Iranian Journal of Health and Environment

fa بررسی عملکرد تصفیه خانه فاضلاب شهرک صنعتی چرمشهر و پتانسیل استفاده مجدد از پساب و لجن دفعی A study on the performance of the wastewater treatment plant in Charmshahr industrial estate and the potential of reuse for effluent and disposal sludge فاضلاب wastewater پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینـه و هـدف: تصفیه فاضلاب تولیدی در شهرک های صنعتی به دلیل داشتن طیف وسیعی از آلاینده ها از اهمیت بالایی برخوردار است. در همین راستا، هدف مطالعه حاضر بررسی عملکرد تصفیه خانه فاضلاب شهرک صنعتی چرمشهر در حذف آلایندهها و پتانسیل استفاده مجدد از پساب حاصل از تصفیه و لجن است. روش بررسـی: در این مطالعه توصیفی و تطبیقی، کیفیت فاضلاب ورودی، پساب خروجی و لجن تصفیه خانه شهرک صنعتی چرمشهر در سه مقطع زمانی با فواصل یک‌ماهه مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه ‌بر آن، نتایج آنالیزهای انجام ‌گرفته در سال‌های 1403-1402 مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصل با استانداردها و شاخص های ملی ایران، WHO،FAO ، EPA آمریکا و استانداردهای برخی از کشورهای دیگر مورد بررسی، تطبیق و مقایسه قرار گرفته است. روش تصفیه فاضلاب، ترکیبی از روش های ته‌نشینی شیمیایی و لاگون های هوادهی با لجن برگشتی است. یافته‌ها: میزان فاضلاب تولیدی در این شهرک m3/day 15000 و عمدتاً مربوط به صنایع چرم و دباغی (m3/day 6100) با شدت آلودگی بالاست. راندمان تصفیه فاضلاب برای حذف BOD، COD و TSS به ترتیب 24±62، 19±72 و 13±84 درصد بوده است. غلظت فلزات سنگین نظیر کروم در فاضلاب (mg/L 0/28) و لجن تولیدی (mg/L 353/5) بسیار بالا بوده که روش تصفیه بکار رفته، قادر به تصفیه این نوع فاضلاب تا محدوده استانداردها و شاخصهای تخلیه به محیط‌زیست نیست. همچنین میزان املاح در پساب mg/L 43300 و در لجن mg/L 202000 بوده که بدون به‌کارگیری تصفیه ثالثیه، منطبق با شرایط برای دفع و یا استفاده مجدد در بسیاری از موارد نیست. نتیجه‌گیری: عملکرد تصفیه خانه قادر به تأمین استانداردهای تخلیه محیطی و استفاده مجدد از پساب و لجن نیست؛ بنابراین پساب نهایی و لجن تولیدی نیازمند تصفیه بیشتر برای استفاده مجدد و جلوگیری از آلودگی محیط‌زیست است.  </div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: Wastewater produced in industrial estates is crucial to address due to the wide range of pollutants it contains. The objective of the present study was to investigate the performance of the Chamshahr Industrial Estate Wastewater Treatment Plant for effluent and sludge reuse. Materials and Methods: In this descriptive and comparative study, the quality of raw industrial wastewater, effluent, and sludge from the wastewater treatment plant of the Chamshahr Industrial Estate was investigated over three periods at monthly intervals. Additionally, archival quality data for wastewater, effluent, and sludge from 1402 to 1403 were analyzed. The results were compared with the standards and guidelines of Iran, WHO, FAO, USEPA, and others. The wastewater treatment method employed a combination of chemical sedimentation and aerated lagoons with return sludge. Results: The volume of wastewater produced in this industrial estate was 15,000 m³/day, primarily originating from leather and tanning industries (6,100 m³/day), which exhibit high pollution intensity. The treatment plant's efficiency in removing BOD, COD, and TSS was 62±24%, 72±19%, and 84±13%, respectively. However, due to the concentration of heavy metals, such as chromium in the wastewater (0.28 mg/L) and sludge (353.5 mg/L), the treatment method was unable to meet existing standards and guidelines. Furthermore, the salt content in the effluent (43,300 mg/L) and sludge (202,000 mg/L) was excessively high, rendering it unsuitable for disposal or reuse without further treatment. Conclusion: The performance of the wastewater treatment plant fails to meet the standards and guidelines for environmental discharge and the reuse of effluent and sludge. Therefore, the final effluent and sludge require additional treatment to enable reuse and prevent environmental pollution.  </div> فاضلاب, لجن, استانداردهای دفع, استفاده مجدد, شهرک صنعتی Wastewater, Sludge, Discharge standards, Reuse, Industrial estate 757 774 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-85-3&slc_lang=fa&sid=1 Narges Arab Ameri نرگس عرب عامری narges.ame@gmail.com No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Hatam Godini حاتم گودینی godini_h@yahoo.com Yes Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran AND Research Center for Health, Safety, and Environment, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران و مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Mansur Zarrabi منصور ضرابی mansor62@gmail.com No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran AND Research Center for Health, Safety, and Environment, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران و مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Mohammad Darvishmotevalli محمد درویش متولی mohamad.darvish68@gmail.com No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran AND Research Center for Health, Safety, and Environment, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران و مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران