سلامت و محیط زیست

بررسی و مقایسه‌ حذف فورفورال از فاضلاب توسط راکتور بیولوژیکی سیکلی (CBR) و گرانول‌های قارچ فوزاریوم کولموروم

غلامرضا موسوی

زمینه و هدف: فورفورال با فرمول شیمیایی C₅H₄O₂ یک ترکیب شیمیایی سمی و خطرناک برای انسان و محیط زیست محسوب می شود. فورفورال و مشتقات آن مانند الکل فورفوریل را به تنهایی و یا با فنول، استون و یا اوره، عمدتا برای تولید رزین های جامد استفاده می کنند. دومین کاربرد مهم فورفورال مربوط به تولید حلال هایی مثل فوران و تترافوران است که به عنوان یک حلال انتخابی در تولید، تصفیه و پالایش روغن ها و روان کننده ها از محصولات نفتی کاربرد فراوانی دارد. در زمینه حذف و بازیابی فورفورال تحقیقات چندی انجام گرفته است ولی با توجه به مزایایی که روش های بیولوژیکی دارند در این مطالعه استفاده از این روش های دوست دار محیط زیست مورد بررسی قرار گرفته است.
روش بررسی: در این مطالعه از راکتور بیولوژیکی سیکلی (CBR) و گرانول های قارچ فوزاریوم کولموروم برای تجزیه بیولوژیکی غلظت های مختلف فورفورال و COD معادل در شرایط راهبری مختلف استفاده شد. سنجش ها بر مبنای تعیین میزان تجزیه فورفورال توسط دستگاه اسپکتروفتومتر در طول دوره راهبری و اندازه گیری تغییرات COD ورودی و خروجی به روش رفلاکس راکتور بسته بود.
یافته ها: راکتور بیولوژیکی سیکلی با دبی های مختلف فاضلاب حاوی فورفورال و برای دوره های زمانی متفاوت راهبری شد. در تمام دبی های استفاده شده، میزان تجزیه فورفورال و COD به ترتیب بیش از 99% و 90% حاصل شد. گرانول های قارچ فوزاریوم نیز در دماهای متفاوت با غلظت های مختلف فورفورال در مواجهه قرار داده شدند که توانایی بالایی در حذف فورفورال از خود نشان دادند.
نتیجه گیری: تحت شرایط متفاوت راهبری سیستم های بیولوژیکی، راندمان های بالایی از حذف فورفورال مشاهده شد ولی به طور کلی CBR در مقایسه با گرانول های قارچ فوزاریوم در زمان های کوتاهی به راندمان مطلوب و مورد نظر رسید. بنابراین با توسعه این سیستم ها می توان از آنها به جای روش های شیمیایی در تصفیه فاضلاب های حاوی فورفورال استفاده نمود.

بررسی کیفیت آب دستگاه‌های همودیالیز بیمارستان اخوان کاشان در پاییز سال 1390

محمد باقر میران زاده

زمینه و هدف: هر بیمار دارای نارسایی کلیوی در هر مرحله از دیالیز با حجم زیادی آب روبروست که مستقیما با خون بیمار در تماس است. بنابراین وجود هر نوع آلودگی شیمیایی و میکروبی در آب مورد استفاده در دستگاه های همودیالیز می تواند برای این بیماران بسیار خطرناک بوده و اهمیت کنترل کیفیت آب مصرفی در این دستگاه ها را آشکار سازد، این تحقیق به همین منظور انجام گرفت.
روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی ـ مقطعی به منظور بررسی کیفیت شیمیایی، فلزات سنگین و میکروبی آب مصرفی در دستگاه های همودیالیز بیمارستان اخوان کاشان در پاییز 1390 انجام گرفت. در طول مدت تحقیق در مجموع 26 مرحله نمونه برداری انجام وغلظت پارامترهایی از قبیل کلر باقی مانده، سدیم و پتاسیم، منیزیم و کلسیم، فلوراید، نیترات و سولفات، روی، مس، سرب، کادمیوم، جیوه، سلنیوم، نقره، کروم و آرسنیک و شمارش باکتری های هتروتروف بر اساس آخرین روش ارایه شده در کتاب استاندارد متد اندازه گیری گردید.
یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که غلظت مس، روی، کادمیوم، سرب، کروم و نقره در آب مصرفی در دستگاه های همودیالیز بیمارستان اخوان کاشان به ترتیب برابر µg/L 4/0 ،6/0 ، 7/0 ، 05/0 ، 08/0 و 04/0 بوده است و در هیچ یک از نمونه ها میانگین غلظت عناصر شیمیایی و فلزات سنگین فراتر از حد استانداردهای تعریف شده نبوده است. هم چنین نتایج آزمایشات آنالیز کیفیت میکروبی نیز نشان داد که آلودگی میکروبی در هیچ کدام از نمونه ها مشاهده نشده است. علاوه بر این، غلظت کلر باقی مانده نیز در آب ورودی به دستگاه های همودیالیز برابر صفر بوده است.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده در این مطالعه آب مصرفی در دستگاه های همودیالیز بیمارستان اخوان کاشان از نظر کیفیت شیمیایی، میکروبی و فلزات سنگین با استاندارد موجود مطابقت داشته و از این جهت خطری بیماران دیالیزی را تهدید نمی کند.

بررسی تطبیقی کیفیت میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب‌‌های بطری‌شده با استانداردهای ملی و مشخصات برچسب ( مطالعه موردی شهر قزوین)

شیرین نادری

زمینه و هدف: آب برای تداوم زندگی ضروری بوده و بایستی منابع آب کافی و سالم برای عموم قابل دسترس باشد. اخیرا مردم به دلایلی از جمله مزه، راحتی، پیروی از مد، ایمنی و بهداشت آب های بسته بندی شده را خریداری می کنند. براساس رهنمود WHO کنترل آب های بطر ی شده به دلیل نگه داری بیشتر و در دمای بالاتر نسبت به آب شبکه های توزیع، استفاده از ظروف و بطری ها بدون شستشو و ضدعفونی کافی و رشد میکروارگانیسم های کم اهمیت ازنظر بهداشتی اهمیت ویژه ای دارد. هدف این مطالعه بررسی کیفیت میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب های بطری شده موجود در فروشگاه های شهر قزوین و مقایسه با استانداردهای ملی و تطبیق کیفیت آنها با مشخصات برچسب بود.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی از 11 مارک آب بطری شده تعداد 51 نمونه با تاریخ تولید متفاوت برداشت گردیده ویژگی های میکروبی، فیزیکی و شیمیایی نمونه ها مطابق با کتاب استاندارد متد سال 2005 بررسی شد. داده های حاصل با نرم افزارSPSS و آزمون های آماری t-test و آنالیز واریانس یک طرفه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج با استانداردهای ملی، رهنمودهای WHO و همچنین با ترکیب درج شده برروی محصول مقایسه گردید. یافته ها: نتایج حاکی از عدم آلودگی میکروبی نمونه ها بود. از نظر ویژگی های فیزیکی و شیمیایی کلیه پارامترهای مورداندازه گیری درحد استاندارد ملی بود. بررسی مطابقت مقدار متغیرها با مشخصات برچسب، اختلاف قابل توجهی بین مقادیر اندازه گیری شده با مقادیر درج شده روی محصول نشان داد. نتیجه گیری: هرچند ویژگی های میکروبی، فیزیکی و شیمیایی نمونه های موردبررسی در حد استاندارد ملی بود ولی بین مقادیر موردسنجش و غلظت های برچسب تفاوت معناداری وجود داشت. به طوری که میانگین غلظت TDS، سختی کل، سولفات، کلسیم، منیزیم و سدیم اندازه گیری شده بیش از مقادیر و میانگین سایر پارامترها کمتر از مقادیر برچسب بود. بنابراین با توجه به روند رو به رشد مصرف آب های بطری شده، پایش و کنترل کیفی این آب ها از نظر بهداشت عمومی و سلامت جامعه اهمیت بسیار زیادی دارد.

مقایسه سمیت و اثرات ضدباکتریایی نانوذرات CuO و TiO2 در محیط‌کشت جامد

محمدرضا زارع

زمینه و هدف: بررسی سمیت مواد مربوط به علم نانوتکنولوژی قبل از توسعه هرچه بیشتر این صنعت ضروری است. از طرف دیگر ویژگی های منحصر به فرد مواد مربوط به این تکنولوژی می تواند در حذف باکتری ها از مواد دیگر استفاده شود. در این مطالعه سمیت و قدرت گندزدایی نانوTiO2 و نانوCuO با استفاده از چهار گونه باکتریایی در محیط های جامد مورد بررسی قرار گرفته است.
روش بررسی: محلول استوک نانوذرات (g-TSS/L 10) توسط محیط کشت مولر هینتون آگار رقیق شد تا غلظت های mg-TSS/L 6000-5 از آن به دست آید. از هریک از این غلظت ها، سه پتری دیش تهیه گردید و باکتری های خالص سازی شده بر روی آنها، کشت داده شدند. پس از کشت باکتری ها بر روی محیط کشت های حاوی نانوذرات، درصد بازدارندگی رشد تعیین گردید. بر اساس این اطلاعات 50% بازدارندگی رشد (EC50)، غلظت بدون بازدارندگی رشد (NOEC) و 100% بازدارندگی رشد تعیین گردید.
یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد سمیت نانو TiO2 در محیط جامد بیشتر از نانوCuO است. در این مورد EC50 نانوTiO2 با استفاده از اشرشیاکلی، باسیلوس سوبتیلیس، استافیلوکوک اورئوس و سودوموناس آیروژینوزا به ترتیبmg-TSS/L 181، 571، 93 و 933 محاسبه شد. در حالی که این اعداد برای نانوCuO به ترتیب برابر باmg-TSS/L 2550، 1609، 946 و 1231 به دست آمد.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که استافیلوکوک اورئوس به دلیل حساسیت بالا به هر دو نانوذره TiO2 و CuO، و هم چنین اشرشیاکلی به دلیل مقاومت بالا به ترتیب به عنوان شاخص زیستی در تست های سمیت و تست های تعیین قدرت عوامل ضد باکتریایی نسبت به سایر باکتری های مورد بررسی در این مطالعه ارجحیت دارند.

ارزیابی وضعیت و عملکرد بهداشت محیط در زلزله استان آذربایجان شرقی

علی اردلان

زمینه و هدف: در مرداد ماه 1391، دو زمین لرزه به بزرگی 6 و 6/2 در مقیاس ریشتر در استان آذربایجان شرقی رخ داد. از آنجایی که واحد بهداشت محیط به عنوان یکی از واحدهای اصلی در نظارت و ارائه خدمات بهسازی محیط در شرایط اضطراری به شمار می رود، هدف اصلی از این مطالعه به ارزیابی عملکرد پاسخ بهداشت محیط در زلزله اخیر اختصاص یافت. روش بررسی: 8 و 4 روستا از مناطق ورزقان و هریس به روش نمونه برداری طبقه بندی شده چند مرحله ای انتخاب گردیدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل چک لیست سازمان بهداشت جهانی در 7 حیطه، 14 زیر شاخه و 37 فعالیت بهداشت محیط و حداقل استانداردهای مندرج در پروژه Sphere بودند. بهداشت محیط هر روستا توسط این چک لیست ها مورد ارزیابی قرار گرفتند. این مطالعه با حضور تیم تحقیق در 21 روز پس از وقوع زلزله در مناطق زلزله زده انجام شد. یافته ها: 7 فعالیت از 37 فعالیت مورد ارزیابی از جمله فعالیت های مشترکی بودند که واحد بهداشت محیط در هماهنگی با سایر سازمان های مرتبط بایستی به انجام برساند و بهداشت محیط در این فعالیت ها دارای نقش نظارتی است. به طور کلی این دسته از فعالیت ها دارای موارد عدم انطباق بیشتری نسبت به فعالیت هایی بودند که در آن بهداشت محیط به عنوان پاسخ دهنده اصلی مطرح بود که به جزئیات آن در اصل مقاله پرداخته شده است. نتیجه گیری: ایجاد هماهنگی بین بخشی در ایفای فعالیت های مشترک، الویت بندی نیازهای جمعیت آسیب دیده و توجه به اصول مدیریت مردم محور در بلایا از جمله پیشنهادات این مطالعه است

توسعه یک شاخص نوین کیفیت آب آشامیدنی (MDWQI) و استفاده از آن در ارزیابی کیفیت منابع آب زیرزمینی ایران

رضا سعیدی

زمینه و هدف: در این مطالعه، یک شاخص نوین برای ارزیابی کیفیت منابع آب برای مصرف شرب با عنوان شاخص اصلاح شده کیفیت آب آشامیدنی (Modified Drinking Water Quality Index: MDWQI) توسعه یافت و از آن در بررسی وضعیت کیفیت منابع آب زیرزمینی تأمین کننده آب آشامیدنی در مناطق شهری ایران در سال 1390 استفاده گردید. روش بررسی: تعداد 23 خصوصیت کیفی آب بعنوان خصوصیات کیفی ورودی به شاخص استفاده شد و از استانداردهای کیفیت آب آشامیدنی ایران بعنوان معیار مقایسه استفاده گردید. شاخص MDWQI با استفاده از سه عامل تعداد خصوصیات متجاوز از معیار، تعداد اندازه گیری های متجاوز از معیار و بزرگی تخطی ها از معیار محاسبه می شود. این شاخص کیفیت منابع آب را با توجه به امتیاز کسب شده در محدوده 0 تا 100 در پنج دسته عالی (100-95)، خوب (94-80)، متوسط (79-65)، مرزی (64-45) و نامناسب (44-0) توصیف می نماید. یافته ها: بر اساس شاخص MDWQI، کیفیت 95% آب های زیرزمینی کشور در سطح خوب تعیین شد و در بقیه موارد متوسط یا مرزی بود، همچنین بهترین و بدترین کیفیت منابع آب زیرزمینی به ترتیب در استان های اردبیل و قم مشاهده شد. سه خصوصیت کیفی اول با بیشترین نرخ تخطی به ترتیب فلوراید، منیزیم و نیترات بودند که نرخ تخطی آنها به ترتیب 74%، 32% و 13% تعیین شد. نتیجه گیری: میانگین کشوری امتیاز شاخص MDWQI حدود 85 (وضعیت خوب) بود. این مطالعه نشان داد که شاخص MDWQI و زیرشاخص های آن کیفیت منابع آب را به سهولت، به درستی و به طور قابل اعتماد توصیف می کنند و می توان از آنها بطور گسترده در سراسر دنیا برای ارزیابی کیفیت منابع آب استفاده کرد.

بررسی نوع و تراکم بیوآئروسل ها در هوای بخش های مختلف بیمارستان ولیعصر شهرستان خرمشهر، سال 1390

زهره صادقی حسنوند

زمینه و هدف: انتقال میکروارگانیسم های بیماری زا از طریق هوا برای سلامت جامعه بسیار خطرناک است. یکی از مسائل مهم که در حال حاضر اکثر بیمارستان ها با آن در ارتباط هستند افزایش عفونت های بیمارستانی است. بیوآئروسل ها با گستره وسیعی از اثرات بهداشتی شامل بیماری های واگیر، اثرات سمی حاد و آلرژی و عفونت های بیمارستانی مرتبط است و می تواند سلامت پرسنل شاغل و افراد بستری در بیمارستان ها و همراهان آن ها را تهدید نماید. با توجه به اینکه میزان عفونت های بیمارستانی با تراکم و نوع بیوآئروسل ها رابطه مستقیمی دارد، بیابراین تعیین نوع و چگونگی پراکندگی و وفور میکروارگانیسم ها که هدف اصلی مطالعه نیز بوده، دارای اهمیت است. روش بررسی: روش مطالعه در این پژوهش از نوع توصیفی-مقطعی است که در آن 7 بخش بیمارستان ولیعصر خرمشهر به طور تصادفی انتخاب شدند که شامل بخش های ( داخلی، آزمایشگاه نوزادان و اطفال، ccu، جراخی مردان، زنان و زایمان، اتاق عمل) و همچنین مخیط بیرون بیمارستان بود که مورد بررسی قرار گرفتند. از 240 نمونه گرفته شده با استفاده از دستورالعمل استاندارد NIOSH و روش آندرسون با دبی L/min 28/3 رد مدت زمان min 2 برروی محیط کشت های مانیتول سالتاگار، نوتریت آگار EMB، آگار و بلاد آگار، سابارزدکستروز آگار 200 نمونه هوا رشد نمودند. بعد از نمونه برداری نمونه ها بلافاصله به آزمایشگاه منتقل شد و به مدت 48 h در انکوباتور°C 37 و دمای آزمایش°C 22-27 قرار گرفتند و سپس شمارش و بررسی شدند. در نهایت تراکم میکروارگانیسم ها بر حسب تعداد کلنی بر مترمکعب هوا (CFU/m3) تعیین گردید. یافته ها: بیشترین میانگین غلظت آلودگی در فصل بهار با غلظت 238/51 CFU/m3 و در پاییز با غلظت CFU/m3 167/02 مربوط به بخش عفونی و کمترین میانگین آلودگی مربوط به ccu بود که در دو فصل بهار و پاییز هیچ گونه کلنی قارچی در آن رشد نکرد. علی رغم اسریلیزاسیون محیط، بیشترین درصد قارچ های مشاهده شده در هوای بیمارستان در فصل بهار شامل آسپرژیلوس نایجر با 42/45% و در فصل پاییز مخمر با 44/26% بود. همچنین در فصل بهار استافیلوکوکوس اپیدرمیتیس با 25/93% و باسیل گرم مثبت با 20/59 % بیشترین درصد باکتری های شناسایی شده در نمونه های هوا بودند. نتیجه گیری: از یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که غلظت آلودگی بیوآئروسل ها از نظر کمی در هوای بخش های مختلف بیمارستان به جز در بخش ccu بیش از حد توصیه شده و مطالعات مشابه است و از نظر جنس های شناسایی شده، مشابه دیگر مطالعات است. بنابراین توصیه میشود برای کاهش میزان مواجه با بیوآئروسل های بیماری زای محیطی می بایست کنترل تردد افراد، استفاده از شیوه ها و مواد گندزدایی مناسب جهت ضدعفونی کردن بخش ها، ایجاد سیستم های تهویه استاندارد و مناسب در دستور کار بیمارستان ها و مراکز درمانی طراحی و اجرا گردد.

بررسی کارایی سورفکتانت‌های B‏rij 35 و Tween 80 در پالایش خاک آلوده به گازوئیل

منصور بازیار

زمینه و هدف: آلودگی خاک با ترکیبات نفتی یک مشکل جدی زیست محیطی و آب های زیرزمینی در دنیا است. کل هیدروکربن های نفتی ترکیبی از چندین ترکیب مجزا است. بعضی از این ترکیبات در مواجهه با انسان و حیوان باعث ایجاد سرطان، ناهنجاری سیستم اعصاب مرکزی و آسیب به کبد و ریه می شود. لذا هدف از این مطالعه بررسی کارایی سورفکتانت های B‏rij 35 و Tween 80 در حذف گازوئیل با تعداد کربن 10 تا 28 از خاک آلوده بوده است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی کارایی شستشوی خاک با سورفکتانت ها در میزان حذف گازوئیل بررسی شده است و اثرات زمان شستشو، سرعت همزدن، غلظت سورفکتانت و pH مورد آزمون قرار گرفته است. یافته ها: نتایج مشخص ساخت که با افزایش سرعت و زمان همزنی کارایی حذف گازوئیل افزایش می یابد. همچنین مشخص گردید که کارایی حذف گازوئیل با افزایش غلظت سورفکتانت کاهش می یابد. اما کارایی حذف گازوئیل با افزایش pH تغییر قابل ملاحظه ای نمی یابد. درصد حذف برای سورفکتانت Tween 80 وBrij 35 در شرایط بهینه به ترتیب 80-70 و 65-60 درصد بدست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که خاکشویی با سورفکتانت غیر یونی در حذف گازوئیل از خاک آلوده موثر است و می توان از این روش جهت پاک سازی خاک های سطحی استفاده کرد.

حذف کادمیوم از محلول‌های آبی با استفاده از نانوذرات مگنتیت اصلاح شده

احمد فرخیان فیروزی

زمینه و هدف: در میان فلزات سنگین کادمیوم به دلیل تحرک زیاد و سمیت آن، به لحاظ بهداشتی و زیست محیطی اهمیت زیادی دارد. هدف از این پژوهش سنتز نانوذرات مگنتیت (Fe3O4) اصلاح شده با سدیم دودسیل سولفات (SDS) و ارزیابی عملکرد آن در حذف کادمیوم از محلول های آبی بوده است. روش بررسی: نانوذرات مگنتیت اصلاح شده سنتز گردید و تأثیر پارامترهای pH و زمان تماس بر کارایی حذف کادمیوم در سیستم ناپیوسته مورد بررسی قرار گرفت. سپس ضرایب سینتیک ها و ایزوترم های جذب در شرایط pH بهینه و زمان تعادل جذب محاسبه گردید. برای تعیین ویژگی های نانوذرات مگنتیت اصلاح شده تولیدی از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، دستگاه پراش نگار اشعه XRD) X) و طیف سنج مادون قرمز (FTIR) استفاده شد. یافته ها: تصویربرداری از نانوذرات تولیدی با میکروسکوپ الکترونی نشان داد که قطر این ذرات nm 40-60 است. نتایج نشان داد که در سیستم ناپیوسته با 50mL محلول کادمیوم با غلظت 10mg/L و مقدار 0/1g جاذب، حداکثر جذب کادمیوم در مدت زمان 12h در 6 = pH اتفاق می افتد. همچنین بر اساس نتایج آزمایش سینتیک، زمان تعادل برابر 30min به دست آمد. فرایند جذب از مدل سینتیک مرتبه دوم هو تبعیت کرده و داده های جذب با ایزوترم فروندلیچ مطابقت بیشتری داشت. حداکثر ظرفیت جذب نانوذرات مگنتیت اصلاح شده برای کادمیوم 9/604mg/L به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که نانوذرات مگنتیت اصلاح شده می تواند به عنوان جاذبی مؤثر جهت حذف کادمیوم از منابع آب آلوده به کار رود.

بررسی کارایی راکتور ناپیوسته متوالی هوازی جهت حذف فرمالدئید از فاضلاب

اکرم نجفی چالشتری

زمینه و هدف: فرمالدئید یکی از ترکیبات پر کاربرد در برخی از صنایع است؛ بنابراین ورود این ترکیب به فاضلاب این صنایع اجتناب ناپذیر است. به دلیل سمیت این ماده برای انسان و موجودات زنده تصفیه فاضلاب های حاوی این آلاینده، قبل از دفع به محیط ضروری است. هدف از این مطالعه تعیین کارایی بیوراکتور ناپیوسته متوالی هوازی (SBR) جهت حذف فرمالدئید از فاضلاب است. روش بررسی: راکتور SBR هوازی در مقیاس آزمایشگاهی به حجم کل 6/15L و حجم مفید 4L جهت حذف فرمالدئید از فاضلاب مصنوعی مورد استفاده قرار گرفت. در این راکتور حذف فرمالدئید و COD در بار آلی ورودی معادل 0/031kgCOD/m3.h تا 0/156 با زمان ماندهای 6، 8، 10 و 12 h مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها: با استفاده از لجن هوازی حدود یک ماه خودهی میکروارگانیسم ها با فرمالدئید بطول انجامید. نتایج نشان داد زمان ماند hr 6 برای رسیدن به راندمان مناسب حتی با کمترین بارگذاری، مناسب نیست. بیشترین راندمان حذف در بارگذاری آلی 0/031kgCOD/m3.h و با زمان هوادهی 12h به میزان 90/52% برای COD و 95/32% برای فرمالدئید مشاهده شد. در این زمان ماند با افزایش بار آلی بازده حذف کاهش یافته و در بارگذاری 0/156kgCOD/m3.h متوسط راندمان حذف به 46/44% برای COD و 69/12% برای فرمالدئید رسید. حداکثر غلظت MLSS در بارگذاری 0/091kgCOD/m3.h برابر 2863mg/L مشاهده گردید. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که با ملاحظات زماند ماند، تامین جرم سلولی و بارگذاری مناسب، راکتور ناپیوسته متوالی هوازی با کارایی بالا در حدود 95% می تواند به عنوان یک فناوری قابل اجرا، کارآمد و قابل اعتماد برای تصفیه فاضلاب های حاوی فرمالدئید مورد استفاده قرار گیرد.

مقایسه تجزیه فتوکاتالیستی رنگ سیاه 26 از فاضلاب سنتتیک با استفاده از نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تثبیت شده بر الیاف گونی و سوسپانسیون

عبدالصمد زرین قلم مقدم

زمینه و هدف: نگرانی روز افزون در مورد تخلیه رنگ های سنتتیک به آب های طبیعی در حین فرآیند رنگ دهی در صنایع مختلف، استفاده از عملیات های مؤثر جهت حذف و جداسازی این آلاینده ها را ضروری می سازد. در این مقاله، از نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تثبیت شده جهت تخریب فتوکاتالیستی رنگ اسیدی سیاه 26 در یک راکتور بستر ثابت استفاده شد. روش بررسی: در این بررسی، از الیاف گونی به عنوان پایه برای تثبیت فتوکاتالیست استفاده شد. خواص ساختاری فتوکاتالیست های تثبیت شده با استفاده از آنالیزهای SEM و XRD مورد بررسی قرار گرفت. به منظور بررسی عملکرد فرایند تخریب از اسپکتروفتومتری جذب UV-vis و آنالیز مقدار اکسیژن شیمیایی خواهی (COD) استفاده شد. اثر pH، آنیون ها، مقدار H2O2 و غلظت اولیه رنگ بر روی میزان رنگ زدایی در سیستم تثبیت شده مورد بررسی قرار گرفت و مقادیر بهینه آنها مشخص گردید. یافته ها: آنالیز SEM تشکیل بلورهای TiO2 را بر روی الیاف گونی تأیید می کند. نتایج XRD نشان می دهد که در نتیجه عملیات تثبیت، در ساختار بلوری فتوکاتالیست تغییر چندانی اتفاق نمی افتد. نتایج نشان می دهد که میزان رنگ باقیمانده در سیستم تثبیت شده پس از گذشت 1h از تجزیه رنگ اسیدی، 40% و کمتر از سیستم سوسپانسیون (54%) است. نتایج COD نشان می دهد که ذرات TiO2 تثبیت شده بر روی الیاف گونی، تقریبا 94% ترکیبات آلی موجود در محلول را پس از گذشت 3h از تجزیه فتوکاتالیستی رنگ اسیدی تخریب می کند. نتیجه گیری: استفاده از نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تثبیت شده بر الیاف گونی می تواند به عنوان یک روش مؤثر و کم هزینه، در حذف آلاینده ها از فاضلاب به کار رود.

حذف بیس‌فنل‌A از محلول‌های آبی توسط نانوتیوب‌های کربن تک دیواره: بررسی ایزوترم‌های جذب

محمدهادی دهقانی

زمینه و هدف: بیس فنل A یک ماده شیمیایی مختل کننده غدد درون ریز است که از طریق پساب های کارخانه تولید آن، کاغذسازی و پلاستیک سازی وارد محیط می شود. هدف از این مطالعه بررسی ایزوترم های جذب مربوط به کاهش بیس فنل A از محلول های آبی توسط نانوتیوب کربن تک دیواره است. روش بررسی: این مطالعه از نوع تجربی است. آزمایش بصورت ناپیوسته با حجم 50mL نمونه در مقیاس آزمایشگاهی انجام گردید. متغیرها در این مطالعه زمان تماس (5,15,30,60,90,120min)، غلظت اولیه بیس فنل 2,5,20,50mg/L) A) و pH آن (3,5,6,9,11) بود. غلظت بیس فنل A با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتری UV-VIS سنجیده شد. یافته ها: حداکثر ظرفیت جذب برابر با 71/42mg/g است. نتایج آزمایشات نشان داد که بیشترین ظرفیت جذب تعادلی در زمان تماس 60min و در 9 = pH اتفاق می افتد. همچنین با افزایش غلظت اولیه، ظرفیت جذب افزایش یافته و سپس به حالت ثابت می رسد. نتیجه گیری: میزان جذب بیس فنل A توسط نانوتیوب کربن تک دیواره از مدل ایزوترم فروندلیچ – لانگمویر تبعیت می کند.