fa عملکرد بیوراکتور تلفیقی ستون حباب مایع- بیوفیلتر در حذف دی‌کلرومتان از جریان‌های گازی آلوده هوا Air پژوهشي Research <p>زمینه و هدف: دی‌کلرومتان یکی از آلایند‌ه‌های خطرناک محیط‌زیست بویژه هوای آزاد بوده و در تماس‌های حاد و مزمن، سلامت انسان را تهدید می‌کند. در این مطالعه کارایی بیوراکتور تلفیقی ستون حباب مایع- بیوفیلتر (HBCB) در حذف دی‌کلرومتان از جریان گازی آلوده در مقیاس پایلوت و شرایط پایدار بررسی شد. روش بررسی: آزمایشات در چهار مرحله با غلظت تقریبا ثابت دی‌کلرومتان (حدود ppm 240) و زمان ماند بستر خالی متغیر به میزان s 50، 100، 150 و 200 به انجام رسید و علاوه بر تعیین راندمان و نرخ حذف دی‌کلرومتان، خصوصیات مایع مخلوط بیوراکتور ستون حباب مایع مطالعه شد و سینتیک بیوفیلتراسیون تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: میانگین راندمان بیوراکتور تلفیقی در حذف دی‌کلرومتان در زمان ماند بستر خالی به میزان 200 و s 150 به ترتیب 79 و 71 درصد بود، اما با کاهش بیشتر زمان ماند بستر خالی راندمان حذف دی‌کلرومتان به میزان قابل توجهی تنزل یافت، بطوری‌که در زمان ماند بستر خالی به میزان s 50، راندمان حذف دی‌کلرومتان به حدود 32 درصد رسید. کاهش زمان ماند بستر خالی از s 200 به s 50 با افزایش نرخ بارگذاری منجر به افزایش نرخ حذف دی‌کلرومتان از g/m³.h12/1 به g/m³.h 19/6 شد. نتایج تجزیه و تحلیل سینتیک نشان داد که داد‌ه‌های سینتیک بیوفیلتراسیون بیشترین تطابق را با معادله سرعت درجه یک داشت (0/99>R² و 2/2>&epsilon%)&nbsp;^&nbsp; و ثابت سرعت حذف دی‌کلرومتان به میزان 0/0114 s^-1بدست آمد. بررسی خصوصیات مایع مخلوط نشان داد که تنظیم pH و هدایت الکتریکی با تناوب روزانه کافی بوده و محدودیتی در عملکرد بیوراکتور ایجاد نمی کند.<br> نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که بیوراکتور HBCB کارایی و سرعت نسبتا بالایی در حذف دی کلرومتان از جریان گازی آلوده داشته و نسبت به شرایط متغیر بهره برداری انعطاف پذیر است.<br> &nbsp;</p> <p>Background and objectives: Dichloromethane (DCM) is one of the hazardous contaminants of the environment, especially ambient air that threatens human health at both acute and chronic exposures. In this study, the performance of a pilot-scale hybrid bubble column/biofilter (HBCB) bioreactor was studied for the removal of DCM from waste gas streams at steady state. Materials and methods: The experiments were conducted in four stages with relatively constant concentrations of DCM (approximately 240 ppm) and variable empty bed residence time (EBRT) of 50, 100, 150 and 200 s. In addition to determining DCM removal rate and efficiency, quality parameters of mixed liquor of the bubble column bioreactor were studied and kinetic of biofiltration was analyzed. Results: The average DCM removal efficiency of the HBCB bioreactor at EBRT of 200 and 150 s were 79 and 71% respectively. However, further reduction of EBRT resulted in significantly decreased DCM removal efficiency, so that at EBRT of 50 s, the DCM removal efficiency decreased to 32%. In addition, the EBRT reduction from 200 s to 50 s through increasing DCM loading rate resulted in increasing DCM removal rate from 12.1 to 19.6 g/m³.h. The results of kinetic analysis showed that the kinetic data of biofiltration were in the best fitness with the first order rate equation (R²>0.99 and &epsilon%<2.2) and the DCM removal rate constant was determined 0.0114 s^-1. The mixed liquor characterization indicated that the daily adjustment of pH and EC was sufficient to prevent any limitation in the performance of the HBCB bioreactor. Conclusion: This study indicated that the DCM removal rate and efficiency of the HBCB bioreactor were relatively high and the HBCB bioreactor had reliable performance during the variable operational conditions.</p> دی کلرومتان, جریان گازی آلوده, بیوراکتور تلفیقی, زمان ماند بستر خالی, سینتیک Dichloromethane, Waste gas stream, Hybrid bioreactor, Empty bed retention time, Kinetic 455 468 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-366-1&slc_lang=fa&sid=1 M Abtahi مهرنوش ابطحی No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، فارغ‌التحصیل دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، استادیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی K Naddafi کاظم ندافی No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، استاد دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران A.R Mesdaghinia علیرضا مصداقی‌نیا mesdaghinia@sina.tums.ac.ir Yes Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، استاد دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران K Yaghmaeian کامیار یغمائیان No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران R Nabizadeh رامین نبی‌زاده No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، استاد دانشکده بهداشت و پژوهشکده محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران N Jaafarzadeh نعمت‌الله جعفرزاده No Environmental Technology Research Center, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran. Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز N Rastkari نوشین راستکاری No Center for Air Pollution Research, Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای شیمی دارویی، دانشیار مرکز تحقیقات آلودگی هوا، پژوهشکده محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران R Saeedi رضا سعیدی No Department of Health Sciences, Faculty of Health, Safety and Environment, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکترای مهندسی بهداشت محیط، استادیار دانشکده سلامت، ایمنی و محیط‌ زیست، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Sh Nazmara شاهرخ نظم آرا No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health and Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران