Iranian Journal of Health and Environment

fa تغییرات مکانی و ارزیابی اثرات بهداشتی PM2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 Spatial variablities and health impact assessment of ambient PM2.5 in Tehran during 2023-2024 هوا Air پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: مطالعه حاضر برای بررسی روند تغییرات مکانی و زمانی  (ساعتی، روزانه، ماهانه و فصلی) غلظت آلاینده ذرات معلق ریز (PM2.5) هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 و برآورد اثرات آن بر سلامت (تعداد موارد مرگ) طراحی شده است.</div> <div style="text-align: justify;">روش بررسی: داده‌های ساعتی PM2.5 هوای آزاد از 41 ایستگاه پایش کیفیت هوا در شهر تهران اخذ گردید و سپس ایستگاه‌های معتبر (29 ایستگاه) برای بررسی تغییرات مکانی و زمانی غلظت این آلاینده و برآورد اثرات بهداشتی منتسب به آن شناسایی شدند. به منظور برآورد اثرات بهداشتی منتسب به PM2.5 هوای آزاد در شهر تهران از آخرین ویراست نرم افزار AirQ+  (نسخه 2.2.4) استفاده گردید. همچنین برای برآورد اثرات بهداشتی آلودگی هوا  از داده‌های بروز پایه و جمعیت شهر تهران استفاده شده است. یافته‌ها: میانگین سالانه غلظت PM2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 تقریباً g/m332µ  بوده است. این در حالیست که در سطح ایستگاه‌های معتبر و همچنین در سطح تمامی محلات به ترتیب در محدوده µg/m3 20/8-47/5  و 46/3- 22/2 /m3µg بوده است که تقریباً 4 الی 9 برابر مقادیر سالانه رهنمود سازمان جهانی بهداشت (WHO) و 2 الی 4 برابر استاندارد ملی کیفیت هوای آزاد (National Ambient Air Quality Standards: NAAQS) بوده است. تعداد موارد مرگ منتسب به مواجهه بلندمدت با آلاینده PM2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 در افراد بالغ بالای 30 سال 9321 (فاصله اطمینان 95 درصد: 10313 - 7232)، برای غلظت‌های بالاتر از /m35µg برآورد شده است. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه بیانگر این واقعیت است که غلظت آلاینده PM2.5 هوای آزاد در شهر تهران در سال 1402 همواره از حدود رهنمود WHO و NAAQS بالاتر بوده است. علاوه بر این، مقایسه غلظت این آلاینده در سطح تمامی ایستگاه‌های معتبر و همچنین در سطح تمامی محلات شهر تهران بیانگر این واقعیت است که شهروندان تهرانی در تمامی مناطق شهر از کیفیت هوای نامطلوبی برخوردار بوده اند اگرچه غلظت در برخی از مناطق شهر تهران، عمدتاً بخش های مرکزی و جنوبی شهر، به مراتب بسیار بیشتر از بخش های شمالی بوده است.</div> <div style="text-align: justify;">Background and Objective: The present study was designed to investigate the spatial and temporal (hourly, daily, monthly, and seasonal) variations in ambient fine particulate matter (PM2.5) concentrations in Tehran from 21 March, 2023, to 19 March, 2024, and estimate the number of premature deaths attributable to PM2.5. Materials and Methods: Hourly PM2.5 data were obtained from 41 air quality monitoring stations across Tehran. Subsequently, 29 validated stations were identified for assessing spatial changes in pollutant concentrations and estimating the associated health effects. The latest version of the AirQ+ software (version 2.2.4) was employed to estimate health impacts attributable to PM2.5. Additionally, updated baseline data and the population of Tehran were used to assess the health effects of air pollution. Results: The annual average concentration of ambient PM2.5 in Tehran over the study period was approximately 32 µg/m³ for the entire city. At validated monitoring stations and across neighborhoods, the concentrations ranged from 20.8–47.5 µg/m³ and 22.2–46.3 µg/m³, respectively. These levels were approximately 4 to 9 times higher than the World Health Organization's (WHO) annual air quality guidelines and 2 to 4 times higher than the NAAQS. The number of deaths attributable to long-term exposure to ambient PM2.5 in adults aged 30 and above in Tehran during the study period was estimated to be 9,321 (95% confidence interval: 7,232–10,313) for concentrations exceeding 5 µg/m³. Conclusion: The results of this study highlight that ambient PM2.5 concentrations in Tehran over the study period consistently exceeded the WHO air quality guideline and the NAAQS. Furthermore, a comparison of pollutant concentrations across all validated monitoring stations and neighborhoods reveals that residents in all parts of Tehran experienced poor air quality. However, concentrations were significantly higher in some areas, particularly the central and southern parts of the city, compared to the northern regions.  </div> آلودگی هوا, ذرات معلق ریز, اثرات بهداشتی, مرگ زودرس, تهران Air pollution, Ambient PM2.5, Health effects, Mortality, Tehran 827 844 http://ijhe.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-782-3&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Nasiri زهرا نصیری zahranasiri9879@gmail.com No Center for Air Pollution Research, Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AND Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات آلودگی هوا، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Kazem Naddafi کاظم ندافی knadafi@tums.ac.ir No Center for Air Pollution Research, Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AND Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات آلودگی هوا، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Ali Ahmadi Orkomi علی احمدی ارکمی orkomi@guilan.ac.ir No Department of Environmental Sciences, Faculty of Natural Resources, University of Guilan, Someh Sara, Guilan, Iran گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه سرا، گیلان، ایران Mohammad Sadegh Hassanvand محمدصادق حسنوند hassanvand@tums.ac.ir Yes Center for Air Pollution Research, Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AND Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات آلودگی هوا، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Sasan Faridi ساسان فریدی sfaridi@razi.tums.ac.ir No Center for Air Pollution Research, Institute for Environmental Research, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran AND Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات آلودگی هوا، پژوهشکده محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران