fa فضیلتِ نبودن؛ بررسی و نقد رهیافت بناتار درباره‌ی ترجیح اخلاقی وجودنیافتن اخلاق بالینی Medical Ethics پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14px;"><strong><span style="color: black;"><span style="font-family: b lotus;">دیوید بناتار، به تأثیر از نیچه و شوپنهاور، زندگی این دنیا را پر از رنج و زحمت دانسته و معتقد است وجودنیافتن، بر وجودیافتن در این دنیا، ارجحیت دارد. هدف از نگارش این مقاله، به‌چالش‌کشیدن رهیافت بناتار، با روشی تحلیلی و استنادی است. بناتار دو استدلال برای ادعای خود بیان می‌کند؛ یکی استدلال نبود تقارن و دیگری، استدلال کیفیت زندگی است. در این مقاله، هر دو استدلال وی، تبیین، تحلیل و نقد شده است. در استدلال اول، بناتار شواهد کافی برای اثبات ادعای خود ارائه نداده است؛ ادعایی مبنی بر اینکه درد و رنجی را که نوع انسان در این دنیا تجربه می‌کند، موجب ترجیحِ نبودن است. در استدلال دوم نیز، او عنصر رضایت فردی و استقلال شخصیت انسان‌ها را نادیده ‌گرفته و قضاوت آن‌ها در رابطه با زندگی‌شان را ناشی از خوش‌خیالی دانسته است. بناتار معتقد است ازآنجاکه انسان‌ها از توانایی عادت‌دادنِ خود با شرایط برخوردارند، بر این باورند که بودن آن‌ها بر نبودن ترجیح دارد. او با این بیان، به جای حل مسأله‌ی رنج، اصل صورت‌مسأله را پاک کرده و نبودن را بر بودن ترجیح داده است. اخلاقی‌بودن سقط جنین، غیراخلاقی‌بودن ازدواج و تولید مثل و روادانستنِ اتانازی غیرداوطلبانه و انقراض نسل بشر، ازجمله پیامدهای رهیافت بناتار است که هیچ‌یک دفاع‌کردنی نیست.</span></span></strong></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">David Benatar, influenced by Nietzsche and Schopenhauer, sees the life of this world full of pain and suffering, and believes that not being in this world is preferred to be. The purpose of this article is to challenge Benatar&#39;s approach in an analytical and citation way. Benatar expresses two arguments for his claim. One is the argument of asymmetry and the other is the quality of life argument. In this paper, both of his arguments are explained and criticized. In the first argument, Benatar provides ample of evidence for his claim that he does not provide the preference for the pain and suffering which humankind experiences in this world. In the second argument, while ignoring the element of individual satisfaction and the independence of the personality of human beings, their judgments regarding their lives are considered to be due to optimism, and believes that humans, because of their ability to get accustomed to the conditions believe that their being is preferred to not being. By this statement, instead of solving the problem of suffering, he cleansed the principle of the problem and preferred not being. The morality of abortion, the immorality of reproduction and marriage, the validity of non-voluntary euthanasia, and the belief in the extinction of the human race are consequences of Benatar&#39;s approach, which are untenable.<br> &nbsp;</div> بناتار, زندگی, سقط جنین, فضیلتِ نبودن, لذت و رنج Virtue of not being, Pleasure and suffering, Life, Benatar, Abortion 448 459 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1041-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Khoshdel Rohani مریم خوشدل روحانی No Assistant Professor, Faculty of Theology and Religion, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran استادیار دانشکده‌ی الهیات و ادیان، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران Rahim Dehghan Simakani رحیم دهقان سیمکانی Yes Assistant Professor, Faculty of Theology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran استادیار دانشکده‌یالهیات و ادیان، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران