fa نقش صبر و مؤلفه‌های آن به‌عنوان فضایل اخلاقی در پیش‌بینی امید دانشجویان اخلاق بالینی Medical Ethics پژوهشي Research صبر فضیلتی اخلاقی است و به استقامت، شکیبایی، خویشتن‌داری، رضایت و متعالی شدن فرد در موقعیت‌هایی اشاره دارد که برای او دشوار و ناخوشایند است. صبر مقوله‌ای است که در حوزه‌ی اخلاق پزشکی قابل بحث است و به‌عنوان یک فضیلت اخلاقی با متغیرهای فراوانی در این حوزه در ارتباط قرار می‌گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش صبر و مؤلفه‌های آن (متعالی شدن، شکیبایی، رضایت، استقامت و درنگ) به‌عنوان فضایل اخلاقی در پیش‌بینی امید در دانشجویان بود. جامعه‌ی پژوهش حاضر کلیه‌ی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه شیراز بودند. از میان این افراد، تعداد 390 نفر به‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای به‌عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و با تکمیل مقیاس صبر و پرسش‌نامه‌ی امید به زندگی در این پژوهش شرکت کردند. براساس نتایج آزمون Pearson correlation ، صبر و مؤلفه‌های آن با نمره‌ی کل امید به زندگی و هر دو مؤلفه‌ی آن (تفکر راهبردی و تفکر عاملی) همبستگی مثبت معنی‌دار نشان داد (01/0P<). هم‌چنین، صبر، نمره‌ی کل امید به زندگی (001/0P< ؛ 58/0β= )، و مؤلفه‌های تفکر راهبردی (001/0P< ؛ 52/0β= ) و تفکر عاملی (001/0P< ؛ 52/0β= ) را پیش‌بینی نمود. مؤلفه‌های متعالی شدن، استقامت و رضایت صبر نیز از عوامل مهم پیش‌بینی‌کننده‌ی امید و مؤلفه‌های آن بودند. به‌طور کلی می‌توان این‌گونه نتیجه‌گیری کرد که با تقویت صبر که یکی از مهم ترین و ارزشمندترین فضایل اخلاقی است، می‌توان امید در افراد را به‌منظور دستیابی به هدف و در نتیجه موفقیت بیش‌تر در زندگی افزایش داد. بنابراین، به روان‌شناسان، مشاوران و متخصصان در حوزه‌های سلامت و اخلاق پزشکی توصیه می‌شود که به‌منظور کاهش ناامیدی و تقویت امید در مراجعان و بیماران، از راهبردهای آموزشی صبر استفاده کنند. Patience is a moral construct and is related to persistence, tolerance, restraint, contentment and transcendence in difficult and unpleasant situations. It can be discussed in the field of medical ethics and is related to many variables. The aim of the present study was to examine the role of patience and its components (transcendence, tolerance, contentment, persistence, and restraint) as moral constructs in predicting hope among university students.The study population of the present study consisted of all of the university students studying at Shiraz University. Three hundred and ninety university students were recruited via cluster sampling. The participants completed the patience scale and hope scale. According to the findings of the Pearson’s correlation test, patience and its components correlated positively and significantly with hope and its subscales (pathway and agency). Moreover, the total patience score effectively predicted the total hope score (β = 0.58, P ≤ 0.001), pathway (β = 0.52, P ≤ 0.001) and agency (β = 0.52, P ≤ 0.001). Transcendence, contentment, and persistence were important predictors of hope and its subscales. It can be concluded that reinforcing patience as one of the most important and valuable moral constructs can increase hope and lead to success. Thus, applying educational strategies of patience in order to curtail despair and promote hope among patients is recommended for clinicians working in the fields of psychology, health and medical ethics. صبر, اخلاق پزشکی, امید به زندگی patience, medical ethics, hope 58 68 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-61-319&slc_lang=fa&sid=1 Farhad Khormaei فرهاد خرمائی No Shiraz university; Shiraz, Iran دانشگاه شیراز Fereshteh Zareie فرشته زارعی No Clinical Psychology کارشناس روان‌شناسی بالینی Mansureh Mahdiyar منصوره مهدی‌یار No Shiraz University, Shiraz, Iran دانشگاه شیراز Azam Farmani اعظم فرمانی azamfarmani3@gmail.com Yes Tehran Payam Noor University, Tehran Iran دانشگاه پیام نور تهران