fa کارایی روش های ترکیبی گندزدایی در غیرفعال سازی اسپورهای باسیلوس سوبتیلیس آب WATER پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;">زمینه و هدف: با توجه به پیچیدگی، پر هزینه و زمان بر بودن روش&shy; های شناسایی&shy; اووسیست&shy; های کریپتوسپوریدیوم و کیست&shy; های ژیاردیا از اسپورهای باسیلوس سوبتیلیس بعنوان شاخص میکربی جایگزین این باکتری&shy; ها در مطالعات گندزدایی استفاده می&shy; شود. هدف این مطالعه بررسی امکان&shy;پذیری کاربرد ترکیب پراکسید هیدروژن به همراه یون&shy; های مس و نقره در غیرفعال‌سازی اسپورهای باسیلوس سوبتیلیس بوده است. همچنین تاثیر یک ترکیب گندزدای جدید با پایه گلوتار آلدئید که برای گندزدایی سطوح کاربرد دارد نیز مورد مطالعه قرار گرفت.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">روش بررسی: برای تهیه اسپورها، باکتری رویشی بر روی یک محیط ضعیف (عاری از مواد مغذی کافی) کشت داده و پس از 5 روز انکوباسیون در دمای37 C˚ اسپورهای رشد کرده از روی محیط شستشو داده شده و تلخیص گردید. از سوسپانسیون اسپورها برای تهیه نمونه&shy; های سنتتیک اولیه استفاده گردید. کارایی فرایند گندزدایی با مقایسه تعداد اولیه اسپور و تعداد آن در انتهای فرایند بصورت لگاریتم کاهش بیان گردید.&nbsp;&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">یافته &shy;ها: نتایج نشان داد که غلظت&shy; های پایین هیچ&shy;یک از ترکیبات قادر به غیرفعال سازی اسپورها نبوده است. بالاترین راندمان کاهش اسپورها با میزان 1/48 لگاریتم کاهش، مربوط به ترکیب <span dir="LTR">HP/Cu⁺²</span> بوده و ترکیب <span dir="LTR">HP/Ag⁺</span> با میزان کاهش 1/03 لگاریتم در رتبه دوم قرار داشته است. حداکثر میزان کاهش اسپورها توسط گندزدای با پایه گلوتار آلدئید برابر 0/6 لگاریتم بدست آمد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مقاومت اسپورها حتی در برابر ترکیبی از چند گندزدا نیز بسیار بالا است. قدرت اسپور‌کشی عوامل گندزدای استفاده شده در این مطالعه به ترتیب، <span dir="LTR">HP/Ag⁺</span>≺HP/CU⁺²≻&nbsp; گندزدای گلوتار آلدئیدی بود.</p> <p><strong>Background and Objectives</strong>: Considering the complexity, cost, and time-consuming techniques of detecting Cryptosporidium oocysts and Giardia cysts,&nbsp; <em>B. subtilits</em> spores have been introduced as microbial indicators of these pathogens to evaluate the efficacy of disinfection studies. The present study was aimed to investigate the feasibility of <em>B. subtilis</em> spores inactivation using hydrogen peroxide combined with copper and silver ions. A new glutaraldehyde based compound used for surface disinfection was also tested.</p> <p><strong>Materials and Methods</strong>: In order to sporulation, vegetative bacteria were allowed to grow on a medium with insufficient nutrients, and after 5 days incubation at 37˚C, spores were washed and purified. Spore suspension was used to prepare synthetic water. Disinfection efficiency was reported as logarithmic decrease of initial spore count.</p> <p><strong>Results</strong>: This research found that none of the disinfection compounds was able to spore inactivation in low initial concentration. The highest spore reduction efficiency was related to HP/Cu⁺² with 1.48 log inactivation, and HP/Ag⁺ compound placed in the second rank with 1.03 log reduction. Maximum spore reduction of 0.6 log was achieved when glutaraldehyde based disinfectant was used in disinfection process.</p> <p><strong>Conclusion</strong>: According to the results, it can be concluded that spores are very resistant even to combination of disinfectants. Spore reduction potential of the studied compounds was as follows: HP/Cu⁺²> HP/Ag⁺> glutaraldehyde based compound.</p> اسپور, باسیلوس سوبتیلیس, گندزدایی, پراکسید هیدروژن Spore, Bacillus Subtilis, disinfection, hydrogen peroxide 481 490 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-703-1&slc_lang=fa&sid=1 H Aslani حسن اصلانی No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران R Nabizadeh رامین نبی زاده Rnabizadeh@tums.ac.ir Yes Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران