fa دیدگاه بیماران ایرانی در مورد فرد تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین: چه کسی بهتر تصمیم میگیرد؟ اخلاق بالینی Medical Ethics پژوهشي Research تصمیمگیری توسط فرد جایگزین در بیماران فاقد اهلیت بر اساس اصل اخلاقی «احترام به خودمختاری» بنا نهاده شده است. با افزایش خدمات سلامت پیشرفته نیاز به تصمیمگیری در مورد بیماران فاقد اهلیت در ارائه‌ی این خدمات بیش‌تر گردیده و معمولاً تیم درمانی بدون اطلاع از ترجیح بیمار از یکی از اعضا خانواده میخواهند تا به‌جای بیمار تصمیمگیری کند. این مطالعه جهت بررسی خواست و ترجیح بیماران در مورد فرد تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین و عوامل موثر در این ترجیح اجرا شد. مطالعه از نوع بررسی مقطعی (cross sectional) بوده و نمونه‌ها به‌صورت تصادفی از مراجعین بالای 18 سال (83 -18 سال) به درمانگاه چشم بیمارستان فارابی تهران انتخاب شدند. پرسش نامه‌ها به‌صورت مصاحبه‌ای تکمیل ‌گردید. با 200 نفر بیمار مصاحبه شد که در سنین 83-18 سال قرار داشتند 52 درصد (105 نفر) مرد و73 درصد (77 نفر) متأهل بودند. همسر در میان متأهلین تنها در 51 درصد موارد به‌عنوان تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین انتخاب شد. در میان مجردان بیش‌ترین فرد جایگزین به‌عنوان تصمیم‌گیرنده‌ در پسران، پدر بود که در 36 درصد (9 نفر) موارد انتخاب شد در حالی که تنها 6/5 درصد از دختران (1 نفر) پدر را انتخاب کردند و بیش‌ترین فراوانی انتخاب در دختران مجرد مربوط به انتخاب دیگران 3/33 درصد (6 نفر) بود. اکثر بیماران (5/93 درصد) تمایل داشتند در زمان بستری از آن‌ها در مورد فرد تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین سؤال شود. یافتههای این مطالعه نشان می‌دهد که کسانی که اغلب به‌عنوان تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین در تصمیمات درمانی بیمار مورد مشورت قرار می‌گیرند، تفاوت قابل توجهی با کسانی که بیماران به‌عنوان فرد تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین انتخاب میکنند دارند. پیشنهاد می‌شود انتخاب فرد تصمیم‌گیرنده‌ی جایگزین به خود بیماران در زمان هوشیاری‌شان سپرده شود. Decision making by a surrogate on behalf of incompetent patients is based on the ethical principle of "respect for autonomy". The increase in advanced health services has lead to more instances of decision making for incompetent patients receiving such services, and the treatment team usually asks a family member to serve for this purpose without being aware of the patient's preference. This study was conducted to assess patients' wishes and preferences regarding surrogate decision makers and determinants of such preferences.The study was cross-sectional, and samples were selected randomly from patients presenting at Farabi Eye Hospital clinics who were 18 years of age or older. Questionnaires were completed through interviews. Two hundred patients between 18 and 83 years old were interviewed. About 52% (n=105) were men, and 73% (n=77) were married. Among the married, the spouse was chosen as the surrogate decision maker in only 51% of cases. Among singles, boys preferred their father in 36% (n=9) of cases, while girls chose their father in 5.6% (n=1) of cases and the most frequent choice was other unmentioned people (33.3%, n=6). Most patients (93.5%) wished to be asked about their surrogate decision maker upon admission.Results of this study demonstrated that the people we usually consult for decisions concerning patient treatment are significantly different from patients' preferred surrogate decision makers. We suggest leaving the choice of surrogate decision maker to the patient while they are conscious. فرد تصمیم گیرنده‌ی جایگزین، خودمختاری، اهلیت، قیم، تمایلات بیمار surrogate decision maker ، autonomy ، competence ، custodian 73 80 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-92&slc_lang=fa&sid=1 Komeil Mirzaei کمیل میرزایی No دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Alireza Milanifar علیرضا میلانی فر No پژوهشگاه فناوریهای نوین علوم پزشکی ابن سینا، Fariba Asghari فریبا اصغری fasghari@tums.ac.ir Yes مرکز تحقیقات اخلاق و تاریخ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران