fa دروغ‌گویی به بیمار با انگیزه‌ی‌ خیرخواهانه پژوهشي Research یکی از مسائل مطرح در اخلاق پزشکی، مسأله‌ی حقیقت‌گویی به بیمار است. امروزه، دیدگاه غالب در میان پزشکان، ضرورت حقیقت‌گویی به بیمار است و دروغ‌گویی یا کتمان حقیقت جایز نیست. ولی به‌نظر می‌رسد مطلق و بی‌قید و شرط دانستن اصل حقیقت‌گویی قابل قبول نباشد و گفتن هر حقیقتی به هر کسی و در هر شرایطی جایز نیست. گرچه اصل اول در اخلاق، حقیقت‌گویی است، در برخی شرایط نیز کتمان حقیقت و حتی دروغ‌گویی جایز است. از نظر عقل و شرع، دروغ‌گویی در موارد اکراه، اضطرار (که شامل دفع ضرر جانی، مالی و آبرویی از خود و دیگران است) و دَوَران امر بین دو محذور، جایز است. به‌نظر نگارنده، در موقعیتی که بیان حقیقت برای ادامه‌ی درمان و جلب همکاری و کسب رضایت بیمار ضروری است و نیز در موقعیتی که حقیقتی که باید به بیمار گفته شود، لاعلاجی بیماری و زمان نزدیک مرگ اوست، بیان حقیقت با وجود ضررهای احتمالی، ضروری است. اما در موقعیتی که بیان حقیقت برای ادامه‌ی درمان ضرورت ندارد و حقیقتی که باید به بیمار گفته شود، چیزی غیر از زمان مرگ و لاعلاجی بیماری‌ اوست، مانند حقایقی از قبیل سختی و خطرناکی بیماری، زنده نبودن همراهان بیمار در تصادف، مشکلاتی که در بیرون از بیمارستان برای بیمار یا خانواده‌اش ایجاد شده، پیش‌آگهی احتمالی از مدت زمان زنده بودن بیمار و تشخیص‌های احتمالی غیرقطعی، اگر بیان حقیقت برای بیمار ضرر داشته باشد، کتمان حقیقت و حتی دروغ‌گویی از باب دفع ضرر جانی از بیمار جایز است.<p></p> <p style="text-align: justify">Telling the truth to patients is a key issue in medical ethics. Today, most physicians hold that truth-telling to patients is crucial, and that lying to patients or withholding information from them is not acceptable. It seems, however, that absolute and unconditional truth-telling is not always possible, and it may not be feasible to tell some patients certain truths under some circumstances. Although truth-telling is a rudimentary principle in ethics, it is allowed to withhold truth or even to tell lies in some circumstances. From the point of view of reason and tradition, lying under certain circumstances is allowed for instance when one is disinclined to tell the truth, or in emergencies where truth-telling might lead to loss of life, property or someone's reputation, and when truth may involve two adequately unpleasant situations. In my opinion, it is necessary to tell the truth, regardless of possible harms, when continuation of treatment, or the patient's cooperation and consent depend on it, and also when the truth which needs to be told to a patient is the incurability of his disease and therefore his inevitable death,. In other cases, however, when there are truths such as severity of disease, death of others in the accident, family problems outside the hospital, predicted survival time, and other possible diagnoses, the truth can be withheld and the patient can even be lied to if there is any risk of harm to the patient.</p> دروغ‌گویی,کتمان حقیقت,رابطه‌ی پزشک و بیمار,حقیقت‌گویی medical ethics,truth-telling,lying,patients,physicians 1 13 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-45&slc_lang=fa&sid=1 Hossein Atrak حسین اترک atrakhossein@gmail.com Yes Department of Philosophy, Zanjan University, Zanjan, Iran گروه فلسفه دانشگاه زنجان Maryam Mollabakhshi مریم ملابخشی No پزشک