fa بررسی حذف رنگ و COD رنگزای راکتیو آبی 171 در سیستم تلفیقی اکسیداسیون پیشرفته UV/H2O2 و بیولوژیکی SBAR عمومى General پژوهشي Research <div align="justify" style="direction: rtl">زمینه و هدف: در این تحقیق راندمان حذف رنگ زای راکتیو آبی 171 با استفاده از فرایند تلفیقی اکسیداسیون پیشرفته UV/H2O2 و SBAR مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: ابتدا دو سیستم شیمیائی و بیولوژیکی هر یک بطور مجزا مورد بررسی قرار گرفت. در سیستم شیمیایی پارامترهای نوع و توان لامپ و نیز غلظت اولیه رنگ زا و پراکسید هیدروژن و در سیستم بیولوژیکی زمان ماند هیدرولیکی، شدت هوادهی، غلظت اولیه رنگ زا و درصد حذف رنگ و COD بررسی شدند. پس از تعیین شرایط بهینه و قابلیت هر یک از این سیستم&shy; ها، جهت بررسی کارائی سیستم تلفیقی، خروجی فاضلاب نیمه تصفیه شده در فاز شیمیایی پس از حذف پراکسید هیدروژن باقیمانده توسط دی اکسید منگنز، وارد راکتورهای بیولوژیکی گردید. یافته&shy; ها: در آزمایش فاز شیمیایی، غلظت 100 ppm رنگ زا با استفاده از لامپ UV-C با توان 150 W و با استفاده از mM 0/1 پراکسید هیدروژن در pH=9 در مدت زمان 25 min، به طور کامل رنگبری شد اما راندمان حذف COD در انتهای آزمایش(min 135)، 86/7&nbsp; درصد&nbsp; بود. کاربرد سیستم بیولوژیکی حذف 44 درصد رنگ توسط مکانیسم جذب در COD اولیه 50 mg/L را به دنبال داشت که بیانگر عدم توانایی سیستم در تجزیه بیولوژیکی و شکستن مولکول رنگ زا بود. سیستم تلفیقی، قادر به حذف موفق &shy;تر رنگ و COD رنگ زا در مقایسه با انجام هر یک از فرایندها بصورت مجزا بود. به طوریکه علاوه بر حصول رنگبری کامل، در فرایند تلفیقی اول (حذف رنگ تا غلظت 45 ppm در سیستم شیمیائی و تخلیه به سیستم بیولوژیکی)، میزان حذف COD رنگ زا به 81 درصد و در فرایند تلفیقی دوم (حذف کامل رنگ در سیستم شیمیائی و تخلیه به سیستم بیولوژیکی) به 52 درصد رسید. نتیجه گیری: طبق نتایج بدست آمده، به دلیل پیچیده بودن ساختار رنگ زا، سیستم بیولوژیکی قادر به حذف کامل آلاینده نیست. ولی با تلفیق دو فرایند شیمیایی UV/H2O2 و بیولوژیکی SBAR، میزان تجزیه پذیری ترکیبات آلی افزایش می &shy;یابد که نشان دهنده موفق بودن فرایند تلفیقی در تجزیه ترکیبات سخت تجزیه&shy; پذیر است.</div> <p>Background and Aim: In this study, the removal of dye blue reactive-171 by combination of advanced oxidation processes UV/H₂O₂ and SBAR has been investigated. Methods: The efficiency of chemical and biological system was first investigated separately. In chemical system, the kind, power, initial dye concentration and hydrogen parasitize and in biological system, hydraulic detention time, aeration rate, initial dye concentration and the percent removal of dye and COD were investigated. In order to investigate the hybrid system, after determination of the optimum conditions and the capabilities of each system, the removed chemical system effluent from residual hydroxide peroxide, was entered into the biological reactor. Results: In the chemicals process, 100 ppm dye using 150 Watt-UV-C lamp and 0.1 mM hydrogen peroxide at pH= 9 was completely removed in 25 minutes. COD removal was 86.7 percent at the end of the experiment (135 min). Biological system with adsorption mechanism has shown 44 percent dye removal with initial COD of 50 mg/L that indicated the system inability in biodegradation and breaking down of the dye molecule. In comparison to separate chemical and biological processes, hybrid system has shown better dye removal efficiency. The results indicated that in addition to the complete dye removal achievement, 81% of COD in the first hybrid system and 52% of COD in the second hybrid system was removed, respectively. Conclusion: According to the results, because of complexity of dye structure, biological system was not able to remove the dye as efficient as hybrid system of advanced oxidation processes UV/H₂O₂ with SBAR.</p> UV/H2O2, گرانول, MnO2, جذب, هوادهی, تجزیه بیولوژیکی UV/H2O2, Granule, MnO2, Adsorption, Aeration, Biodegradation 393 406 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5061&slc_lang=fa&sid=1 leila Moradi Pasand لیلا مرادی پسند No Civil and Engineering Faculty, Environmental Engineering Division, Tarbiat Modares University, Tehran-Iran دانشجوی کارشناسی ارشد مهندس عمران (محیط زیست)،دانشگاه تربیت مدرس Bita Ayati بیتا آیتی niayati_b@modares.ac.ir Yes Civil and Engineering Faculty, Environmental Engineering Division, Tarbiat Modares University, Tehran-Iran دانشیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس