اکسیداتیو و ایجاد دیابت وجود دارد، لذا غربال گری و تشخیص زودرس این بیماری می تواند در پیشگیری از این عوارض مؤثر باشد. مسیر اصلی سیگنالینگ انسولین برای کنترل متابولیسم لیپید و گلوکز </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">است</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">و عدم تعادل آن منجر به ایجاد دیابت نوع دو می شو</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">د.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P-Cymene</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">یک مونوترپن معطر </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">با</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">فعالیت آنتی اکسیدانی است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> در دوز</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">mg/kg</span></span> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">50 </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">در پیشگیری از علائم بیماری دیابت و فاکتورهای سرمی است.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">روش ها:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> در این تحقیق، 30 سر موش رت نژاد ویستار با وزن تقریبی 250 گرم، به طور تصادفی انتخاب و به پنج گروه کنترل، کنترل دیابتی(شم)، دیابتی تیمار شده با متفورمین (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">met</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">)، غیردیابتی تیمار شده با </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و دیابتی تیمار شده با </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> تقسیم شدند. دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز 55 میلی گرم بر کیلوگرم القا گردید. یک هفته پس از تزریق استرپتوزوتوسین، تیمار با </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> با دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم توسط حلال روغن آفتابگردان به مدت 28 روز و به صورت گاواژ انجام گردید. در پایان، خون گیری و پارامترهای گلوکز، انسولین، فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">SOD</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">) مورد سنجش قرار گرفت. </span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">یافته</span></span></b><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"> </span></b><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">ها:</span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> دیابت باعث افزایش مصرف آب و غذا و همچنین سطح گلوکز </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">و کاهش انسولین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">(P<0.001)</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در موش صحرایی گردیده و تجویز عصاره ی </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> سبب بهبودی علائم دیابت و استرس اکسیداتیو در موش های دیابتی شد.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">در حیوانات دیابتی درمان شده با </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p-Cymene</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> خواص هیپوگلیسمی و </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">هیپولیپیدمی</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> خون مشاهده شده که می تواند آسیب کبدی و پانکراس را کاهش دهد.</span></span><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Lotus""></span></span></b></span></span></span></span></span> پریچهره یغمایی http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6164&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="tab-stops:right 319.15pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">مقدمه:</span></span></span></b> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">پروتئین های </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MAFbx</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MuRF1</span></span> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">عوامل مهم در مسیر </span></span></span><em><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="background:white"><span b="" lotus="" style="font-family:">یوبی کوئیتین و مسئول آتروفی عضلانی</span></span></span></em> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">هستند. </span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">هدف از این مطالعه، بررسی </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">تأثیر تمرین تناوبی طولانی مدت پُرشدت (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">HIIT</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">) بر محتوای درون سلولی پروتئین های </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MAFbx</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MuRF1</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> در بطن چپ قلب رت های مبتلا به دیابت نوع دو </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">است.</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Lotus""></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="tab-stops:right 319.15pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">روش ها:</span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> در این مطالعه ی تجربی، 18 سر رت نر 2 ماهه از نژاد اسپراگ داولی با میانگین وزن 20</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="letter-spacing:-.2pt">&plusmn;</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">270 گرم انتخاب شدند. 12 سر از رت ها از طریق تزریق درون صفاقی محلول های </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">استرپتوزوتوسین <span style="letter-spacing:-.2pt">و نیکوتین آمید دیابتی شدند. این </span>رت ها <span style="letter-spacing:-.2pt">به روش تصادفی به 2 گروه، تمرین دیابتی و کنترل دیابتی (هر گروه 6 سر) تقسیم شدند؛ یک گروه کنترل سالم (6 سر) نیز در نظر گرفته شد. گروه تمرینی 4 روز در هفته، به مدت 8 هفته به </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="letter-spacing:-.2pt">HIIT</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> پرداختند</span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="letter-spacing:-.2pt">.</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="letter-spacing:-.2pt">SPSS</span></span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"> نسخه ی 23 و </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">آزمون های آنوای یک طرفه و تعقیبی توکی استفاده&rlm; شد.</span></span></span><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"></span></span></span></b></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="tab-stops:dotted 0cm right blank 319.15pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">یافته ها: </span></span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">محتوای پروتئین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MAFbx</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> به دنبال 8 هفته </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">HIIT</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">، کاهش معنی داری را نشان داد (0001/0</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P=</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">)؛ آزمون تعقیبی توکی نشان داد این تغییر معنی دار بین جفت گروه های تمرین دیابتی و کنترل دیابتی و همچنین بین جفت گروه های کنترل دیابتی و کنترل سالم است (0001/0</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P=</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">). محتوای پروتئین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MuRF1</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> کاهش معنی داری را نشان داد (0001/0</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P=</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">)؛ این تغییر معنی دار بین جفت گروه های تمرین دیابتی و کنترل دیابتی، گروه های تمرین دیابتی و کنترل سالم و همچنین گروه های کنترل دیابتی و کنترل سالم بود (0001/0</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P=</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">).</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Lotus""></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="tab-stops:dotted 0cm right blank 319.15pt"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">نتیجه گیری: </span></span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">به نظر می رسد</span></span></span><b> </b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="letter-spacing:-.2pt">HIIT</span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">، با کاهش محتوای </span></span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">پروتئین های </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MAFbx</span></span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">MuRF1</span></span> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt">در قلب آزمودنی های دیابتی روند آتروفی و اتوفاژی کاردیومیوست های را مهار کند.</span></span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"><span style="letter-spacing:-.2pt"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span> ندا آقایی بهمن بگلو http://journals.tums.ac.ir/ijdld/browse.php?a_id=6147&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">مقدمه: </span></span></b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">دیابت نوع یک اختلالی است که بر اثر تخریب خود ایمنی سلول های مولد انسولین پانکراس به وجود می آید. </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">پروتئین های </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bax</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bcl2</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> نقش مهمی در ایجاد فرایند آپوپتوز دارد.</span></span> <b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></b></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">روش ها</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">: </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">در پژوهش حاضر </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">تعداد 30 سر رت نر نژاد </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">ویستار از میان رت های موجود (500 رت) در آزمایشگاه با وزن تقریبی 20</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">&plusmn;</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> 200 به طور تصادفی انتخاب شدند.</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">آزمودنی ها پس از 2 هفته آشنایی با محیط </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">به 5 گروه 6 تایی شامل (دیابت + تزریق، تمرین مقاومتی) و (دیابت + تمرین مقاومتی) و (دیابت +تزریق) و (دیابتی کنترل به جهت کنترل گذرزمان) و (دیابتی سالم) در شرایط یکسان آزمایشگاهی تقسیم شدند و توسـط تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">stz</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">) (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">mg/kg</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> 60) به دیابت نوع یک مبتلا شدند. موش های صحرایی گروه دیابتی و گروه دیابت + تزریق سلول های بنیادی به مدت 5 هفته در مجموع 17 جلسه ی تمرین مقاومتی داشتند. تحقیق حاضر از نوع بنیادی و به روش تجربی انجام شد. </span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">۴۸ </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">ساعت پس از آخرین جلسه ی تمرین سطح گلوکز خون و میزان بیان</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">پروتیین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bax</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bcl2</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">در بافت عضله ی به روش الایزا اندازه گیری شد. </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">یافته ها: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بین میانگین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bax</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bcl2</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> گروه تمرین مقاومتی با تزریق هم زمان سلول های بنیادی و گروه تمرین تفاوت معنی داری مشاهده نشد.<b> </b></span></span><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"Times New Roman",serif"></span></span></b></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:107%"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">نتیجه گیری: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">نتایج تحقیق حاضر نشان داد که اجرای 17 جلسه ی تمرین مقاومتی به تنهایی و به همراه تزریق سلول های بنیادی</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">بر میزان بیان</span></span> <span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:">پروتیین </span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bax</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> و &nbsp;</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Bcl2</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" lotus="" style="font-family:"> مؤثر بود، اما تمرین به تنهایی و تمرین به همراه سلول های بنیادی تأثیر معنی داری بر بیان فاکتورهای نامبرده نداشت.</span></span></span></span></span></span></span></span></span> عیدی علیجانی