fa نقدی بر جریان مدعی طب اسلامی از منظر اصول اخلاق زیست‌پزشکی اخلاق بالینی Medical Ethics پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-size:14px;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;">مفهوم طب اسلامی که با مفهوم طب سنتی و حتی طب مسلمانان تفاوت دارد، سال‌‌‌های اخیر در ایران، به‌ویژه در شهرهای مذهبی مطرح شده و رو به رواج است. در نوشتار حاضر به رویکرد افراطی مدعیان طب اسلامی (که خود را رقیب طب مدرن و طب سنتی می‌داند) پرداخته‌ایم. مبنای نظری نقد اخلاقی این رویکرد، اصل‌گرایی (بوچامپ و چیلدرس) بوده است، یعنی تلاش کرده‌ایم وضعیت بالینی و اقدامات درمانی‌بهداشتی داعیه‌داران افراطی طب اسلامی را بر مبنای چهار اصلِ &laquo;عدالت، استقلال، نیکوکاری و پرهیز از صدمه&raquo; به چالش بکشیم. در نوشتار حاضر نشان داده‌ایم که جریان مدعی طب اسلامی، نمی‌تواند در شرایط کنونی اصل عدالت توزیعی را تأمین کند. همچنین با قضاوت غیرمنصفانه و هراس‌افکنی درباره‌ی طب مدرن، خودمختاری بیماران را نقض می‌کند و نیز با تقید‌نداشتن به سنجش علمی داروها و روش‌های درمانی و همچنین فقدان نظام اعطای گواهی‌نامه‌ی معتبر، بسیار مستعد آسیب به مراجعان است. در همین زمینه، به‌صورت ویژه انتساب این جریان به اسلام را به چالش کشیده‌ایم. این مسأله زمینه‌ساز آسیب جدی به باورهای دینی مراجعان این جریان است.</span></span></span></strong><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">The concept of Islamic medicine, which differs from traditional medicine and even Muslims&rsquo; medicine, has become more and more popular in recent years in Iran, especially in religious cities. In the present article, we have addressed the extremist approach of the claimants of Islamic medicine (which considers itself a competitor of modern medicine and traditional medicine).Our theoretical basis for the ethical criticism of this approach has been the principlism of &quot;Beauchamp and Childers&quot;. Thereby, we have attempted to challenge the clinical position and medical performances of extremists in the Islamic medicine on the basis of four principles of &quot;justice, autonomy, beneficence, and non-maleficence&quot;. Then, we have concluded that the claim of the Islamic medicine cannot, in the present circumstances, satisfy the principle of distributive justice. It also violates patients&#39; autonomy by making unfair judgments and fears about modern medicine. It is very prone to harm clients by refusing scientific evaluation of medicines and therapies and lacking a valid certification system.&nbsp; Accordingly, we&nbsp; particularly challenged the attribution of this process to Islam.&nbsp; This attribution may cause serious damage to the religious beliefs of the clients.</div> اخلاق, اخلاق پزشکی, اخلاق کاربردی, اصل‌گرایی اخلاقی, طب اسلامی Ethics, Medical ethics, Applied ethics, Ethical principlism, Islamic medicine 497 511 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1080-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Taqi Eslami محمدتقی اسلامی Yes Assistant Professor, Islamic ethics, Islamic sciences and Culture Faculty, Qom, Iran استادیار، اخلاق اسلامی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران Hassan Boosaliki حسن بوسلیکی No Assistant Professor, Islamic ethics, Islamic sciences and Culture Faculty, Qom, Iran استادیار، اخلاق اسلامی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران