fa شناسایی منابع انتشار دی‌اکسین‌ها و فوران‌ها در ایران و تعیین سهم آنها در میزان سرانه انتشار در سال 1388 عمومى General پژوهشي Research <p>MicrosoftInternetExplorer4 <!--stripped--> <strong>زمینه و هدف</strong>: دی‌اکسین‌ها ‌و فوران‌ها‌ ترکیباتی بسیار سمی و خطرناکند که از منابع طبیعی و فعالیت‌های انسان‌ تولید می‌شوند. این ترکیبات به علت پایداری و نیمه عمر بالایی که دارند مدت زیادی در محیط باقی‌مانده و اثرات شدیدی بر محیط ‌‌زیست و انسان‌ها برجای می‌گذارند. هدف از این مطالعه شناسایی منابع انتشار دی‌اکسین‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ایران و تعیین سهم آنها در میزان سرانه انتشار است.<br> <strong>روش بررسی</strong>: در این مطالعه، ابتدا منابع انتشار دی‌اکسین‌ها ‌و فوران‌ها‌ شناسایی و سپس با مراجعه به سازمان‌های متولی، داده‌های مورد نیاز جهت برآورد میزان انتشار ‌از طریق پرسش‌نامه‌های مربوطه جمع‌آوری شد. سپس با استفاده از فاکتورهای انتشار ارایه شده توسط برنامه محیط‌زیست سازمان ملل‌متحد، میزان انتشار هرکدام از منابع برآورد ‌گردید. جهت آنالیز داده‌ها از نرم‌افزار Excel استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها</strong>: براساس نتایج حاصل میزان انتشار دی‌اکسین‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ایران در سال 1388 برابر 1957 g TEQ/yr بوده که از این مقدار&nbsp;&nbsp; g TEQ 8/705 وارد هوا شده و g TEQ 2/643 آن به صورت خاکستر باقی می‌ماند.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong>: سرانه انتشار دی‌اکسین‌ها ‌و فوران‌ها‌ در ایران&nbsp; &micro;g TEQ/capital 4/26 است و بیشترین میزان تولید در ایران مربوط به‌ سوزاندن به‌طریقه روباز (g TEQ/yr 8/732) و تولید فلزات آهنی و غیرآهنی (g TEQ/yr 7/635) مانند مس، فولاد و آهن است</p> <p></p> <p style="text-align: justify"><!--stripped--><!--stripped--><!--stripped--> <style type="text/css">/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal" mso-tstyle-rowband-size:0 mso-tstyle-colband-size:0 mso-style-noshow:yes mso-style-priority:99 mso-style-qformat:yes mso-style-parent:"" mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt mso-para-margin:0cm mso-para-margin-bottom:.0001pt mso-pagination:widow-orphan font-size:11.0pt font-family:"Calibri","sans-serif" mso-ascii-font-family:Calibri mso-ascii-theme-font:minor-latin mso-fareast-font-family:"Times New Roman" mso-fareast-theme-font:minor-fareast mso-hansi-font-family:Calibri mso-hansi-theme-font:minor-latin mso-bidi-font-family:Arial mso-bidi-theme-font:minor-bidi} </style> <!--stripped--></p> <p>MicrosoftInternetExplorer4 <!--stripped--> <strong>Background and</strong><strong> Objective</strong>: Dioxins and Furans are dangerous and highly toxic compounds entering to the environment from natural and manmade sources. Having high stability and half-life, these compounds remain for a long period in the medium and bring about severe effects on human beings and the environment. The aim of this study was to identify dioxins and furans emission sources in Iran and to estimate their contribution in emission rate.<br> <strong>‌Materials and Methods:</strong> First, we identified the emission sources of dioxins and furans and then necessary data was gathered by referring to the authorized organizations and filling the prepared UNEP questionnaires. We used Excel software to analyze the data collected.<br> <strong>Results:</strong> According to the results obtained, total dioxins and furan emission in Iran in 2010, was 1957 g TEQ/yr out of this amount, 705.8 g TEQ is emitted to the atmosphere and 643.2 g TEQ is residual ash. Therefore, dioxins and furans emission rate was 26.4 &micro;g TEQ/capita in Iran. The most rates of emissions were associated with uncontrolled open burning (732.8 g TEQ/yr) and ferrous and nonferrous metal production (635.7 g TEQ/yr) such as cupper, iron, and steel.<br> ‌<strong>Conclusion:</strong> Our findings showed that the emission rate of Dioxins and Furans is much higher in Iran compared with other countries and appropriate management strategies are required to control these dangerous pollutants.</p> <p></p> <p style="text-align: justify"><!--stripped--><!--stripped--><!--stripped-->!mso]><ob<illegal tag>ject classid="clsid:38481807-CA0E-42D2-BF39-B33AF135CC4D" id="ieooui"></object> <style type="text/css">st1":*{behavior:url(#ieooui) } </style> <!--stripped--><!--stripped--> <style type="text/css">/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal" mso-tstyle-rowband-size:0 mso-tstyle-colband-size:0 mso-style-noshow:yes mso-style-priority:99 mso-style-qformat:yes mso-style-parent:"" mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt mso-para-margin:0cm mso-para-margin-bottom:.0001pt mso-pagination:widow-orphan font-size:11.0pt font-family:"Calibri","sans-serif" mso-ascii-font-family:Calibri mso-ascii-theme-font:minor-latin mso-fareast-font-family:"Times New Roman" mso-fareast-theme-font:minor-fareast mso-hansi-font-family:Calibri mso-hansi-theme-font:minor-latin mso-bidi-font-family:Arial mso-bidi-theme-font:minor-bidi} </style> <!--stripped--></p> دیاکسین‌ها,فوران‌ها,منابع انتشار,ایران Dioxins,Furans,Emission sources,Iran 133 142 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-21&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Momeniha فاطمه مومنی‌ها No کارشناس ارشد بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران Ramin Nabizadeh Nodehi رامین نبی‌زاده نودهی No دکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران Mohammad Sadegh Hassanvand محمدصادق حسنوند No دانشجوی دکترای بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران Amir Hossein Mahvi امیرحسین محوی ahmahvi@yahoo.com Yes دکترای بهداشت محیط، استادیار دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران Kazem Naddafi کاظم ندافی No دکترای بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران