fa به‌کار گیری روش‌های کمک باروری در زوج‌های مبتلا به HIV از نظر اخلاقی  و پزشکی پژوهشي Research درمان‌های ضد ویروسی جدید به‌طور چشم‌گیری سبب بهبود پیش آگهی بیماران آلوده به ویروس نقص ایمنی انسان و به‌دنبال آن افزایش قابل توجه امید و کیفیت زندگی در آن‌ها شده است. استفاده از روش‌های کمک باروری، امکان داشتن فرزند سالم را برای بسیاری از زوج‌های HIV مثبت فراهم کرده است. با این حال، بیش‌تر مراکز درمان ناباروری این زوجین را نمی‌پذیرند که این مسأله انزوای ایشان از زندگی اجتماعی را در پی دارد.<br>مطالعه از نوع اسنادی و کتابخانه‌ای است. نتایج از سه دیدگاه زوج مبتلا، فرزند آینده و کادر درمان بررسی شده است. مسائل اجتماعی و حقوقی با مشورت و همکاری متخصصان و حقوقدانان ارزیابی و هم‌چنین مقالات، دستورالعمل‌ها و مطالب  موجود در این زمینه مورد ارزیابی قرارگرفت.<br>باروری حق طبیعی هر فرد است. اگر با روش‌های باروری آزمایشگاهی، در صورت عدم سرایت HIV به غیر و به‌خصوص فرزند، امکان بچه‌دار شدن وجود دارد، نباید مراکز از انجام این کار خودداری کنند. لذا، عدم پذیرش این زوج‌ها توسط مراکز درمانی ناباروری برخلاف اخلاق پزشکی بوده و در راستای قوانین جاری مملکت نیست. پذیرش بیمارانی هم‌چون مبتلایان به هپاتیت C، سرطان‌های پیشرفته، بیماری‌های روانی و . . . بیش‌تر مؤید تبعیض و غیر اخلاقی بودن عدم پذیرش این افراد است. نام HIV در ایران همراه با انگ نابهنجاری بوده و به‌نظر می‌رسد که فرزند خانواده‌ی مبتلا از نظر اجتماعی در حالت ایده‌ال نیست. تلاش‌های اجتماعی در جهت برداشتن این انگ به همراه حمایت از همه‌ی بیماران مزمن توسط جامعه قدمی است که باید برداشته شود.<br>مدرک مستدلی برای عدم پذیرش زوج‌های مبتلا به HIV وجود ندارد و به‌نظر می‌رسد عدم پذیرش افرادی که با روش‌های جدید امکان داشتن فرزند سالم دارند، غیر اخلاقی و ناقض حقوق طبیعی افراد است.</p> </span> New antiviral remedies have greatly improved the prognosis of patients infected with AIDS, as well as their life expectancy and quality of life, and assisted reproductive techniques have made it possible for many HIV positive patients to have healthy children. Nevertheless, most assisted reproduction centers continue to reject these couples, and this is a factor that contributes to their isolation from the society. The present study was performed through document and library research, and the results were investigated from the viewpoints of the infected couple, their future children, and health care staff. Social and legal issues were evaluated through consultation and collaboration of experts, and related articles, guidelines and accessible material were examined for this purpose. Every individual has the right to reproduction. If it is possible for HIV positive couples to have children with the help of fertility lab techniques, and provided that throughout the process there is no danger of disease transmission to others and particularly the embryo, ART centers should not reject HIV positive couples. Rejection of these couples is against the principles of medical ethics and in violation of the current effective laws of the country. On the other hand, acceptance of patients infected with Hepatitis type C, advanced cancers, mental diseases, and so on is further proof that rejecting HIV positive couples is a form of discrimination and unethical. The word HIV itself is synonymous with the stigma of social deviance, and it seems children of infected parents are not in the ideal position from the public point of view. One step that needs to be taken is for the society to try to remove this stigma and provide support for all chronically ill patients. There is no valid justification for rejecting HIV positive couples in ART centers, and it appears to be unethical and a violation of human rights to deny these couples the right to have healthy children through modern technology. فرزندخواندگی،HIV،اخلاق پزشکی،باروری آزمایشگاهی،اهدای گامت adoption, HIV, medical ethics, in vitro fertilization, gamete donation 11 21 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-72&slc_lang=fa&sid=1 Mona Oodi مونا عودی monaoudi@royaninstitute.org Yes گروه اپیدمیولوژی و سلامت باروری،مرکز تحقیقات پزشکی تولیدمثل، پژوهشکده زیست‌شناسی و علوم پزشکی تولیدمثل جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه رویان Reza Amani Samani رضا عمانی سامانی No مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Mostafa Mozaffari مصطفی مظفری No گروه اپیدمیولوژی و سلامت باروری،مرکز تحقیقات پزشکی تولیدمثل، پژوهشکده زیست‌شناسی و علوم پزشکی تولیدمثل جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه رویان Seyyed Taha Merghati سید طه مرقاتی No مرکز تحقیق و گروه فقه و حقوق اسلامی، مرکز تحقیق و توسعه علوم انسانی(سمت)، تهران Mahnaz Karbasizadeh مهناز کرباسی‌زاده No مرکز تحقیقات پزشکی تولیدمثل، پژوهشکده زیست‌شناسی و علوم پزشکی تولیدمثل جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه رویان