fa تبیین فقهی‌حقوقی مصادره‌ی اموال در جرائم دارویی حقوق پزشکی Madical law پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:B Yekan;">جرائم دارویی، فارغ از پیامدهای خسارت‌بار اقتصادی، بهداشت عمومی و سلامت اشخاص را نیز تهدید می‌کند؛ بنابراین، جامعه‌ی جهانی برای مبارزه‌ی مؤثر با آن‌ها، مصمم شده است. در قوانین، موضوع مصادره‌ی اموال، به‌عنوان کیفر برای مجرمان در جرائم دارویی در نظر گرفته شده است؛ درحالی‌که از لحاظ فقهی، این مجازات با چالش‌هایی روبه‌روست. یافته‌های پژوهش حاضر که به روش توصیفی‌تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه‌ای انجام شده است، نشان می‌دهد </span><span style="font-family:B Yekan;">که قانون‌گذار، در ماده‌ی ۱۸ قانون مربوط به مقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی، مصادره‌ی اموال را به‌عنوان مجازات، در برخی از جرائم دارویی، پذیرفته است. از نظر فقهی هم، انسان نسبت به اموال و دارایی‌های خود، حق مالکیت دارد؛ اما معنای آن، مالکیت مطلق وی نیست و بنا بر شرایط خاص و در فرض وجود مصالح عمومی، این حق می‌تواند در قالب مصادره‌ی اموال، نادیده گرفته شود؛ به شرط آنکه راه‌های بازدارنده‌ی دیگری برای ارتکاب جرائم دارویی، اجراشدنی نباشد.</span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Yekan;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;">Drug crimes, regardless of the economic consequences, have threatened public and individual health and determined the international community to combat them effectively. Therefore, in the laws in question, confiscation of property is considered as a punishment for criminals of drug crimes; while from a jurisprudential point of view, this punishment has faced challenges. The findings of the present study performed using descriptive-analytical method and based on library sources show that the legislator has accepted the confiscation of property as a punishment for some drug crimes in article 18 of the Law on Medical and Pharmaceutical and Food and Beverage Regulations. According to jurisprudence, although man has the right of ownership over his property and assets, it does not mean he is absolute owner. According to special circumstances and assuming the existence of public interests, this right can be ignored in the form of confiscation of property provided that other deterrents to committing drug offenses are not applicable.</span></div> جرایم دارویی, دارو, مصادره‌ی اموال, فقه Drug crimes, Drug, Confiscation of property, Jurisprudence 248 264 http://ijme.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1463-1&slc_lang=fa&sid=1 Saeid Nazari Tavakkoli سعید نظری توکلی Yes Professor, Faculty of Theology, University of Tehran, Tehran, Iran استاد، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده‌ی الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران Hojjat Azizollahi حجت عزیزاللهی No PhD student, Faculty of Theology, University of Tehran, Tehran, Iran دانشجوی دکتری، فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده‌ی الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران