fa تأثیر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا برIL-6 ، GLP-1 و پروفایل لیپیدی در بیماران دیابتی نوع دو چاق و لاغر تخصصي Special كاربردي Applicable <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با توجه با اثر بخشی تمرین ورزشی در درمان دیابت نوع دو، و همچنین اثر بخشی تمرینات تناوبی در بهبود اختلال متابولیسم لیپیدها و کربوهیدرات در بدن انسان، هدف این پژوهش بررسی تأثیر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6 </span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">-1</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و پروفایل لیپیدی در بیماران دیابتی نوع دو بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها‌:</span></span></strong> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">80 شرکت کننده‌ی مرد این پژوهش (میانگین سنی 50-40 سال، میانگین قد، 175 سانتیمتر، و نمایه‌ی توده‌ی بدنی برای افراد چاق بالای 30 و برای افراد لاغر پایین از 22 کیلوگرم بر مترمربع) به‌طور داوطلبانه در تحقیق حضور یافتند و به هشت گروه ( 4 گروه تمرین تناوبی شدید و 4 گروه کنترل بدون تمرین) تقسیم شدند. نمونه‌گیری‌های خونی جهت اندازه‌گیری شاخص‌های</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6 </span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP-1</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، نیمرخ لیپیدی و گلایسیمیک قبل و در هفته‌های 4، 8 و پس از برنامه‌ی تمرینی تناوبی با شدت بالا (شامل 60 ثانیه دویدن در شدت بالا (85-95% ضربان قلب ذخیره) بود که با دویدن به‌مدت 60 ثانیه در شدت پایین (55-60 درصد ضربان قلب ذخیره) در دوره‌ی ریکاوری جمع‌آوری و آنالیز شد. از آزمون‌های تحلیل کواریانس و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">t</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> همبسته و همچنین ضریب همبستگی پیرسون برای تعیین ارتباط متغیرها با استفاده از نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و در سطح معنی‌داری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<0.05</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پس از 12 هفته تمرین اثر زمان و تعامل بین زمان&times; گروه بر متغیرهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP-1</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> از لحاظ آماری معنی‌دار بوده است (05/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">˂</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). همچنین تفاوت معنی‌داری میان گروه‌ها بر اثر 12 هفته تمرین در این شاخص‌ها مشاهده شد. نیمرخ لیپیدی در گروه چاق دیابتی نوع دو و کنترل گلایسمیک در گروه‌های چاق با و بدون دیابتی که 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا را اجرا کرده بودند بهبود معنی‌داری را نشان دادند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در مجموع تمرین تناوبی با شدت بالا از طریق تغییر در سازوکارهای مختلف سبب بهبود در اختلال لیپیدیمی؛گلایسمی، التهابی و اشتهایی در افراد چاق مبتلا به دیابت نوع دو می‌شود. از این‌رو محققان براساس یافته‌های این پژوهش پیشنهاد می‌کنند جهت بهبود سریع‌تر اختلالات متابولیکی در بیماران دیابتی نوع دو چاق می‌توان از روش تمرین تناوبی با شدت بالا استفاده نمود.</span></span> <pre> <strong>Background</strong>: The aim of this study was to investigate the effect of 12 weeks of high intensity training on IL- 6, GLP-1 and lipid profiles in type 2 diabetic patients</pre> <strong>Methods:</strong> 80 participants (40-50 years old) volunteered to participate in the study and divided into eight groups (four groups of severe periodic exercises and four uncontrolled control groups). Blood samples were collected and analyzed for measuring IL-6, GLP-1, lipid profile and glycemic index before and after weeks 4, 8 and after the training program.<br> <strong>Results</strong>: After 12 weeks of training, the effect of time and interaction between time &times; group on GLP-1 and IL-6 variables was statistically significant. Also, there was a significant difference between groups based on 12 weeks of training in these indices. Lipid profile was significantly improved in type 2 diabetic and glycemic control in obese and non-diabetic groups that had 12 weeks of high intensity interval training. <pre> <strong>Conclusion</strong>: Overall, high intensity interval training, through changes in various mechanisms, lead to improvement in lipid and glycemic disorders, inflammation and appetite in obese people with type 2 diabetes. Hence, according to the findings of the study, researchers suggest that performing high intensity interval training can lead to significant improvements in obese subjects (with and without type 2 diabetes).</pre> تمرین تناوبی شدید, عوامل التهابی, چاقی, دیابت نوع دو High Intensity Interval Training, Inflammatory Factors, Obesity, Type 2 Diabetes 29 40 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-922-1&slc_lang=fa&sid=1 Saleh Afrasyabi صالح افراسیابی No Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Isfahan University, Isfahan, Iran دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان ،اصفهان، ایران Mohammad Marandi سید محمد مرندی s.m.marandi@spr.ui.ac.ir Yes Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Isfahan University, Isfahan, Iran دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان،اصفهان، ایران Mehdi Kargarfard مهدی کارگرفرد No Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Isfahan University, Isfahan, Iran دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان،اصفهان، ایران