Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders
مجله دیابت و متابولیسم ایران
ijdld
Medical Sciences
http://ijdld.tums.ac.ir
1
admin
2345-4008
2345-4016
000
000
000
000
000
fa
jalali
1399
12
1
gregorian
2021
3
1
21
1
online
1
fulltext
fa
اثرات تمرین تناوبی با شدت بالا بر CTRP1 و CTRP3 در زنان مبتلا به دیابت نوع دو
Effects of High Intensity Interval Training (HIIT) On CTRP1 and CTRP3 in Women with Type 2 Diabetes
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نشان داده شده است که اعضای خانوادهی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C1q/tumor necrosis factor (TNF) related proteins (CTRPs)</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نقش مهمی در متابولیسم و التهاب دارند. با این حال، اطلاعات محدودی در مورد ارتباط تمرین تناوبی با شدت بالا (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) با سطوح پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو وجود دارد. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بنابراین، هدف این مطالعه ارزیابی اثرات 12 هفته تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بر روی پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در زنان مبتلا به دیابت نوع دو</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بود. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روشها:</span></span></strong> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در یک مطالعهی نیمه تجربی و طرح پیش آزمون- پس آزمون، تعداد 30 نفر زن مبتلا به دیابت نوع دو</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">(</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با میانگین و انحراف معیار؛ سن: 21/4</span></span><span style="font-size:12.0pt;">±</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">69/40 سال و نمایهی تودهی بدن: 88/2</span></span><span style="font-size:12.0pt;">±</span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">81/34 کیلوگرم بر مجذور قدر به متر) بهطور</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تصادفی</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در دو گروه تمرین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">گروه تمرین یک برنامهی تمرین تناوبی، 3 جلسه در هر هفته، با شدت 90-80% ضربان قلب بیشینه، 60 دقیقه در هر جلسه بهمدت 12 هفته اجرا کردند. وزن، نمایهی تودهی بدن، اوج اکسیژن مصرفی، قند خون ناشتا و سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">قبل و بعد از دورهی مطالعه اندازهگیری شد. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">دادهها با استفاده از آزمون </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">t</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> وابسته و تحلیل کوواریانس در سطح کمتر از 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافتهها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> پس از 12 هفته تمرین، تفاوت معناداری در وزن، نمایهی تودهی بدن، اوج اکسیژن مصرفی، قند خون ناشتا و سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بین گروهها وجود داشت (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). با این حال، آزمون کوواریانس کاهش معناداری در وزن، نمایهی تودهی بدن، قند خون ناشتا، سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و افزایش معناداری در اوج اکسیژن مصرفی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پس از 12 هفته مداخله </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">را نشان داد (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجهگیری: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج این تحقیق نشان داد، 12 هفته برنامهی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یک روش مؤثر و ایمن برای بهبود سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتئینهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP1</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CTRP3</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در زنان چاق مبتلا به دیابت نوع دو بود. با این حال، تحقیق بیشتری با کنترل بیشتر برای تعیین اثرات این مداخلهی غیر دارویی روی آدیپونکتین های ضد التهابی مورد نیاز است. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span>
<strong>Background:</strong> Family members of C1q/tumor necrosis factor (TNF) related proteins (CTRPs) have been shown to play an important role in metabolism and inflammation. However, there is limited information on the association of high-intensity intermittent exercise (HIIT) with CTRP1 and CTRP3 protein levels in patients with type 2 diabetes. Therefore, this study aims to evaluate the effects of 12 weeks HIIT on CTRP1 and CTRP3 protein levels in women with type 2 diabetes.<br>
<strong>Methods: </strong>In a quasi-experimental study and pretest and post-test design, 30 women with type 2 diabetes (mean±SD, age: 40.69±4.21 years and body mass index:34.81±2.88 kg/m<sup>2</sup> ) were randomly into two HIIT group (n=10) and control group (n=15). Exercise group performed a HIIT program three sessions per week, with and intensity of 80-90% MHR, 60 minutes per session for twele weeks. Weight, BMI, Vo2peak, FBG and serum levels of CTRP1 and CTRP3 were measured before and after the study period. The data were analyzed using paired sample t test and <em>analysis</em> of <em>ANCOVA</em> at the level of less than 0.05.<br>
<strong>Results: </strong>After 12 weeks HIIT, there was significant differences in weight, BMI, Vo2peak, FBG and CTRP3 and CTRP5 serum levels between groups (p >0.05). However, ANCOVA test showed a significant decrease in weight, BMI, FBG and CTRP1 and CTRP3 serum levels and a significant increase in Vo2peak in the HIIT group compared to the control group after intervention (P<0.05).<br>
<strong>Conclusion: </strong>The findings suggest that 12 weeks of HIIT program were an effective and safe method of improving the CTRP1 and CTRP3 serum levels in obese women with type 2 diabetes. However, more research with more control are needed to determine the effects of this non-pharmacological intervention on anti-inflammatory adipokine.
قند خون, اوج اکسیژن مصرفی, CTRP1, CTRP3, HIIT, دیابت نوع دو
FBG, Vo2peak, CTRP1, CTRP3, HIIT, Type 2 Diabetes
24
38
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1543-1&slc_lang=fa&sid=1
Shahnaz
Masoumzadeh
شهناز
معصوم زاده