Iranian Journal of Health and Environment

fa بررسی سمیت بالقوه فلزات سنگین آرسنیک، سرب، مس، جیوه و کادمیوم موجود در چای وارداتی به ایران: یک مطالعه ارزیابی ریسک Concentration of potentially toxic elements in black tea imported to Iran: a potential risk assessment study عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: چای به‌دلیل عطر، طعم و خواص دارویی مفیدی که دارد به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین و پرمصرف‌ترین نوشیدنی‌ها در جهان شناخته شده است. آلودگی چای با فلزات سنگین ممکن است تهدید جدی برای سلامتی انسان باشد. هدف از این مطالعه بررسی غلظت عناصر بالقوه سمی (آرسنیک، سرب، مس، کادمیوم و جیوه) در چای سیاه وارداتی به جنوب ایران و ارزیابی ریسک سرطان‌زایی و غیر سرطان‌زایی مواجهه با آنها برای مصرف‌کنندگان بود. روش بررسی: بدین منظور 94 نمونه چای سیاه از 15 برند وارداتی از هندوستان در سال 1399 انتخاب شدند. غلظت فلزات سنگین با استفاده از دستگاه جذب اتمی اندازه‌گیری شد. بعد از تعیین غلظت فلزات سنگین در نمونه‌های چای سیاه ارزیابی ریسک سلامتی با استفاده از تکنیک شبیه‌سازی مونت کارلو تعیین گردید. یافته‌ها: براساس نتایج میانگین غلظت فلزات سنگین آرسنیک، سرب، مس، کادمیوم و جیوه به ترتیب برابر با 0/02±0/03، 0/16±0/22، 7/69±15/67، 0/01±0/02 و mg/kg 0/005±0/006 بود. مقادیر شاخص خطر غیر سرطان‌زایی (HQ) فلزات سنگین آرسنیک، سرب، مس، کادمیوم و جیوه به ترتیب برابر با 2-10×1/07، 3-10×6/37، 5-10×3/45، 2-10×2/05 و  4-10×7/19 بود. نتیجه‌گیری: بنابراین با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مقادیر غلظت عناصر بالقوه سمی (آرسنیک، سرب، مس، جیوه و کادمیوم) در چای سیاه با سطح استاندارد ایران و رهنمود سازمان جهانی بهداشت سازگار بود. همچنین میانگین شاخص خطر سرطان‌زایی برای فلز آرسنیک 6-10×‌4/49  بود که بسیار پایین‌تر از سطح قابل قبول خطر سرطان‌زایی است (6-10). بنابراین مقادیر غلظت پنج عنصر بالقوه سمی در چای سیاه مورد مطالعه هیچ خطر قابل ملاحظه‌ای را برای مصرف‌کنندگان نشان ندادند.  </div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: The aim of this study was to investigate the concentration of potentially toxic elements (arsenic, lead, copper, cadmium and mercury) in black tea imported to southern Iran and to assess the risk of carcinogenic and non-carcinogenic exposure to consumers. Materials and Methods: For this purpose, 94 samples of black tea from 15 brands imported from India in 2021 were selected. Heavy metals concentrations were measured using an atomic absorption spectrometer (GBC model SAVANTAA). After determining the concentration of heavy metals in black tea samples, health risk assessment was determined using Montocarlo simulation technique. Results: According to the results, the average concentrations of heavy metals namely arsenic, lead, copper, cadmium and mercury were 0.03±0.02, 0.02±0.16, 15.67±7.69, 0.02±0.01 and 0.006±0.005 mg/kg, respectively. The hazard quotient (HQ) of the heavy metals arsenic, lead, copper, cadmium and mercury were 1.07×10-2, 6.37×10-3, 3.45×10-5, 2.05×10-2 and 7.19×10-4, respectively. Conclusion: Therefore, according to the findings, it can be concluded that the concentrations of potentially toxic elements (arsenic, lead, copper, mercury and cadmium) in black tea were consistent with the standard level of Iran and World Health Organization. Additionally, the average carcinogenic risk index for arsenic metal was 4.49×10-6, which is much lower than the acceptable level of carcinogenic risk (10-6). Therefore, the concentrations of five potentially toxic elements in the studied black tea did not show any significant risk for consumers.  </div> فلزات سنگین, چای, ارزیابی ریسک سلامتی Heavy metals, Tea, Health risk assessment 153 168 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2560-1&slc_lang=fa&sid=1 Gholamali Javedan غلامعلی جاودان javdan.gholamali@gmail.com No Food Health Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran AND Department of Social Medicine, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات سلامت مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران و گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی هرمزگان، بندرعباس، ایران Hamid Reza Ghaffari حمیدرضا غفاری ghaffarihrz@gmail.com No Food Health Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات سلامت مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Zoha Heidarinejad ضحی حیدری نژاد z.heidarinejad70@gmail.com Yes Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Nahid Zeraei ناهید زراعی z2480161250@gmail.com No Food Health Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات سلامت مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Somayeh Hoseinvandtabar سمیه حسینوند تبار hoseinvandtabar72@gmail.com No Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Fateme Pourramezani فاطمه پوررمضانی z_heidarinejad@yahoo.com No Food Health Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات سلامت مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Mehrdad Ahmadi مهرداد احمدی m.Ahmadi@gmail.com No Food Health Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran مرکز تحقیقات سلامت مواد غذایی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران